Mentionsy

Choroba Barbary Radziwiłłówny Dla młodego króla Zygmunta Augusta przyczyny śmierci jego żony nie stanowiły zagadki.

Zygmunt August obserwował z bliska rozwój ciężkiej choroby Barbary Radziwiłłówny.

24 listopada 1548 roku, w samym środku sejmowej awantury o potajemne małżeństwo i niedopuszczalną z perspektywy elit koronację w Radziwiłłówny, Zygmunt August pisał do opiekującego się nią brata Mikołaja Rudego A tego jej miłości zabraniajcie, aby tak długo w łaźni się nie myła, gdyż to jej zdrowiu szkodzi.

W ciele Barbary jednak kamień siał coraz większe spustoszenie.

Szybko jednak na brzuchu Barbary pojawiły się nowe zgrubienia.

Od śmierci Barbary nie spotkał się z Boną ani razu przez kolejne osiem miesięcy.

Prawda była jednak taka, że jeśli ktokolwiek przyspieszył zgon Radziwiłłówny, to on sam, a nie Bona.

Po tym jak w dwudziestoleciu międzywojennym powódź odsłoniła grób Barbary w katedrze wileńskiej, badacze mogli wreszcie odrzucić najczęściej głoszoną przyczynę jej śmierci syfilis.

W szczotkach Barbary badacze w ogóle na niego nie natrafili.

Wiadomo, że przed poznaniem Barbary młody król wykazywał się wyjątkową swobodą seksualną.

Niezależnie od rodzaju przypadłości jest prawdopodobne, że przyczyniła się ona do rozwoju stanów zapalnych u Barbary.

Choroba mogła też wywołać u Barbary bezpłodność.

Niezależnie od tego, jak ciężka była początkowo choroba Barbary i jak duże lub małe były szanse wyzdrowienia, nie dano jej komfortu psychicznego i minimum spokoju potrzebnego, by wrócić do zdrowia.