Mentionsy

I Funkia też mi kojarzy się z Lucianem Forysiem, który w Radiu Lublin pracował od początku, a mieszkał przy ulicy Bonifraterskiej, tuż obok ulicy Północnej i ze swoim pieskiem Puszkiem, białym pudelkiem, przychodził do mojego ogrodu do ojca.

Z Rogoży, ze Lwowi z Rogoży, wtedy kiedy jeszcze pracowałem w radio, pojechaliśmy sobie właśnie w zarządy, które już dogorywały wówczas, bo to był już koniec kadencji czteroletniej poszczególnych zarządów radia publicznego, rozgłośni regionalnych, zrobiliśmy sobie taką wycieczkę do Lwowa,

że najwyższą formą sztuki radiowej jest teatr i reportaż literacki, reportaż radiowy.

Jeśli Radio Lublin jest znane w Polsce, w Europie, to przecież nie dzięki redakcji muzycznej, nie dzięki redakcji społecznej, rolnej i innej takiej.

W 1989 roku, w jesieni, albo w 1990 na początku, kiedy zostałem przywrócony do pracy w radio, organizacje zagraniczne organizowały szkolenia dla dziennikarzy polskich.

I ja nie tylko z powodu tych nauk wtedy czerpanych z tych kursów organizowanych przez zachodnich dziennikarzy, ale z potrzeby chyba serca, jak zostałem przywrócony do pracy i powierzono mi redaktora naczelnego Polskiego Radia w Lublinie, no kierowałem się przede wszystkim przydatnością ludzi do pracy.

I Dana rusza w Polskę, w Lublin i przede wszystkim

Nie pamiętam, przez radiotelefon ten policjant mówi...

Jak patrzę na podwórko radiowe, to słuchaj, co za paradoks.

Pamiętam, że był taki wiec na stadionie Lublinianki.

No po prostu nasz radiowy wóz transmisyjny tam był i byłem jednym z tych, którzy rejestrują wszystko, co się tam działo.

I oczywiście były głosy, że prasa, telewizja, radio kłamie.