Mentionsy

Phone i snubbing, czyli fubbing.

Ignorowanie za pomocą telefonu komórkowego.

Ile razy, zastanówcie się, byliście ignorowani albo czuliście się ignorowani w tych wszystkich sytuacjach, w których rozmawiacie z kimś, przebywacie z kimś, jecie wspólnie posiłek z kimś, a ktoś najnormalniej w świecie

wyciąga smartfona i zaczyna go używać.

Ja już się nie krępuję.

Ja po prostu zwracam uwagę, bo jest to niekulturalne, bo jest to zachowanie nieetyczne, które pokazuje, że mam w nosie i w innych częściach ciała kogoś, kto jest koło mnie.

Witam Was serdecznie.

Nazywam się Maciej Dębski.

na co dzień pracuję w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Gdańskiego ale jak wiecie albo nie wiecie zarządzam fundacją, dbam o mój zasięg 6.15 zobaczcie jakie ślady jest mokro ale jest pięknie po burzy no ale dzień będzie cudowny Kaszuby wieś Węsiory

Tutaj Was często zapraszam, tu jest moja odskocznia.

Dzisiaj z Antkiem rozpoczynam urlop w ogóle, więc myślę sobie o takim problemie jak ignorowanie kogoś, bo ktoś korzysta z telefonu komórkowego.

Warto dzisiaj powiedzieć.

I od razu Wam powiem, że ja osobiście mam z tym problem.

Bo ja nie wiem, czy to jest uzależnienie, czy to jest syndrom FOMO, czy to jest nuda przy stole na przykład, albo w towarzystwie.

Eee, nudzę się w towarzystwie, to może sobie coś innego porobię.

Pamiętacie, kiedyś Wam mówiłem, i ja cały czas to utrzymuję, że...

to jak używamy zasobów sieci, to jak korzystamy z narzędzi ekranowych, cyfrowych, to jak korzystamy z internetu, czy jak będziemy, czy już korzystamy ze sztucznej inteligencji, w dużej mierze będzie zależało od tego, jaki mamy system wartości, jak jesteśmy wychowani.

To nie jest tylko brak szacunku dla tych, którzy są wokół mnie,

a ja na przykład zaczynam używać telefonu komórkowego, tak sobie o, odwracając się plecami i korzystając.

To również jest brak szacunku, na przykład jeśli to się dzieje w restauracji, dla osoby, która przygotowała posiłek, dla osoby, która ten posiłek zamówiła, doniosła.

Praktycznie wszystkich mamy w nosie, bo ignorujemy.

No ale po kolei.

Weźmy prostą sytuację, czyli ktoś, kto uprawia fubbing, przypomnę, phone snubbing, telefonowe, smartfonowe ignorowanie, cierpi na syndrom FOMO.

FOMO, ja jemu poświęcę zupełnie odrębne nasze spotkanie.

Fear of missing out, strach przed byciem poza.

Ja jestem tak bardzo silnie związany

z telefonem komórkowym, ja jestem tak bardzo mocno związany z tym, że chcę mieć dostęp do każdej informacji, do jakiejkolwiek informacji, że jak nie mam dostępu, nie wiem, co się dzieje, nie wiem, co robią moi znajomi, to po prostu mam silny lęk i stres przed tą niewiedzą.

Dlatego muszę być cały czas w telefonie.

Słyszycie?

Mam lęk przed tym, co robią inni, będąc innymi.

Przecież to jest bez sensu.

Sprawdzam, słuchajcie, robię obejście po polu.

3000 litrów wody jest.

Zresztą pokażę Wam, namiot już jest rozbity.

Miskanty strasznie mocno rosną, ale pokażę Wam również te klomby i rabaty, które zrobiłem.

No i wprowadzę Was do szklarni.

Uważny czytelnik wie, że

Zaczynamy hodować pomidory.

Zaraz zobaczycie, ale ptaki... Tam jest słońce.

Czyli jednym z powodów fabingu może być syndrom FOMO.

Z drugiej strony powodem fabingu może być

Czerpanie niewystarczających satysfakcji z relacji.

I tu już jest poważniejszy problem, bo jeśli spotykam się z kimś, jestem z tym kimś, ale nie jestem zadowolony z tego, co się dzieje, z jakości tej relacji, to naturalnym będzie, że będę szukał

innych doznań relacyjnych, z inną grupą społeczną, można byłoby powiedzieć.

