Mentionsy

Po napisaniu tej książki bardzo wiele kobiet pisało do mnie i ja na jej miejscu, to już bym się dawno wyprowadziła, ja na jej miejscu, to bym dawno złożyła papiery rozwodowe.

Cześć, dziękuję Aniu za zaproszenie.

Obydwie przecież wiemy, Aniu, że 9,9 na 10 przypadków to są kobiety, to one są najczęściej obiektami przemocy w relacji, czy to w domu, czy to w pracy, czy to w sieci, w internecie.

Siedzimy sobie wygodnie, gadamy w pełnym zaufaniu do siebie.

Po napisaniu tej książki bardzo wiele kobiet pisało do mnie i pisało do mnie w słowach następujących.

Nie pamiętam teraz, wybacz Aniu, imienia, bo imiona są zmienione.

Wiesz Aniu, ta książka właśnie po to była, żeby po pierwsze...

Wystarczyło na takim papskim, towarzyskim spotkaniu rzucić hasło, temat.

Uwierzyłabyś, gdyby ktoś patrzył ci tak głęboko w oczaniu i zapewniał, że teraz wszystko będzie dobrze i będzie jak w bajce, będziemy żyć długo i szczęśliwie.

No tak właśnie jest, Aniu.

Nie, ja nawet tak jak o tym mówiłaś, to wcale nie mówiłam z perspektywy jakiejś takiej empatii w stosunku do kogoś, kto stosuje przemoc, tylko wiesz, już tak dużo też się mówi w tej przestrzeni internetowej o tym przerywaniu tych schematów rodzinnych, łańcuchów.

I tam nie poradzisz już nic, Aniu.

I jakież będzie twoje zdziwienie, Aniu, jeśli cię opowiem, że Ania poinformowała o tym fakcie Izbę Lekarską?

Aniu... O wieku się nie rozmawia.

Co w nas jest, Aniu, powiedz.

Dziękuję, że o tym powiedziałaś, wiesz, bo też jak tak się uśmiechałyśmy z tego manekina i z tej nekrocelebytki, to miałam taką taką myśl, że żebyśmy też tego nie rozmiękczyły, Aniu, żebyśmy też wzięły pod uwagę, że i ty, i ja możemy sobie pozwolić na to,

O ile świat byłby piękniejszy, gdybyśmy się wspierały, a przynajmniej były na siebie uważne i potrafiły patrzeć tak głęboko, mądrze w oczy, jak ty, Aniu.

Dziękuję, Aniu.