Mentionsy

all the precious things love has in store we have all the love in the world if that's all we have you will find we need nothing more

Dzisiaj taka jest audycja, powiedziałbym, jak zwykle u mnie praktycznie, skupiona na muzyce, która mnie wydaje się piękna.

U nas też był ostatnio, ale za zachodnią granicą wygrała piosenkę, o której praktycznie zapomniałem, aczkolwiek kiedyś ją znałem i nazywa się właśnie Music.

Nawiasem mówiąc, ten cały czas młody, wtedy niespełna 30-letni osobnik, dokładnie w tym samym czasie był zaangażowany, może rok wcześniej był zaangażowany...

wyprodukowanie jednego z najsłynniejszych albumów wszystkich czasów, czyli Ciemnej Strony Księżyca grupy Pink Floyd.

It's all a fantasy So if you need to believe in someone Just pretend it's me Is it enough that we meet as strangers I can set you free So will you turn your back forever

Nie był to ostatni wątek, z którym może być związany Alan Parsons, który pojawi się w dzisiejszej szafie, bo po 21 posłuchamy sobie trochę Beatlesów, a jak wiadomo młody Parsons, który miał wtedy może 21 czy 22 lata, był zamieszany w produkcję albumu Abbey Road.

The longed down memories can't sustain This listening, hanging through

Nie wiem skąd się wzięło mi to S przy zapowiedzi tej piosenki.

To Michael Stipe z zespołem Big Red Machine.

Bo Big Red Machine to jest kapela, którą wymyślili dwaj panowie, Aaron Dessner z zespołu The National i Justin Vernon, lider zespołu Bon Iver.

A te dwa wymienione amerykańskie zespoły to, jak wiadomo, przynajmniej słuchacze szafy z muzyką dobrze o tym wiedzą, moje ulubione amerykańskie kapela.

Niezawodny i nadworny statystyk szafy, Witek Stachnik, nasz słuchacz z Tarnowa i mój świetny kumpel, jak co roku ostatnio podesłał mi statystykę, z której dowiedziałem się, że 45 audycji było w ubiegłym roku, miałem tam pięciotygodniową przerwę po wakacjach, pod koniec wakacji, 90 godzin muzyki, 1009 utworów, w tym 200...

Mamy dzisiaj sporo muzyki klasycznej i pojedyncze nowości już całkiem niedługo, ale też takie dwa kolejne teraz będą kawałki, które mi się nie zmieściły w grudniowych szafach, a...

Noc przykryje nas Jak końca świata świat W obawie przed świtaniem Niczym król Karol Korpici Korale planety Ich samych przy mnie stać

Noc przykryje nas, jak końca świata świat, w obawie przed świtaniem.

Marcin Rozynek sprzed lat 23.

I to była, moi drodzy, muzyka, muzyka, którą prawdopodobnie jako ostatnią przed śmiercią słuchał Grzegorz Ciechowski, bo był w trakcie prac nad tą właśnie płytą.

Złamień, złamień serce, złamień serce jak Gdy jestem pesymistą, gdy się kończy świat Przechodzą dreszcze pod czerwonym niebem A w oczach czarne dziury, czarne dziury masz Schowam się przed sobą w twój niepewny płaszcz Nakarmię tlenem, zanim spadnę na ziemię

Może kiedyś zaufasz, że świat Roztopota myśli świat na mal Rozdrał niebo, wzburzył krew, jak tak Złamień, złamień serce, złamień serce, jak Gdy jestem pesymistą, gdy się kończy świat Przechodzą dreszcze pod czerwonym niebem W oczach czarne dziury, czarne dziury masz Schowam się przed sobą w twój niepewny płaszcz

Nie chcę się już kruszyć skoro jedz ze szkła Zapisany papier, ale w ustach piach Jak mam ci powiedzieć, że nigdy nie zasnę?

Chodzę wokół na pracach apatny Nie chcę się już kruszyć skoro jedz ze szkła Podobny człowiek i tak składa się z dwóch tat

Zamień, zamień serce, zamień serce jak Gdy jestem pesymistą, gdy się kończy świat Przechodzą dreszcze pod czerwonym niebem A w oczach czarne dziury, czarne dziury masz Schowam się przed sobą w twój

Premiera sprzed dosłownie dwóch czy trzech dni.

No ale rzeczywiście, człowiek naprawdę nazywa się Markus Führer, bardzo po austriacku, prawie jak Bischofshofen, a propos tego, co się dzisiaj działo na skoczniach narciarskich, osobliwie jednej.

Markus Führerder tak się nazywa, ale występuje jako parów stelar i niekoniecznie jest to jego pseudonim taki jeden do jednego, bo tam jest parę osób.

Powiedz mi, że tylko Ty możesz

Piosenka, która była wykorzystana w serialu, który powstał na podstawie słynnej książki Frederica Forsyta, Dzień Szakala.

Tak, kiedyś znany film, a ostatnio znany serial.

Powiedziałem, że będą dwie charyzmatyczne panie.

Ta piosenka o bałwanku to po prawdzie z takiej świątecznej płyty, ale w końcu święta niedawno temu, śniegu dookoła tyle, że hej, że o bałwanku w sam raz.

To jest także jeden z moich ulubionych albumów ubiegłego roku, a zerkam tutaj sobie do statystyki przygotowanej przez Witka Stachnika i mam taką informację, że w Black Keys

17 kawałków aż tej prześwietnej kapeli duetu Auerbach-Kelny, jak to napisał Szymon, zmieściłem w poprzednim roku w mojej szafie.

