Mentionsy

Witam bardzo serdecznie w piątek, jak w co drugi piątek miesiąca.

Dziś mamy bardzo ważny dzień, szczególnie z tego powodu, że ja akurat prowadzę dzisiejszy Power Walk z miasta, w którym się nie urodziłem, bo urodziłem się w Gdyni.

Później mieszkałem w Gdańsku, a teraz nagrywam z Warszawy, czy też jakby nadaję z Warszawy.

Tak, czyli dzisiaj mamy kolejną rocznicę Powstania Warszawskiego.

I czy chcę dzisiaj zrobić Power Walk o tym bardzo ważnym dniu, bez oceniania też jego jakby decyzji, bo oczywiście to jest chyba to, co chciałbym przede wszystkim powiedzieć, to że...

Moja rodzina w połowie, moja taka najbliższa rodzina w połowie jest z Warszawy, czyli rodzice mojej mamy, dziadkowie mojej mamy, to jest część warszawska.

I mimo tego, że moi dziadkowie, brat dziadka walczyli w AK,

I jak duża część osób z mojego pokolenia, pewnie jestem tym pokoleniem przełomowym, które

Po pierwsze, to jesteśmy tym pokoleniem niesprawiedliwości, bo musieliśmy uczyć obsługi, drukarki, zarówno naszych rodziców, jak i naszych dzieci.

Już nie będę sobie wchodził sam w koncept faktycznie jako taki rodziciel z ta bliskość, ale pewnie mamy takie przekonanie, że chcielibyśmy robić dla tych dzieci trochę więcej, żeby im bardziej dmuchać w skrzydła.

I nas tutaj słuchają, to pewnie ta społeczność power rock jednakże zbiera takie osoby bardziej faktycznie świadome i zaangażowane, myślące o rozwoju w naturalny sposób.

Jesteśmy takim przeciwieństwem stylu rodzicielskiego naszych rodziców, pewnie szczególnie ojców, którzy pewnie są definiowani jako tak zwany system ojca nieobecnego.

bo go nie było w ogóle i tak dalej, tylko tego nieobecnego emocjonalnie, tego ojca wycofanego, tego, który nawet jak wracał z pracy, to siadał na fotelu, otwierał gazetę.

Pewnie nie angażował się bardzo często we wszystkie też obowiązki domowe, pewnie też czasy silnego patriarchatu, ale przede wszystkim był kompletnie niedostępny emocjonalnie, a jeżeli faktycznie...

no nie był dostępny, a jeżeli faktycznie miał też takie bardzo silne przekonania związane z tym, że nie należy mieć bliskiego kontaktu z emocjami, prawdziwi mężczyźni nie płaczą i wszystkie inne tego typu bzdury, które już wiemy dzisiaj.

wzięło, a właściwie jakby jak sobie z tym żyć.

Bo to, z czym chcę powiedzieć, że jak z czym żyć, to niedawno zakończył się festiwal Conscious Man, festiwal świadomego mężczyzny.

Ale to, co ty powiedziałeś, pewnie mówiąc o mężczyznach, to my dzisiaj faktycznie mamy pewien deficyt takiej świadomej, pełnej relacji z naszymi ojcami.

Pewnie mamy trochę w sobie, trochę żalu, co wychodzi znowu w badaniach, co wychodzi w wielu, że tak powiem, miejscach, że mówimy sobie, kurczę,

Zawsze mówi, że na warsztatach jest taki jeden,

A mianowicie to jest moment, kiedy zadaję facetom, ojcom pytanie, gdzie dochodzimy do takiego momentu trochę tęsknoty za tym naszym ojcem, gdy my byliśmy dorastający.

Zadaję takie pytanie, zastanów się nad tym, ile dostałeś emocjonalnie

Ale jak patrzę na dziadka, to mój dziadek ze strony taty urodził się w 1920 roku, co w praktyce oznacza, że w 1939 on miał 19 lat.

Miał 19 lat, jak wybuchła wojna.

I myślę sobie, że jak masz 19 lat, jak wybuka jedna z najstraszniejszych wojen na świecie, nie dalej definiowana jako najstraszniejsza, choć pewnie zależy dokładnie kto pyta, bo pewnie mówimy o tej części Europy, mimo tego, że była światowa, więc to myślę sobie, że naprawdę jakby Twój

I naprawdę, jak jesteś, później zakładasz dom, rodzinę, wchodzisz w bliską relację bezpośrednio po wojnie, a później rodzisz dzieci, to choćbyś nie wiadomo jak bardzo chciał, to nie masz skąd dać.

