Mentionsy

Doszła do militarnego przewrotu wojskowego na wyspie pod wpływem właśnie Aten i Turcja wtedy interweniowała w obronie, tak tłumacząc to, w obronie tureckich Cypryjczyków.

Wtedy na przykład Turcja była za tym, żeby do tego zjednoczenia doszło.

Dzisiaj mamy taki stan, że przynajmniej te ostatnie pięć lat to były chyba najgłębszy kryzys, jeśli chodzi o pomysły zjednoczeniowe, gdzie zarówno Turcja, jak i Republika Cypryjska nie widziały sensu w pomysłach zjednoczeniowych.

Turcja widziała wtedy jeszcze swoje szanse na szybką akcesję.

No i teraz od tych lat 70-tych Turcja w kontekście tych wszystkich negocjacji prowadziła swoją grę na północnym Cyprze, stopniowo próbując doprowadzić do przemiany społecznej na tej wyspie, co szczególnie przyspieszyło po przejęciu władzy w Turcji przez Erdoana.

Erhurman mógł wygrać, jeśli tak można to powiedzieć, bo Turcja mu na to pozwoliła.

To znaczy Turcja go zna.

Czyli to jest człowiek, którego Turcja zna.

I jedna z tez mówi o tym, że Turcja po tych protestach, o których mówiłem wokół HUST, uznała, że takie forsowne zmiany społeczne i polityczne w północnym Cyprze oddalają go politycznie, to społeczeństwo, od Turcji.

I teraz obie te strony, zarówno Turcja, jak i Izrael, zaczęły doceniać znaczenie geopolityczne Cypru jako takiego niezatapialnego lotniskowca na Bliskim Wschodzie.

Dlatego Turcja tam ogromne pieniądze inwestuje właśnie w infrastrukturę, w lotniska, w system dronowy.

To znaczy właśnie, że Izrael obawia się, że wzrost znaczenia Turcji na Cyprze może zagrodzić jego umiemu bezpieczeństwu, a z kolei jakby w drugą stronę Turcja obawia się,

że pod płaszczykiem zjednoczenia ewentualnego, na które w przewidywalnej przyszłości Turcja raczej się nie zgodzi, to też możemy do tego wrócić, że pod płaszczykiem tego zjednoczenia wpływy tureckie na Cyprze zostaną wypchnięte i zaczną tam dominować wpływy izraelskie.

Turcja się na pewno w przewidywalnej przeszłości na to nie zgodzi.

Poza tym, o tym też wspomnieliśmy, no zniknął ten argument, ta marchewka w postaci przewidywalnego najbliższej przyszłości członkostwa Turcji w Unii Europejskiej i Turcja już nie widzi tutaj dla siebie żadnej korzyści z tego, że ta wyspa miałaby zostać zjednoczona, bo to de facto oznaczałoby zmniejszenie jej wpływów.

Że gdyby w ogóle, znaczy jednym z wstępnych warunków rozpoczęcia tych negocjacji de facto jest to, żeby te majątki zostały oddane, o czym w ogóle Turcja nie chce w ogóle słyszeć.

Wydaje mi się, że cynicznie rzecz opowiadając, no to była taka sytuacja, że Turcja postanowiła, że tym wszystkim swoim przeciwnikom na wyspie należy dać jakąś możliwość upustu swoich politycznych emocji, a tym bardziej, że ich kandydatem na prezydenta był człowiek, którego Turcja od lat zna i którego...

To był taki ciekawy moment, że Turcja w zasadzie do tych protestów wiosennych wokół Hust bardzo intensywnie wspierała Tatara, czyli tego przeciwnika, tego z północnocypryjskiej prawicy.

Już wtedy turecka prasa pisała, że Turcja jakby pogodziła się z faktem, że ten Tatar jest w zasadzie dla nich szkodliwy, chociaż jest i tak dla nich bliski.

A tak naprawdę Turcja, która musi ostatecznie zgodzić się na tego typu akcje, ma za dużo do stracenia.