Mentionsy

See the lonely man there on the corner What he's waiting for I know

To było 30 stycznia, w związku z tym przypomnieliśmy piękną piosenkę zespołu Genesis, Man on the Corner.

I walked the avenue till my legs felt like stone I heard the voices of friends vanished and gone That night I could hear the blood in my veins Just as black and whispering as the rain On the streets of Philadelphia

AIN'T NO ANGEL GONNA GREET ME IT'S JUST YOU AND I MY FRIEND AND MY CLOTHES DON'T FIT ME NO MORE I WALKED A THOUSAND MILES JUST TO SLIP THIS SKI THE NIGHT HAS FALLEN I'M BLIND AWAKE

A city of flame fought fire and ice Neath an occupier's boots King Trump's private army from the DHS Guns belted to their coats Came to Minneapolis to enforce the law Or so their story goes

We'll remember the names of those who died On the streets of Minneapolis Trump's federal thugs beat up on His face and his chest

Then we heard the gunshots And Alex Pretty lay in the snow dead

Their claim was self-defensive.

It's our blood and bones and these whistles and phones against Miller and Noam's dirty lies.

Oh, Minneapolis, I hear your voice crying through the bloody mist.

Remember the names of those who died on the streets of Minneapolis.

Now they say they're here to uphold the law But they trample on our rights If your skin is black or brown, my friend You can be questioned or deported on sight

In our chans of ice out now Our city's heart and soul persists Through broken glass and bloody tears On the streets of Minneapolis Oh, Minneapolis, I hear your voice Singing through the bloody mist

We'll remember the names of those who died on the streets of Minneapolis.

Sometimes it's like someone took a knife, baby edgy and dull And cut a six inch valley through the middle of my skull At night I wake up with a sheet soaking wet And a freight train running through the middle of my head Only you can cool my desire

Co parę dni oglądam sobie po jednym odcineczku absolutnie genialnego serialu The Beatles Anthology.

Tak czy owak George Harrison tam między innymi wspomina o The Beatlesach jako o takim specjalnym tworze, który był prawdziwym zespołem.

I mówi, przypomina tę anegdotę, że pytanie brzmi, ilu potrzeba Beatlesów, żeby wkręcić jedną żarówkę.

Wielki to był zespół i pomyślałem sobie oglądając kolejny odcinek parę dni temu, że was trochę tutaj pomęczę, bo wiadomo, że bez Beatlesów za długo nie wytrzymam, ale dzisiaj taki zestaw nietypowy.

I tak, skoro było rock'n'roll music, skoro był nowy, tak trzeba, cover, to mniej więcej z tego samego wczesnego, cudownego okresu Beatlesów takie cacko.

Close your eyes and I'll kiss you Tomorrow I'll miss you Remember I'll always be true And then while I'm away I'll ride home every day And I'll send all my loving to you

I'll pretend that I'm kissing The lips I am missing And hope that my dreams will come true And then while I'm away I'll ride home every day And I'll send all my lovin' to you All my lovin' I will send to you

All My Loving, Beatlesi, rok 64.

To był też rok, kiedy jeśli dobrze zapamiętałem, dwukrotnie Beatlesi trafili do Ameryki i podbili ten kraj, co wcześniej nie udawało się absolutnie żadnym innym nieamerykańskim artystom.

Także zostawmy ich w spokoju, wróćmy do Beatlesów.

Jest trochę archiwalnych wypowiedzi Johna Lennona w tym serialu, o którym wspominam, The Beatles Anthology.

The answer Well, I knew what I could not say And so I quit the police department And got myself a steady job And though she tried her best to help me

Kolejny fragment suity, ale pomyślałem sobie, że z tejże właśnie płyty Abbey Road wybiorę piosenkę przepiękną, w której, co nie było zbyt częste, wszyscy trzej śpiewający Beatlesi, no nie licząc Ringo Stara, który niezmiernie rzadko zbliżał się do mikrofonu, wszyscy trzej, John, Paul i George, na równych prawach sobie pięknie zaśpiewali przez 2 minuty i 40 sekund.

Ah, because the world is round it turns me on.

Because the world is round Because the wind is high It blows my mind

Because the wind is high.

Na elektrycznym klawesynie grał piąty Beatles, George Martin, ich ukochany mentor, producent, starszy brat.

Nawiasem mówiąc, miesiąc temu mniej więcej była setna rocznica urodzin George'a Martina, którego oczywiście sporo jest w tym serialu, o którym wspominałem, The Beatles Anthology.

W takich rejonach Beatlesowskich trafiłem na taką wypowiedź Davida Gilmoura, wielkiego muzyka, wielkiego gitarzysty, świetnego kompozytora, bardzo ważnej postaci innego świetnego zespołu, czyli Pink Floyd.

Gilmour kiedyś pytany o Beatlesów powiedział, Beatlesi nie byli zespołem, Beatlesi byli cudem.

Ale oczywiście jak to ja, gdy usłyszałem, że David Gilmour mówi Miracle, to sobie jakoś tak przypomniałem taką piękną piosenkę sprzed prawie 40 lat, której w szafie chyba nie było, a powinna się już bezwzględnie znaleźć, skoro mamy 212. wydanie, a nazywa się The Miracle of Love.

Eurythmics, Miracle of Love, a propos tego, co Gilmour powiedział o Beatlesach.

With the nights of anguish and wonderful nights My story is the story we know Those who love each other play the same, I know it Naive or deep, it's the only song in the world That will never end

Feel the fire, feel the terror, feel the pain, it's driving me insane.

I use a fishy wine that will give me a headache in the morning.

I choose the dark blue land mine that will explode without a decent warning.

My kingdom's turned to sand and fallen to the sea.

The leavings of a dried up ocean Tell me how much longer How much longer To see a city in the desert lies The vanity of an ancient king The city lies in broken pieces Where the wind howls and the vultures sing These are the works of man This is the sum of our ambition To make a prison of my life

We became another's wife With every prison blown to dust My enemies walked free I'm mad about you

It means nothing to me There are no victories In all our histories Without love Stone, stone from Jerusalem I walked a lonely mile in the moonlight Though a million stars were shining My heart was lost on a distant planet I was around the April moon

This is the story, the time forgotten.

I got so many names Let Lucifer long tail suffice So many faces, so many devices In the sweet smile of the talk show host To the suicide celebrity ghost And that's me, yeah The ace in the whole of America's soul I adore, adore Bow down before, bow down before

The star is born, you start to fall Down on your knees and it dawned And now we already know The news is born and sold By the man with the plan and the corporate gold And we already know that the story can change And the role of the dice reality rearranges That's me, yeah

Potem mówimy o Beatlesach, to mi wypomniał Szymon, że czas leci, w związku z tym trzeba było usunąć niektóre zaplanowane kawałki, a ja dalej gadam, nie?

The last time we were together Lately it feels like forever And the way we talked last night

Give me one more second to dry my eyes Give me one more day to realize Smokes in our eyes are in the distance Either way we're gonna miss Give me one more year to get back on track Give me one more life to win you back Smokes in our eyes are in the distance Either way we're gonna miss

One more second to dry my eyes Give me one more day to realize Smoke's in our eyes or in the distance Either way we're gonna miss it Give me one more year to get back on track Give me one more life to win you back Smoke's in our eyes or in the distance Either way we're gonna miss it When it's gone

If I stay just a little bit longer If I stay won't you listen to my heart My heart If I stand all alone Will the shadows hide the color of me