I ten moment, kiedy ja sobie uświadomiłem, że na poziomie emocjonalnym, najprawdopodobniej tego, co dzisiaj rozumiemy na poziomie emocjonalnym, w sensie kontaktu, bliskości z emocjami, moje dzieciaki, znaczy moi rodzice nigdy nie dostali.

Tak, to obydwoje.

ale miłości zimnej, miłości nie definiowane jako bliskość właśnie, tylko definiowane jako od samego początku kształtowanie bardzo silnej niezależności, bo musisz umieć liczyć na siebie, bo taki jest ten świat, to

to od tego dnia myślę sobie, że za każdym razem patrzę sobie na swoich rodziców z gigantyczną radością, wdzięcznością, taką głęboką wdzięcznością pod tytułem wow.

Biorąc pod uwagę, że tak mało dostaliście, to imponujące jest, jak dużo umieliście dać.

I myślę, że to jest chyba taka rzecz, z którą w tej części dzisiejszego Power Walka chciałbym Was chyba najbardziej zostawić.

Bo za każdym razem, jak będziemy...

wspominali dzisiaj, gdy zawiją syreny, gdy będziemy mówili, pewnie dzisiaj cały dzień będzie we wszystkich mediach przepełniony historią powstania, to ja mam takie po pierwsze przekonanie, że my bardzo często mówimy o tych wydarzeniach z perspektywy historycznej, a historia zajmowa to do siebie, że nam się wydaje i mówimy sobie, kurczę, hmm...

To byli bohaterowie, a bohaterowie, szczerze mówiąc, nie mają, przynajmniej w moim świecie, nie są tak bardzo spersonalizowani do świata właśnie tego emocjonalnego i tego, kim byli z perspektywy, ile mieli dodatkowych zasobów później, po powstańczych, powojennych.

A jednak, a jednak to zrobili.

a jednak byli w stanie żyć, byli w stanie założyć rodziny i byli w stanie pewnie być naszymi, w dużej mierze dziadkami, dla niektórych byliśmy, że pradziadkami.

a być może dla którychś z Was rodzicami, co też byłoby bardzo miłe, mieć świadomość też, że tak starsze, z mojej perspektywy, osoby też z nami powerwalkują.

Pozostałe to oczywiście, już bym powiedział, takie zwykłe, tradycyjne, z perspektywy tego, co

Już nie będę jakby teraz bardzo spoilerował z kim, bo nawet bym się czuł chyba trochę nieswojo, gdybym wymienił tylko pojedyncze rozmowy, a nie zachęcił Was do wysłuchania wszystkich, bo to co najważniejsze, jego faktycznie klejmem jest ludzka strona medalu.

I kto stoi za sukcesem z perspektywy faktycznie właśnie tych wartości, które reprezentuje, trochę w jakich rodzinach wzrostał, trochę w jakiej okazji przeszedł też czas transformacji ustrojowej w Polsce.

Co to akurat jest dobrym znakiem, moim zdaniem.

Czym się charakteryzuje?

Każda rozmowa trwa maksymalnie 10 minut i przede wszystkim jest w punkt.

Czyli dokładnie to, żeby się zainspirować do tego, żeby o czymś w jakiś konkretny i przemyślany sposób pomyśleć.

co robicie w tej chwili, ale pewnie z doświadczenia też innych przestrzeni, które organizuję, jak chociażby, nie wiem, dobra rozmowa, to często dostaję od osób pytania pod tytułem, co innego warto słuchać, bo mam takie przekonanie, że chyba to jest trochę tak jak z...

I w naturalny sposób, jeżeli być może daję sobie przestrzeń na to, żeby i taką odwagę, żeby powiedzieć, że być może część z Was lubi słuchać tego, co ja mam do powiedzenia, skoro w ogóle mnie słyszycie, no bo mam nadzieję, że nikt...

Was nie zmusił do tego, żeby tutaj być, to może Wam się pojawi taka przestrzeń, a mianowicie, kurczę, gdzie jeszcze można byłoby go usłyszeć?

No więc chwalę się i jaram tym, bo chyba tego potrzebuję bardzo, bo mam tendencję do słomianych też zapałów w naturalny sposób, w związku z czym chyba lubię sobie o tym powiedzieć, żeby też mieć takie przekonanie, że będzie ze mną więcej

To są rzeczy, które są chyba dla mnie najważniejsze, a poza tym ci, którzy bacznie, tak jak ja, śledzą prognozę pogody, to wiedzą, że tak zwany w tym roku lipcopad już chyba się skończył kalendarzowo, ale jest szansa,