Mentionsy

Pani Agata jest specjalistką między innymi od twórczości Edwarda Stachury i jemu w dużej mierze będzie poświęcona dzisiejsza audycja.

Poetycka astronomia w twórczości Edwarda Stachury.

I moje pierwsze pytanie dotyczy, kiedy po raz pierwszy zaczęła czytać pani wiersze Edwarda Stachury?

Pewnie miałam jakieś 12 lat, a wiersze Stachury podsunęła mi mama, która sama się na nich wysłowała, czy może bardziej dorastała na nich.

Każdy z naszych słuchaczy może odszukać w sieci właśnie utworów Edwarda Stachury i w jego, i w wykonaniu innych artystów, ale pani książka nie tylko odnosi się do twórczości Edwarda Stachury, ale odnosi się także do astronomii, do pojęć związanych z kosmologią, z kosmosem, czy będąc uczennicą szkoły podstawowej, szkoły średniej, czy będąc na studiach.

U Stachury jeszcze nie.

To dokonując takiej trochę transkrypcji słów filozofa Emanuela Kanta, zafascynowało Panią i niebo nade mną i wiersze Stachury.

Te wątki przeplatania się poezji i astronomii istniały we mnie dość długo, natomiast w przypadku stachury połączyłam je pod koniec studiów, kiedy trzeba było stworzyć pracę magisterską i chciałam pisać o stachurze, którego tak już bardziej świadomy ogląd

I kiedy jesteśmy przy tym odniesieniu do Krzysztofa Rutkowskiego, czy do wcześniejszych badaczy twórczości Stachury, to bardzo często pojawia się takie określenie, może niedoskonałe w sensie literackim, ale bardzo emocjonalne, że Edward Stachura należał do pokolenia kaskaderów literatury.

Jest to na pewno zagadnienie złożone, bo z jednej strony biografia Stachury rzeczywiście znakomicie wpisuje się w ten schemat myślenia o poetach.

Natomiast ja osobiście jednak jestem skłonna akcentować odmienność Stachury na tym tle.

a o tym bardzo często, zwłaszcza w potocznym odbiorze Stachury zapominamy, ponieważ tak przyćmiewa go jego legenda, natomiast to jest twórca, który obficie czerpie z francuskiej czy hiszpańskiej tradycji literackiej i tak to nam niesie nowe sensy w jego poezji.

Na początku naszej rozmowy powiedziała pani, że słuchała pani wierszy Stachury czy ich interpretacji muzycznych w oryginale.

Na ile wiersze Stachury są muzyką niebios?

Na ile kiedy słuchała i słucha pani Stachury właśnie te odniesienia do nieboskłonu stają się aktualne?

Z kolei słyszy się Stachury, kiedy patrzy się na gwieździste niebo.

I u Stachury to przekonanie o harmonijności świata jest tak naprawdę bardzo głęboko zakorzenione, nawet jeśli on nie był poetą w sensie ścisłym religijnym.

Więc muzyczność jest nierozerwalnie związana z twórczością literacką Stachury.

Jak pamiętamy, wszystko jest poezja i to przekonanie Stachury było...

Natomiast nie polecam słuchania prawdziwego Stachury w słuchawkach, bo po prostu nie był on wybitnym śpiewakiem.

Jednak na dłuższą metę chyba bezpieczniej przeżyć doświadczenie Stachury, ale potem już słuchać wykonań innych bardów.

Jacka Różańskiego czy Marka Gałązki, którzy do tego dramatyzmu Stachury, który udaje im się zachować,

Pozostając przy treści wierszów Edwarda Stachury i pozostając przy wielkości Wszechświata, pojawia się w Pani książce taki rozdział Perspektywa Kosmiczna.

Myślę, że ten problem, choć jest bardzo głęboko zakorzeniony w tradycji literackiej, dla Stachury nie był o tyle wyzwaniem, że on go odwrócił.

Kiedy wsłuchałem się w to opowiadanie o skali mikro i makro, to i użyła Pani takiego pojęcia na początku tej wypowiedzi o odwróceniu jakby sposobu patrzenia Stachury,

Na ile to południe, czyli spojrzenie znowu takie odwrócone było ważne dla Stachury i było ważne przy budowaniu pani książki?

Może bardziej tak odkopany przez stachury.

Czym dla Stachury było światło, czym dla Stachury był mrok?

Cała poezja Stachury, gdybym miała ją określić najkrócej, to jest walka ze śmiercią.

a wrześniem przypada dzień odejścia tragicznego Edwarda Stachury.

No i teraz, tak jak Pani wspomniała, to jest poezja Stachury, czy twórczość Stachury, to jest taki rodzaj dialogu ze śmiercią, rodzaj dyskursu ze śmiercią, a punktem oparcia dla Stachury i w jednym z rozdziałów Pani powiada, że jego ojczyzną jest wszechświat.

Pomoc w zdefiniowaniu tego, co było dla Stachury klatką.

Myślę, że Stachury...

doprowadziła czy wiązała się z chorobą psychiczną Stachury, bo jeśli chcielibyśmy czytać liczbę pozostałych w tym kluczu, to tutaj mowa po prostu o jego osobistym cierpieniu.

W ogóle twórczość Stachury jest takim ciągiem cykli

Poetycka astronomia w twórczości Edwarda Stachury to Atlas właśnie stanowiący

Przewodnik do podróży, do zrozumienia twórczości Edwarda Stachury i za ten atlas i za ten przewodnik.