Więc takie korzystanie z telefonu komórkowego, kiedy jestem niezadowolony z moich relacji społecznych, może być kolejnym powodem.

Pytanie oczywiście, jakie się nam otwiera na głowę i do głowy, jaka to jest jakość relacji społecznych w takim razie.

Tutaj mamy ten klomp, pierwszy klomp.

Zobaczcie, już tutaj.

Kurczę, nie pamiętam, co to było, ale zobaczcie, jak ładnie rośnie.

No i oczywiście pokażę Wam moje liliowce.

Dzisiaj będą tutaj plewił, ale liliowce, proszę bardzo, jakie liliowce.

No i pokażę Wam jeszcze rozchodnika, a może nie, może jeszcze Wam to pokażę.

Kolejnym powodem fabbingu może być uzależnienie od nowych technologii.

Czyli sytuacja, w której tak bardzo przywiązałem się do elektroniki, że przejawiam 3 z 6 najważniejszych objawów uzależnienia.

Przypomnę, zwiększona tolerancja, dwa

Modyfikacja nastroju.

Nadmierne zaobserwowanie.

Wchodzenie w konflikt z innymi z powodu mojego korzystania z telefonu komórkowego.

Ale wypadło mi z głowy.

Uzależnienie.

Jak ktoś jest uzależniony, to tak naprawdę będzie mógł

i będzie potrzebował wszędzie z tego telefonu korzystać.

Cieszyć się należy z tego powodu, że ktoś jednak pomimo uzależnienia wychodzi na zewnątrz do świata, no ale nie poprawia to tak naprawdę nikogo nastroju cały czas.

Wiecie, jak to jest z alkoholikiem, nie?

Alkoholik ostatni zobaczy, że jest jakiś problem z alkoholem.

I pamiętajcie o tym, że to też jest jakiś symptom.

Jeżeli wszyscy inni mówią, że masz problem, to się zastanów, czy nie ma problemu.

Zobaczcie.

Pomidorki.

No wszędzie są.

one losną, dzisiaj będą przecinane.

Kolejny powód, dla którego niektórzy ludzie uprawiają fabbing, to jest oczywiście szybka dostępność narzędzi ekranowych.

One dzisiaj są w miarę tanie, one są dzisiaj bardzo dostępne, one są wszędzie,

Zresztą, myślę sobie, że takim powodem, dla którego uprawiamy fabbing, czy ludzie uprawiają fabbing, jest również to, że inni też to robią.

Wow, zobaczcie, co tu się dzieje.

Niestety były deszcze, ale zobaczcie.

Jejkuś, jakie piękne.

Zobaczcie tego liliowca.

No po prostu jaram się.

Zobaczcie tego liliowca.

No coś niesamowitego.

Dobra, słuchajcie, bo to nie ma być materiał o tym, co się tutaj dzieje w przyrodzie, ale o fabingu.

Więc inni to robią, szeroka dostępność, ale myślę sobie, że jeszcze bardzo ważna rzecz, o której często zapominamy, to jest kwestia natychmiastowej gratyfikacji.

Pamiętajcie, że to, co się dzieje w sieci, jest skrojone na naszą miarę, na naszą potrzebę.

Więc... O, proszę bardzo.

Tam śpi mały człowiek.

I nie śpi jeszcze.

Zaraz uruchamiam patelnię i będziemy robili jajecznicę z kurkami i z cebulą i z szynką.

Natychmiastowa gratyfikacja.

Już, teraz, zaraz, natychmiast.

Chcę mieć jak najszybszy dostęp do informacji.

To, co się dzieje w sieci, interesuje mnie.

Ja pamiętam, słuchajcie, kiedyś robiłem w Gdyni taki projekt Odłóż telefon, włącz relacje.

To był projekt, słuchajcie,

Dostarczyliśmy do 10 restauracji skrzynki, żeby ludzie odłożyli swoje smartfony w tych skrzynkach.

W ogóle projekt mega super, chciałbym go wznowić.

Jeżeli ktoś byłby zainteresowany współpracą ze mną, z fundacją Dbam o mój zasięg, w tym aspekcie też bardzo serdecznie zapraszam.

Mamy praktycznie wszystko przygotowane, bo to nie były tylko skrzynki.

To były również przygotowane ze studentami quizy.

To były bloczki z grami Państwa Miasta, Sudoku.

To były wykreślanki.

Przygotowaliśmy mini podręcznik i poradnik dla rodziców.

