Mentionsy

Tak na przykład tłumaczy się historia eskalacji konfliktu z Jeromem Powellem, prezesem, wciąż jeszcze szefem Fedu.

Nie ma żadnego bezpośredniego zagrożenia ze strony Jerome'a Powella, to było zupełnie niepotrzebne w takich tradycyjnych logikach tłumaczenia działań władzy, to nie ma sensu, a mimo to ten imperatyw stworzenia tego konfliktu wydaje mi się przeważył i zaowocował jakimś nowym frontem.

To wszystko się ze sobą łączy i to wszystko bardzo ładnie moim zdaniem współgra, może nawet zbyt ładnie, ale bo myślę sobie, że ja też bardzo lubię tę logikę spektaklu, mając świadomość tego, że Trump jest zarazem aktorem, ale też reżyserem i moim zdaniem to jest ta historia o tym Powellu.

A problem z ekonomią jest taki, że nie jest tak łatwo wskazać przeciwnika, więc on sobie wybrał tego Powella i mówi, patrzcie, to jest ten człowiek, który nie chce obniżyć stóp procentowych i to jest ten człowiek, który powoduje, że jest tak drogo.

Kończąc powrotem do tego tematu Fedu, on nie jest nawet bezpośrednio, w tym momencie przynajmniej, na linii Donald Trump-Jerome Powell, tylko w rolę, znów Trump jako reżyser, w rolę tej osoby, która poprowadzi tę ostateczną szarżę na Jerome'a Powella, weszła Jeanine Pirro.