Mentionsy

A jeżeli mówimy, tutaj wejdę trochę w słowo, bo jeżeli mówimy o tym takim diagnozowaniu, czy obserwowaniu w tym takim wieku, który my wszyscy kojarzymy z wiekiem, kiedy w ogóle można zacząć podejrzewać, czyli to, co wspomniałeś, dwa i pół, ja nawet chyba bardziej słyszałam, trzy lata właśnie, to jakie to są

terapia behawioralna, poznawczo-behawioralna, wszystko co się opiera na modelowaniu, treningu umiejętności społecznych.

obiecaniu cudownego wyleczenia, to w ogóle w książce piszemy o takich sygnałach, które bierzemy pod uwagę, szczególnie w kontekście rodziców, że już powinny nam te treści, bo powinny być takie niepokojące dla nas, powinna nam się zapalić lampka.

Zobacz Aniu, że...

I dlatego, no właśnie, ta indywidualizacja w nauczaniu, tak?

Bo zauważ Aniu, że my żyjemy teraz w takim świecie, że my cały czas mamy pędzić do przodu, być coraz lepsi, samorozwój, cały czas się coś musi dziać, bo jak nic nie robisz, to tak jakbyś nie dbała o siebie, nie dbała o dziecko, marnowała jakiś czas, a my po prostu mamy się zatrzymać, być zadowoleni z tego, co jest tu i teraz i my wcale nie musimy pędzić do przodu, ale...

Ja bym zaczęła w ogóle od tego, że jeżeli mamy tę diagnozę autyzmu, jak sobie w ogóle zobaczymy na opinie, na te diagnozy, które rodzice dostają, no to faktycznie tam o tych zasobach i o potrzebach, o zdolnościach jest mało, bo no znowu ta psychopatologia, którą jesteśmy przesiąknięci skupia nas na tym, żeby ciągnąć w górę te niedoskonałości, a zapominamy o dbaniu o...

Wiesz Aniu, to się zaczyna od jednego chociażby pytania.

Ale wiesz Aniu, to czasem jest kwestia, ja to praktykuję, że jak rodzic czeka w poczekalni, ja na przykład mu proponuję kawę.

Więc to też jest takie narzędzie, które może nam w tym wyszukiwaniu, sprawdzaniu i tym myśleniu krytycznym pomóc.

Dziękuję Aniu.