Mentionsy

Właśnie dlatego, że w ramach instytucji powstała bardzo wyjątkowa i autorska galeria prowadzona przez dwoje ludzi, Annę Nawrot i przez Janka Grykę, później tylko przez Annę Nawrot i skupiła ogromne grono, oprócz artystów, również widzów przez te 40 lat.

I wtedy poznałam swojego przyszłego męża Jana Grykę.

Mieszkaliśmy wtedy na wsi, Janek już pracował na uniwersytecie u profesora Stelmasika, będąc studentem notabene na czwartym roku w Instytucie Wychowania Artystycznego, którego oboje jesteśmy absolwentami.

To był kolega Janka z liceum w Supraślu.

Tyle, że myśmy pracowali piątek, sobota, niedziela, w związku z tym Janek jeździł na zajęcia do studentów, a ja pracowałam, przyjeżdżałam do galerii.

Odwołuje się do przemijania, ale w tym wypadku robi coś zupełnie jakby innego, bo ta czaszka, czasami bardzo czuwa to przedstawiona, jest tutaj przetworzona.

Najdłużej pracował Jan Gryka przez 33 lata.

To jest taki program, który Janek robił, mając możliwość, bo pracował na Wydziale Artystycznym i miał dostęp do studentów.

Jesteśmy, może ja jestem bardzo wdzięczny Ani z Jankiem Gryką i reszcie galerników, którzy tworzyli to miejsce, że dali taką szansę, że wszystko dali od siebie i to się działo.

To Janek miał duże wyczucie do tego.

Wszystkie wskazówki, podpowiedzi nakierowały mnie do tego, żeby się odezwać do Ani Nawrot i Janka Gryki, czy można byłoby ten przedmiot przez tydzień przynajmniej pokazać, żebym mógł zaliczyć przedmiot u Andrzeja Czlińskiego.

Tak też się stało, było trochę wolnego, była przerwa świąteczna i Janek i Ania wyjechali gdzieś do rodziny, zostawili mnie z kluczami.

Z Janem Gryką, tak jest.