Mentionsy

I na początku opisuje pan swoją przyjemność z Edwardą Stachurą i tam padają takie słowa, że Stachura nauczył pana Mickiewicza.

Jak bardzo na poznawanie Mickiewicza wpływ miał Edward Stachura?

takiego spotkania Adam Mickiewicz z książkami Jakoba Benego, ale to osobna rzecz.

to, co jest w całej jaskrawości, co Stachura mi opowiada, to niejaki Adam Mickiewicz opowiadał innymi słowy znacznie wcześniej i prowadził ten sam proces w sobie samym i ze sobą samym, jak być poetą naprawdę.

Jak Mickiewicz rozumiał poezję, kiedy przestał pisać wiersze.

I na ile ten przeskok przeniósł się na poznawanie Mickiewicza i na obecną pańską pracę naukową?

Na ile to poznawanie pewnych zapomnianych tekstów Adama Mickiewicza może otwierać drzwi do zrozumienia świata?

Zajmuje się tym, żeby odpowiedzieć na pytanie, jak rozumiał poezję Adam Mickiewicz.

Adam Mickiewicz, który jest uważany, jak wiadomo, za poety i słuszny.

Jeszcze na dodatek przyklejają Mickiewiczowi do czoła takiego szeleszczącego, taki papierek szeleszczący, taką

Adam Mickiewicz poeta i na dodatek wiersz.

Przy czym nie bardzo wiadomo, co to znaczy Adam Mickiewicz poeta, jak się dobrze zastanowić, a już zupełnie nie wiadomo, co to znaczy wiersz.

A od trzech lat, po skończeniu książki, która się nazywa Bóg Adama, która się ukazała dwa lata temu i która była taką półmetkiem, bym powiedział, aż trudno powiedzieć, czy półmetkiem, czy ćwierćmetkiem, w każdym razie ważnym etapem w moich zmaganiach się z Mickiewiczem, zaraz po skończeniu Boga Adama zacząłem robić to, o czym marzyłem, że zrobię od 40 lat.

To znaczy zacząłem robić książkę, a raczej książkę w wielu tomach, która dotyczy Adama Mickiewicza, poety, którą zrobił Adam Mickiewicz, ale jej nigdy nie napisał.

Książka poetycka Adama Mickiewicza, powtarzam, której nigdy nie napisał, ale którą zrobił.

Pierwszy akt, czy pierwsze akta, czy akty tej książki, to są tak zwane prelekcje paryskie Adama Mickiewicza w Collège de France.

Więc to mnie zajmuje od wielu, wielu lat, a teraz to, co mnie zajmowało od 40 lat, napisałem różne książki o przedostatnim etapie Boga Adama, teraz robię, kończę robienie książek, o których Adam Mickiewicz nie napisał, ale które zrobi.

Adam Mickiewicz, Legliz LMSC, Kościół i Mesjasz.

Czy ktoś słyszał o tym, żeby Adam Mickiewicz napisał książkę Kościół i Mesjasz?

Tym bardziej, że Adam tego Mickiewicz tego nie napisał, tylko to zrobił.

I na stronie tytułowej jest powtórzone to, co powiedziałem Adam Mickiewicz na lalach.

To jest tom, czy to książki Adam Mickiewicz, Kościół i Meciarz, czyli nie Kościół i Meciarz, to jest tłumaczenie.

Też pełno Mickiewicza i tak ma w nocy.

Bo to nie jest Adam Mickiewicz, pan Tadeusz, albo Adam Mickiewicz, ballady i romanse, bo do tego jest jakoś przyzwyczajony.

że Adam Mickiewicz, poeta, wiesz, z szeleszczącym czołem, napisał książkę pod tytułem Pantadeum.

Tę książkę spowodował Adam Mickiewicz, poeta.

Mickiewicz spowodował, że ta książka pojawiła się po francusku i po polsku, ale Adam Mickiewicz nie książkę pisał, ale sprawiał poezję.

Z Mickiewicza poezji sprawianej w Collège de France pozostały jednak tylko książki.

Ta książka prezentuje ślady poezji sprawianej przez Adama Mickiewicza Collège de France od 22 grudnia 1843 roku do 28 maja

Pierwsza część przedstawia cele i zasady przedsięwzięcia, akcje Mickiewicza pomiędzy trzecim i czwartym kursem, ale nie tylko, oraz przedłogę trzech Francuzów do czwartego kursu nigdy nie wznawiano ani nie tłumaczono na polskim.

Książkowe ślady po robieniu poezji przez Adama Mickiewicza w Koleż de France nazywano różnie.

Następnie podaję tytuł wydania francuskiego pod patronatem Władysława Mickiewicza z roku 1914, tytuły w tłumaczeniach polskich Feliksa Brodnowskiego oraz tłumaczenie Leona Polskiego oraz tytuł mojego tłumaczenia.

