Mentionsy

Kolasinska Podcast
22.10.2025 04:00

Straciła syna w wypadku. EWA FOLEY mówi, jak nauczyła się żyć dalej!

Jak żyć po śmierci ukochanego dziecka? Jak znaleźć sens, gdy świat się zawalił?W tym niezwykle poruszającym odcinku Rozmów w dresie rozmawiam z Ewą Foley autorką książek, kobietą, która straciła swojego jedynego syna. Dziś opowiada o tym, jak przejść przez żałobę, jak przestać walczyć z bólem i jak – krok po kroku – nauczyć się żyć naprawdę.Ewa mówi o tym, że szczęście to nie przypadek, ale świadomy wybór, który każdego dnia trzeba podjąć na nowo. O tym, że nawet jeśli w sercu zostaje tęsknota, można odnaleźć spokój i wdzięczność.W rozmowie pojawiają się też wątki duchowości, przebaczenia i wewnętrznego dojrzewania po traumie.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 22 wyników dla "Szkołą Życia"

Życie jest sztuką, jest sztuką świadomego życia, a szczęście jest moim wyborem.

Bo okoliczności życia mamy różne, prawda?

Ja z ciekawością wysłuchałam przed chwilą twojej historii i bardzo jestem ciekawa eksplorować dalej, bo fascynują mnie ciekawe życia, ciekawi ludzie, ludzie, którzy żyją odważnie, niekonwencjonalnie.

w tej londyńskiej atmosferze, którą dobrze znasz, coś bardzo urokliwego, coś tak innego niż nasza wtedy jeszcze postkomunistyczna Polska, bo jak ja byłam młodą kobietą, to warunki życia były trochę inne niż są teraz.

Że wrócę do mojego życia zawodowego.

Mimo, że już nic nie było takie samo, to ja, jak Ci to powiedzieć, z miłości do mojego dziecka, z szacunku do życia, do tych 27 lat, że byliśmy razem, będę najlepszą wersją siebie.

Bo wymyśliłam sobie, że światło istnieje, światło świadomości i że jeżeli ja będę dążyć do świadomego życia, to było takie moje nadrzędne hasło i o tym są wszystkie moje wykłady i wszystkie moje książki, to życie jest sztuką, jest sztuką świadomego życia, a szczęście jest moim wyborem.

Dostałam prezencie od życia.

Prezencie od życia dostałam bardzo dużo.

I wszystko w moim życiu układa się nie zawsze po mojej myśli, ale nauczyłam się żyć na warunkach życia.

Jak Bóg da, to spotkasz miłość swojego życia.

Że ta życzliwość dzisiaj, no wiesz, mówię z perspektywy kogoś, kto się urodził w latach dziewięćdziesiątych i więc mówię na przestrzeni swojego życia,

Ale, wiesz, jest w tym jakaś magia życia i wracamy do początku naszej rozmowy, że naprawdę mam wybór, jak traktuję innych ludzi.

Ale jak tak Ciebie słucham i też gdzieś z tyłu głowy cały czas mam obraz i historię życia na przykład swojej babci, która jest trochę starsza od Ciebie i też wspomniałaś, że mnie i Ciebie dzielą pewnie prawie dwa pokolenia, to zastanawiam się...

Ja nie przyjmuję uczestniczek poniżej 18 roku życia.

No wiesz, myśmy mieli pewne zasady życia.

Odwaga jest potrzebna, żeby ryzykować w życiu, bo za każdym razem jak przekraczasz swoje ograniczenia, ryzykujesz, wchodzisz na jakieś nieznane terytorium, a dla wielu osób jest terytorium świadomego życia, jest totalnie nieznanym terytorium.

Zaraz przeczytam, ale jeszcze sobie pomyślałam, jak mówiłaś o tych rodzicach, którzy też odpowiadają i uczą nas tego, jak podchodzimy do życia, to od razu mi przyszło na myśl, że ty jednak nie miałaś łatwego dzieciństwa, więc...

Mogę włożyć jakiś wkład w wybrany obszar mojego życia.

Światomego życia już tyle lat.

Stawią się ludzie na to, to ja też się stawię, że będę stawiać się do życia i do pracy w tej formie z ludźmi jako prowadząca warsztaty rozwoju osobistego, dopóki ludzie będą tego potrzebowali.

Prowadziłam Instytut Świadomego Życia, to był taki dwuletni program rozwoju osobistego, który studenci nazywali Szkołą Życia.

0:00
0:00