Mentionsy

A słuchać dzisiaj będziemy muzyki epoki klasycyzmu przede wszystkim, ale z dwoma wyjątkami.

To znaczy po to, żeby ten klasycyzm nie wypadł jako takie nadmiernie zawężone spojrzenie na muzykę, podjąłem taką decyzję, żeby na początku programu dać utwór możliwie dawny i na zakończenie utwór jak najbardziej współczesny.

Tym utworem będzie pieśń Guillaume-Adama Shaw, Je ne kippe pas.

Znana pieśń, dosyć szeroko obecna w kulturze, ale najpierw słowo na temat Guillaume-Adama Shaw.

Guillaume de Marchand to w zasadzie najważniejszy reprezentant średniowiecznego stylu Ars Nova.

Motety izorytmiczne Guillaume'a de Marchaux można uznać za kwintesencję tego gatunku.

Guillaume de Macheau wiele podróżował, chociaż jest podobny jakiś serial, w którym mówi się, że podróżował aż do Krakowa.

Ale nie o podróżach Guillaume Adamaszo warto mówić, tylko raczej o tym, czego dokonał.

A pieśń, której dzisiaj będziemy słuchać jest dobrym przykładem jego wybitnych dokonań, dlatego że jest to pieśń miłosna, jest to przykład liryki dworskiej.

Wykonawcami pieśni Guillaume de Marchand będzie zespół znany już bardzo dobrze Orlando Consort.

Płyty pod tytułem Lovers' Death, czyli Śmierć Kochanka.

Posłuchajmy, jak Orlando Consort śpiewa Je ne t'y pas Guillaume'a de Marchand.

Si ton père, lui... ton fouille de coeur et de flits, et certes amours, oséreux, meublé, qui est joyeuse, le seul pour quand je...

Wysłuchaliśmy Jeanne Kippa, Guillaume Adamaschot, balady numer 14, tego kompozytora i poety wybitnej postaci muzyki francuskiej i europejskiej ostatniego wieku średniowiecza, czyli epoki Ars Nova.

Muzyka Guillaume de Marchand jest, zdawałoby się, bardzo odległa od muzyki klasycznej, bo klasycyzm przecież to wiek oświecenia, ale to nie do końca prawda.

Pamiętajmy o tym, że to, co się wydarzyło w średniowieczu, zadecydowało o kształcie kolejnych stuleci i gdyby nie ci średniowieczni twórcy, którzy wychodząc od choreo Gregorieńskiego

przyjęli bardzo wiele rozwiązań, które w ramach chorału się nie mieściły, w ramach oficjalnej muzyki nie miały racji bytu i zdefiniowali bardzo wiele również nowych tematów czy nowych obszarów zainteresowań.

To przede wszystkim twórca ważny dla opery klasycznej.

dlatego że jego ojciec był klawesynistą we florenckim Teatro della Pergola.

Znamy symfonię Dedur, znamy kwartety smyczkowe.

Orkiestra Filharmoniczna Della Scala, to jest ten słynny teatr La Scala w Mediolanie, którego orkiestra również funkcjonuje jako orkiestra filharmoniczna.

Wysłuchaliśmy uwertury Giedul Ludziego Karbiniego w wykonaniu orkiestra Filarmonica della Scala pod dyrekcją Riccardo Czajliego.

Tutaj wszystkich ludzi skłonnych, wszystkich słuchaczy skłonnych do snucia, teorii spiskowych i podejrzewania wszystkich o plagiat i złodziejstwo chciałbym od razu uspokoić.

Beethoven stworzył swoją własną, oryginalną symfonię, a to, że temat był podejmowany 20 lat wcześniej, bo to jest 1700 lat

I tutaj Beethoven również odwołuje się do tego samego modelu wrażliwości, uczuciowości, do tego samego spojrzenia na rzeczywistość, więc nie jest to absolutnie plagiat, jest to jak najbardziej uzasadnione odwołanie do tego samego tematu.

To jest część pierwsza, druga część Allegretto Tempo Medemo.

Później część czwarta Allegretto Tempo Medemo ponownie i na zakończenie Lino con Variazioni, Coro Allegro con Brio Andantino.

Jej pełny tytuł to Le Portrait Musical de la Nature aux Grandes Symphonies in Jeux Majores, czyli muzyczny portret natury albo Wielka Symfonia Giedur.

Utworu tego wysłuchamy w wykonaniu, wysłuchamy całości tej symfonii, 24 minuty, w wykonaniu Akademii für alte Musik Berlin, którą prowadzi koncertmistrz Bernard Forg.

W muzyce Haydna doceniono przede wszystkim jego oratoria, stworzenie świata i pory roku.

Posłuchamy dwóch fragmentów Ari Angeliki, dell'estreme sue voci dolenti oraz końcowego chóru z trzeciego aktu Sonson fuso est tupe fatto.

w roli Angeliki Patricia Petitbon, w roli Orlanda Michael Schade.

Są confuso i stupefatto, donne belle, bel protesto, nel vider che il buon sia matto, per la vostra

Natomiast dzisiaj mamy jeszcze jedną pozycję, mamy Tomasa Adesa.

Obiecałem, że będzie coś jak najbardziej współczesnego i mamy płytę nagraną w 2025 roku, a więc bardzo, bardzo świeżą z koncertem skrzypcowym Tomasa Adesa.

Tomasa Adesa proponowałem już wielokrotnie, można powiedzieć nawet, że propaguje jego muzykę, bowiem jest to bardzo interesujący twórca.

Zapraszam serdecznie.

Thomas Ades i koncert skrzypcowy, część trzecia, Rounds.