Na tytuł podany na okładce i na pierwszej stronie tytułowej, w lize LWC Kościół i Mesjasz, Mickiewicz przystał, choć niechętnie.

Krótko mówiąc, każdy z tak zwanych lekcji Mickiewicza puchnie, bo robi się długi i tego się nie da czytać.

A potem idą moje komentarze, czyli próba znalezienia tego, co Mickiewicz robił

I o co Mickiewiczowi chodziło, kiedy to mówił i co robił, kiedy mówił.

Znaczy tę część pierwszą można czytać, bo ta opowieść jest zresztą, tam jest tyle wątków sensacyjnych związanych ze sposobami robienia poezji przechadzawa, robienia poezji przechadzawa Mickiewicza.

Idzie o to, że o to powstaje książka, którą zrobił Adam Mickiewicz, chociaż się nie napisał.

I teraz jeżeli odtwarza pan tą książkę Adama Mickiewicza, która była napisana i nie była napisana, to jakie jest jej przesłanie właśnie i ku czemu ta historia zmierza?

O co właściwie chodziło Adamowi Mickiewiczowi, kiedy to robił.

u Mickiewicza, to jest obecność tego, co on nazywał obecnością Syna, czyli Chrystusa w Tobie, wolności w Tobie.

Dlatego, że o co chodziło Mickiewiczowi?

Bo Mickiewicz myślał sobie w ten sposób.

Ojczyzna to jest dla Mickiewicza i po to jest jego między innymi jedna z najważniejszych celów tego robienia poezji w Collège de France.

I z tym, co Mickiewicz powtarzał na różne sposoby i robił to cudownie od wczesnej młodości.

a celem działania poezji czynnej Mickiewicza było uzyskanie wolności przez każdego z nas.

I teraz moje czytanie Mickiewicza i jednoczesne czytanie miasta jako księgi to są dwie strony tego samego medalu.

kilkanaście, ale wątpię, nie przestanę tego miasta czytać, bo to miasto jest księgą i ta księga, lektura tej księgi, która nigdy nie jest, nie, czytam to, co nigdy nie zostało napisane, pozwala mi lepiej zrozumieć to, czego Mickiewicz nigdy nie napisał.

Ale ja jeszcze mam ostatnie pytanie, bo przez te 40 lat my słuchając Pana, pozostając w tym braterstwie albo śmierci wspólnej, w tym poszanowaniu wolności, o którym Mickiewicz pisał w Dziadach, mam być wolny, wiem skąd przyszła ta nowina, wiem co znaczy być wolnym z łaski Moskwicina.

Jeżeli czytamy tą wolność, to czym dla Krzysztofa Rutkowskiego, czym dla Adama Mickiewicza, czym dla tych pomieszkujących.

Jak profesor Krzysztof Rutkowski w tym, i przed chwilą żeśmy powiedzieli, w tym świecie na zakręcie, Anno Domini 2023, w tych dziadach roku 2023, jak Krzysztof Rutkowski czyta wolność według Mickiewicza?

Mickiewicz, to co ja widzę najważniejszego, kilka takich jest punktów, najważniejszego w rozumieniu, czym jest wolność według Mickiewicza, to jest po pierwsze tak, że w każdym jest coś takiego, co Mickiewicz, zresztą uderzony przez moc ducha, przez głębie Jakoba Benego,

tak mówił, ale to było jego i Bemego jednocześnie, Mickiewicza i Bemego jednocześnie, że w każdym z nas, niezależnie od tego, do jakiej narodowości się przyznaje, w każdym z nas jest coś takiego, co on nazywał łagodną światłością, która może być stłumiona.

Ja też mogę powiedzieć, że to jest Mickiewiczowska cała jaskrawość.

I teraz ta cała jaskrawość wewnętrznej światłości, która jest obecnością, jak to Mickiewicz powiadał, obecnością Chrystusa w nas.

Taka jest istota poezji, którą Mickiewicz uprawiał.

Mickiewicz to robił za pomocą również różnych prowokacji, które wyczyniał w Collège de France właśnie.

Ponowne narodziny, jak powiadał Beme i jak mówił Mickiewicz.

To, co robił Mickiewicz, koleż de Sance,

Mickiewiczowi zarzucano na różne sposoby, jak on powiadał, kościół urzędowy, księża, którzy niszczyli Mickiewicza strasznie, księża katolika.

Że Mickiewicz jest heretyk, prawda?

Mickiewicz nie był żadnym heretykiem, bo wiadomo, że z heretykiem to na czym polega herezja.

Natomiast z wypadką Mickiewicza nie mamy do czynienia z herezją, bo Mickiewicz nie był herezją.