Mentionsy

Zawsze możecie dalej pić kabusie w waszych kubkach bez talenciach.

jestem osobą, która ma historię zaburzeń odżywiania i pewnie będzie z nimi żyła już gdzieś tam do pewnego stopnia do końca życia, no to to jest trochę tak jak wrzucić alkoholika do pracy w parze, nie?

No jasne, że tak, ale wiesz, wydaje mi się, że chociażby na przykładzie mojego męża, który jest dietetykiem klinicznym, poza skrajnymi napadami stresu, kiedy musi zjeść trzy duże milki i wtedy mamy ewentualnie możliwość mówienia o kompulsywnym jedzeniu i zaburzeniach odżywiania, to on nie wie, co to są zaburzenia odżywiania.

No w każdym razie, wiesz, tam nie ma leczenia takiego zaburzeń odżywiania.

Dostajesz oczywiście leki, najczęściej antydepresyjne, no bo nie da się ukryć też, że zaburzenia odżywiania na takim etapie już bardzo często idą w parze z depresją.

Czy ja kiedykolwiek będę mogła powiedzieć tak ze stuprocentową pewnością, że zaburzenia odżywiania to już nie jestem ja w jakimś stopniu?

No słuchaj, jak mam ciężki czas w swoim życiu, w takim sensie, że się dzieje coś złego, nieprzewidywalnego, moje poczucie bezpieczeństwa na przykład jest zaburzone z jakiegoś powodu.

No wiesz, ale alkoholik też wie, że mu wódka nie przyniesie żadnej korzyści, tylko to jest taka chwilowa ulga być może z tą różnicą, że uważam, że zaburzenia odżywiania są o tyle gorsze, że z jedzenia nie jesteś w stanie zrezygnować, a z alkoholu tak.

Od okładki, po opis Abu Dhabi, po sposób pisania wszystko dosłownie było nie tak.

No tak, ale myślę, że to jest bardzo zaburzona statystyka.

No wiesz, to jeszcze jest jakiś tabu, nie?