Mentionsy

Wtedy mówimy o tych tematach związanych z działaniem w Kościele.

I one dotyczyły właśnie działania w kościele, takie wyzwanie do tego, żebym działał w tym kościele, żebym budował zespół.

Natomiast wyjechałem wtedy stamtąd z takim jasnym takim właśnie nazwijmy to taką, nie chcę używać dużych słów, ale taką misją budowania takiego zespołu szerszego, który mógłby robić te same rzeczy, które my robimy w Dieterii Sosnowieckiej, ale w całym kościele polskim, na razie przynajmniej.

Czyli taki zastęp modlitewny to jest dosłownie kilka osób, które regularnie na modlitwie biorą te tematy, że spotykamy się raz w miesiącu, teraz mamy taką regularność, spotykamy się raz w miesiącu w salce duszpasterstwa przy naszym kościele kolejowym i pytamy Pana Boga, co dalej, nie?

Więc jakby... Mówimy o tym dlatego, że podobnie jak w komisji, mamy takie pełne taką jasność, że jeśli chcemy cokolwiek zmienić, próbować zmienić w kościele, no to jest ta przestrzeń praktyczna i ta przestrzeń duchowa, nie?

Kompetencji, których świetnie są znane w każdej normalnej, dobrej firmie, zarządzania powiedzmy, tego w Kościele brakuje.

że świeccy muszą przejmować coraz większą rolę w tym kościele, w naszym kościele.

I wierzymy, że w Kościele są świeccy, chociaż nie tylko świeccy, nie?

Ja od ćwierćwiecza, a nie od 2000 roku jestem w tym kościele, doświadczamy rzeczywiście duszpasterstwa żywego i księży, którzy chcą współpracować ze świeckimi.

10 lat temu, gdzie miałem czwórkę dzieci, gdzie najstarsze miały tam, nie wiem, 6 lat, powiedzmy, czy tam 8, no to nie było takiej cienia szans, żebym jeszcze się zaangażował w Kościół, bo zgodnie z zasadami jezuickimi zresztą, pierwsze są te obowiązki stanu, czyli odpowiedzialność, czyli zajęcie się jakby rodziną, jeśli jestem w małżeństwie, później obowiązki zawodu, czyli mamy tą przestrzeń odpowiedzialności tej zawodowej i dopiero nasze działanie w Kościele

Jako my, jako osoby świeccy w rodzinach, te działania w kościele nie są, nie powinny być najważniejsze.

ustawiania procesów, ustawiania komunikacji, mediów i tak dalej, ale czy nie warto też pomyśleć o tym, żeby skupić się na słuchaniu głosu Bożego, na rozeznawaniu charyzmatów, na służeniu charyzmatami w Kościele.

często bez spotkania żywego Boga, może to głupio zabrzmi, ale rzeczywiście bez doświadczenia spotkania żywego Boga, słuchania Jego głosu w codzienności, posługiwania charyzmatami i w tej przestrzeni też bycia w Kościele, budowania zespołów opartych na talencie.

Wiedza jest w Kościele i my też się tego uczymy.

Tylko wierzymy w to i mamy pewność, że do tego wszystkiego, co jest dobre w Kościele,

I dla mnie to był taki niezwykły przykład takiego rozeznania właśnie w Kościele.