Człowiek, którego łączy z CEO to, że są oboje i ona i on, jak to się kiedyś mówiło, bojownikami o prawa zwierząt.

That Turkish Angora's about the only thing left of me and you Nearly this morning we started making sounds that say Don't the last time come too soon

This may be the last time The last time I get out of bed Put some coffee on and try In your words to show some initiative

We used to lay around here laughing At what these freaks out there were trying to prove What's wasting time if not throwing it away on work When the last time comes so soon Mr. Blue died in my arms, nothing he could do Don't the last time come too soon

I tak zdaje się, mi się przytrafiło, gdy tuż przed 21 zapowiadałem piosenkę...

Powiedziałem, że Moby w przyszłym roku zagra w Warszawie.

zamieszkał w sąsiedztwie tego swojego idola z lat młodzieńczych i się zaprzyjaźnili.

Jeff Lynn to lider tej kapeli, o której przed chwileczką wspomniałem i która za chwilę zaśpiewa raz jeszcze, ponieważ w ramach skojarzeń między tytułami znalazłem bez trudu piosenkę, która w tytule jest podobna do poprzedniej, ale wracając do Lynn'a.

a do Polski ta płyta dotarła na początku roku 80, co pamiętam bardzo dobrze, ponieważ był to czas, kiedy miałem najpierw studniówkę, a potem przygotowywaliśmy się do matury i słuchaliśmy tej płyty na okrągło.

Nazywała się Discovery, a jeśli mamy nawiązać do poprzedniego tytułu, w związku z tym teraz będzie piosenka zatytułowana Midnight Blue.

To jest dobry moment, żeby powiedzieć, że według zestawienia, które przysłał mi z Tarnowa Witek Stachnik,

I need my love to be here

Both of us thinking how good it can be Someone is speaking but she doesn't know he's there I want her everywhere And if she's beside me I know I need never care But to love her is to need her everywhere

Trzy dni temu, 3 stycznia, przypadała dokładnie setna rocznica urodzin człowieka, który był nazywany niekiedy piątym Beatlesem, George Martin.

To mi trochę przypomina karierę naszego Roberta Lewandowskiego w innej dziedzinie życia.

jest dostępny na jednym z kanałów streamingowych.

To jest to, że za ten serial wziąłem się wkrótce potem, jak mignęło mi w sieci wspomnienie z filmu Yesterday, sprzed kilku lat.

budzi się w szpitalu po wypadku, z którego na szczęście wyszedł jako tako.

I jest tam taka niezwykła scena, kiedy dostaje od przyjaciół nową gitarę, bo stara została zniszczona w trakcie tego nieszczęsnego wypadku.

Yesterday All my troubles seem so far away Now it looks as though they're here to stay Oh, I believe in yesterday Suddenly I'm not half the man I used to be There's a shadow hanging over me

Love was such an easy game to play I need a place to hide away Oh, I believe in yesterday Why she had to go I don't know, she wouldn't say

Yesterday Love was such an easy game to play And I need a place to hide away Oh, I believe in yesterday

Jedyne takie dwie minuty w historii muzyki.

Robi wielką karierę, bo przedstawia piosenki Beatlesów jako swoje własne, bo skoro świat nie słyszał o Beatlesach, to on teraz może być sławny dzięki tej muzyce.

A w tak zwanym międzyczasie w filmie pojawia się we własnej osobie Ed Sheeran, który gra samego siebie i dochodzi do takiego niezwykłego pojedynku.

Otóż panowie dwaj bohaterowie tego filmu, Sheeran i Ed Sheeran,

I najpierw śpiewa Ed Sheeran i śpiewa tak.

Tak zaśpiewał Ed Sheeran w filmie Yesterday, Penguins.

Many times I've been alone And many times I've cried Many ways you'll never know But many ways I've tried And still they lead me back To the long winding road

No i można się domyślać, kto wygrał ten pojedynek.

Wspomniałem o tym, że Jeff Lynne był świetnym aranżerem i nie dodałem wtedy, ale dodam teraz, że był też zafascynowany Beatlesami.

A teraz za chwilę będzie jeszcze jedno nawiązanie do Beatlesów, aczkolwiek zupełnie inny wykonawca.

Sounded silence me leaving no trace I beg to leave to hear your wondrous stories Beg to hear your wondrous stories La la la

As he spoke my spirit climbed into the sky I'd be too returned to hear your wondrous stories Returned to hear your wondrous stories Returned to hear your wondrous stories

W roku 1977 grupa Yes, super grupa, jak się wtedy mówiło, wydała swój kolejny album, nazywał się Going For The One.

A John Anderson, który przed chwilą śpiewał jako frontman Yes, później zaczął nagrywać z Wangelisem.

Silent golden movies Talk is technicolor Long ago My younger ways stand clearer Clearer than my footprints Stardom grades I follow closely Closer than the nearest heartbeat Longer than expected They were great Oh love, oh love

In the morning light I really talked, yes I did To God's early morning light I was privileged to be As I am to this day To be with you To be with you To be with you To be with you

Ta płyta była wydana zresztą także w Polsce, co było wtedy rzadkością.

I'll say it starts at the end You know your will to be free Is matched with love secretly And talk won't alter your prayer Somehow you find you are there