Taki, żeby włożyć do skrzyneczki.

I oczywiście była jedna przygódka na smartfony.

To było w restauracji wystawione, kelner pytał się oczywiście, czy chcecie Państwo, rodzina była, czy chcecie Państwo w tym wziąć udział, macie 10% zniżki.

Jaki to był szalenie trudny moment dla rodziny, żeby odłożyć smartfony.

No bo wiecie, zamawiasz, no ale potem czekasz 20, 30, 40 minut.

I ta skrzynka była na stole, nikt jej nie zabierał.

Nie mogliśmy zabrać tej skrzynki.

Ktoś by powiedział, a nasze telefony żeście popsuli.

No tak nie można było zrobić.

Więc ta skrzynka cały czas była tam, na stole.

O losie, nawet z tego materiał powstał.

W trójce pamiętam, w dziale reportaży.

przyjechała pani, która po prostu rozmawiała ze mną, z biesiadnikami, z restauratorem, z obsługą, z personelem.

Dla wszystkich to było bardzo duże wyzwanie, w szczególności dla rodziny, żeby nie używać smartfonu przed posiłkiem, żeby porozmawiać.

Bardzo często jest tak, słuchajcie, że jest, ja to widzę non stop po prostu.

Ja to widzę na szkoleniach rad pedagogicznych, ja to widzę na spotkaniach z rodzicami, ja to widzę w knajpach, ja to widzę jak się młodzież spotyka.

Każde miasto, każda miejscowość ma punkty charakterystyczne, gdzie spotyka się młodzież.

Macie takie punkty na pewno.

Zauważcie jak oni używają zasobów sieci.

Gadają ze sobą, ale jednocześnie są w telefonie.

Przypominam, że tylko 1% ludzi ma coś takiego, co się nazywa podzielnością uwagi.

Więc głupio to zabrzmi, ale bardzo często przebywając jednocześnie razem cały czas się ignorujemy.

I w tym projekcie Odłóż telefon, włącz relacje ważne było, żeby

I co było ideą, bo zmierzam do tego, jak to ograniczyć, jak na to wpłynąć.

Co było ideą tego projektu?

Ideą projektu było schowanie telefonu z przestrzeni widzenia oraz żeby oddalić od siebie, żeby go nie czuć.

Tak, szanowni Państwo.

Zbliża się ten moment, kiedy zrobię Wam pełny wykład, a nawet cykl wykładów o tym,

jak działa nasz mózg w kontekście nowych technologii.

I to jest, słuchajcie, tak naprawdę ciągłe oszukiwanie mózgu.

Ciągłe oszukiwanie mózgu.

Więc po to, żeśmy chowali ten telefon, żeby ludzie go nie czuli przy sobie, żeby ludzie go nie widzieli.

Niewidzenie telefonu zwiększa naszą koncentrację uwagi i przede wszystkim zdolność słuchania innego.

Więc jak oni odkładali te telefony do tych skrzynek, to bardzo często okazywało się, że... No bo potem żeśmy z nimi rozmawiali.

Głupio to zabrzmi, ale dosiadałem się do stolika, prawda, bo przecież też brałem udział.

To było pewnego rodzaju dla mnie socjologa badanie.

Jak te skrzynki wprowadziliśmy, no to po prostu oglądaliśmy, co tam się dzieje.

I bardzo często było tak, że ludzie jeszcze przykrywali tę skrzynkę, żeby skrzynki nie widzieć.

stawiali na nim kwiatka, żeby było trudniej dosięgnąć.

Ile razy w czasie tego, jak ja widziałem, jak oni tam funkcjonują przy tym stole, była opcja, że ktoś chciał sięgnąć do skrzynki.

Niektórzy wytrzymywali, niektórzy nie.

Niektórzy nie chcieli widzieć w ogóle skrzynki, więc ją, jak było obok siedzenie, więc ją dawali na dół i jeszcze przykrywali ciuchami.

Więc pierwsze, co możemy zrobić,

to powolnymi małymi kroczkami, pokażę Wam, małymi kroczkami zacząć zarządzać smartfonem przy bliskiej swojej przestrzeni.

Kupiłem wczoraj.

Kupiłem wczoraj książkę, słuchajcie.

Koniecznie, to już jest jego czwarta.

Anders Hansen, poczekajcie, chcę, żebyście ją zobaczyli.

Jak dzięki aktywności fizycznej zachować sprawność umysłu i cieszyć się życiem?

