Mentionsy

Komisja Wychowania Katolickiego, Konferencja Episkopatu Polski zareagowała natychmiast niemal.

Szczególne słowa uznania pisze pani poseł, kieruje do chłopców, którzy jako pierwsi sprzeciwili się wyrzuceniu krzyża do kosza.

Ich odwaga i postawa są godne naśladowania.

To są ludzie bez umiejętności przewidywania skutków swojego działania, bo tego akurat mózg się uczy bardzo długo.

Hamowania własnych instynktów mózg się uczy dopiero około 25. roku życia, proszę Państwa.

To jest ten moment dojrzałości neurologicznej, czyli ustabilizowania się inteligencji, ustabilizowania się osobowości człowieka.

Czy mamy, proszę Państwa... Ania się załamała, że do trzydziestego drugiego roku życia musi czekać ze swoją trzynastolatką.

Czy mamy tutaj do czynienia z bohaterskimi dziećmi z Wrześni domagającymi się prawa do nauczania religii w języku polskim i ze złą anglistką, czyli złym Niemcem, nauczycielem, który rózgą wymusza posłuszeństwo?

Mamy opowieść, która płynie z ust nauczycielki, której z dzieciaków przynosi do szkoły zabawkowy krzyżyk z przebrania.

Krzyżyki, których używamy do układania kafelków, nie mają żadnych religijnych konotacji.

Dla pozostałych dzieci to była zabawka i pretekst do prowokowania nauczycieli, pretekst do urządzenia jakiegoś kolejnego zamieszania w szkole.

Czytamy o bohaterze, który zaopiekował się krzyżem, o odwadze i postawie godnej naśladowania.

Mam wrażenie, że za dużo tutaj romantyzmu i za dużo przekładania swoich politycznych postaw na dzieci.

Ania Zamora marzy mi się religia w salkach, a religioznawstwo w szkole.

Wiedziałam od dawna, że prezydent nie dał się zniechęcić do bycia na tej pielgrzymce, że obecność tam uważał za priorytet swojego urzędowania i od początku, kiedy tylko został prezydentem, zapewniał, że to tam na pewno będzie.

Z zaprowadzaniem pokoju, z brakiem gniewu i nienawiści, z budowaniem pojednania, z tym, że nie stawiamy oporu złemu.