Mentionsy

Można nawet powiedzieć, że w efekcie włączenia Polski do Unii Europejskiej i faktycznego podporządkowania jej niedemokratycznym, zwalczającym suwerenność państw członkowskich regułom i prawu, polska konstytucja całkowicie niemal została spacyfikowana i rozbrojona.

A mówiąc precyzyjnie, spacyfikowany został w swoim państwie polski suweren, to jest polski naród, którego konstytucyjny status członkostwo Polski w Unii zasadniczo zmieniło.

Powstawała więc w cieniu wymogów i ograniczeń, które ówczesne polskie władze przyjęły w celu uzyskania członkostwa w Unii Europejskiej, mimo iż zgody społecznej ani wiedzy na ten temat w polskim społeczeństwie wówczas jeszcze nie było.

451 głosami posłów i senatorów SLD, Unii Pracy i Unii Wolności.

Konstytucja zawarła więc już nawet na potrzeby unijnego członkostwa dwa przepisy, artykuł 90 i artykuł 91, które szeroko i niemal nieograniczenie otwierały furtki dla przyszłej akcesji Polski do Unii Europejskiej i dla przyszłych negatywnych tego prawnych skutków.

Pięć lat po uchwaleniu tej konstytucji w kwietniu 2003 roku rząd SLD Leszka Millera i PSL Jarosława Kalinowskiego podpisały traktat o przystąpieniu Polski do Unii wieńczący dziesięcioletni układ dostosowawczy.

Druga okoliczność, która później de facto obaliła, czy też unieważniła zasadnicze postanowienia Konstytucji z 1997 roku, to finalizowane członkostwo Polski w Unii Europejskiej i nałożenie na polski system konstytucyjny kagańca, tak zwanego unijnego dorobku prawnego, ze skandaliczną i zresztą pozatraktatową...

nielegalną zasadą narzuconą przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.