Naukowcy są zgodni.

Jeśli się ruszasz, masz więcej energii, starzejesz się wolniej, rzadziej chorujesz.

Wstań z kanapy i każdego dnia poświęć jedynie 30-140 minut, by poczuć się lepiej.

A wiecie, ile nasze power walki trwają?

Bardzo często 25-30 minut.

Jeżeli szukacie powodów, dla których

Warto ruszyć tyłek i rano wstać.

To nic, że masz mokro w butach, bo jest rosa.

No i super, ciesz się rosą.

Przecież nie będziesz chodził zimą w klapkach, ale jak jest lato, jak najbardziej możesz po prostu w tych krokstach połazić.

Aha, zmniejszysz ryzyko zachorowania m.in.

na depresję, cukrzycę i chorobę Alzheimera.

Ta lista jest naprawdę, naprawdę długa.

Dwaj szwedzcy lekarze i naukowcy, Anders Hansen, autor m.in.

bestsellera Wyloguj swój mózg, i Carl Johan Sundberg, fizjolog, wyjaśniają, dlaczego należy się ruszać.

Autorzy, opierając się na własnym doświadczeniu klinicznym, to są psychiatrzy i badaniach naukowych pokazują, że ruch to najlepsze lekarstwo na świecie.

Wiecie, jak zredukować syndrom FOMO, który jest związany z lękiem i z wydobyciem się kortyzolu?

Ruszaj się do cholery.

Fabbing możemy ograniczyć w momencie, kiedy zaczniemy mieć zdrowe nawyki związane z korzystaniem z telefonu.

I wiem, sam wiem, powiem Wam, że powstaje animacja o moim życiu i o tym krótkim życiu.

To będzie jeden dzień z życia Macieja Dębskiego, który mi towarzyszył jeszcze 10, może 12 lat temu, jak byłem bardzo, bardzo, bardzo zachłyśnięty nowymi technologiami.

Dzisiaj już jest lepiej.

Ale chcę powiedzieć, że powolna zmiana nawyków może pozytywnie wpłynąć na doświadczanie fabingu czy fabingowanie innych.

Fabingowanie.

Ciekawe.

Fabingujesz mnie.

Nie życzę sobie.

Powiedz mi, Mateusz.

Sorry, Mateusz Kusznierewicz.

Tak mi przyszło.

Powiedz mi Mateusz, co jest ważniejszego przy stole, na spotkaniach z nami, ze mną, że używasz telefonu?

My z Mateuszem często o tym rozmawiamy.

I staramy się nie mieć smartfona przy sobie.

Ale też wiem, że czasem jest pokusa sięgnięcia po telefon.

Małe kroki.

Pierwsza sprawa.

Idziesz wyrzucić śmieci, idziesz z psem na spacer, nie bierz telefonu.

Jak jeździcie gdzieś na miasto,

Schowaj telefon, nie wyciągaj go.

Najlepiej miej go tam, przepraszam, że on nie ma żadnego kontaktu z Twoim ciałem.

I oczywiście go nie widzisz.

Przykryj go kartką, jeżeli już musisz.

Po trzecie, zarządzaj przestrzenią.

W domu nie chodź cały czas z nim.

Stwórz w domu miejsce, gdzie odkładasz telefon.

To są wiecie, znowu wracamy do higieny cyfrowej.

Wkurza mnie, naprawdę mnie wkurza, że Ministerstwo Edukacji i Nauki nie wymieniło z imienia i z nazwiska higieny cyfrowej w podstawowych kierunkach polityki oświatowej państwa.

I wszyscy mi mówią, Maciej, ale ty się czepiasz, przecież możesz swoje szkolenia robić w punkcie czwartym.

Ja mogę w czwartym i w trzecim nawet robić.

Ale to trochę tak jak z mobbingiem.

Jak nie był nazwany, to sprawca mobbingu był bezkarny.

A dzisiaj okazuje się, że można tak mówić o mobbingu i on jest tak dzisiaj prawnie ukonstytuowany.

Przypominam, rozruszaj swój mózg, Anders Hansen, że wiadomo, co to jest mobbing.

A jak nie wpiszesz higieny cyfrowej z imienia i z nazwiska, tylko podepniesz to pod bezpieczne...

korzystanie z zasobów sieci, no to bezpieczne korzystanie z zasobów sieci to naprawdę mogą być różne rzeczy.

Umawiasz się na wspólne wyjście z kumplami?