Mentionsy

Jak wspomnieliśmy, w dniu uwięzienia Fabrycego zaprowadzono zrazu do pałacu gubernatora.

Ten rozległy widok z pięknego pałacyku gubernatora ograniczony jest od południa rogiem wieży Farnese, w której gotowano spiesznie pokój dla Fabrycego.

Ta wieża, do której po trzech kwadransach zaprowadzono Fabrycego, bardzo brzydka, znosiła się na pięćdziesiąt stóp na platformie Cytadeli.

zaprowadzono fabrycego podbiegł do okna widok zza krat był cudowny ledwie mały kącik horyzontu zasłonięty był

Oczy Fabrycego pobiegły ku jednemu z okien, gdzie w ładnych klatkach znajdowała się mnogość rozmaitych ptaków.

Marzenie Fabrycego przerwał stolarz więzienny, który przyszedł brać miarę na rodzaj żaluzji do okien.

Pierwszą intencją Fabrycego, przyciśniętego do żelaznicnych sztab w oknie, było zapukać w te sztaby, ale tuż potem otrząsnął się na samą myśl o takiej niedelikatności.

Postarano się o innego, mruka i gbura, który odpowiedział jedynie w rozuzłym pomrukiem na uprzejmości Fabrycego.

Obawa ta, która zmąciła i sen Fabrycego, sprawdziła się na zajutrz w zupełności.

Na zajutrz Kledia nie zjawiła się jeszcze do trzeciej, kiedy skończono umocowywać przed oknami Fabrycego dwie olbrzymie okiennice.

Widziała śmiertelny niepokój Fabrycego, niemniej jednak...

Wyobraźnia Fabrycego przedbiegając doszła do przypuszczenia, że wypuszczą go na wolność przez księżne Sanseverinę.

Ósmego dnia po uwięzieniu Fabrycego, Kleria, pochłonięta smutnymi myślami, wlepiła wzrok w okno zasłonięte deską.

Ta chwila była bez porównania najpiękniejsza w życiu Fabrycego.

Gdyby naprawdę rozmawiali ze sobą, mój Boże, na ileż sposobów starałaby się przeniknąć, jaki jest właściwy charakter uczuć Fabrycego dla księżny.

Odpowiadała też oczyma na pytania Fabrycego w jednym tylko przedmiocie nigdy.