Mentionsy

Cena tkaniny, chleba czy zboża bywała często umownie ustalana przez lokalną społeczność, narzucana przez króla, negocjowana w ramach takiego barteru, a czasem w ogóle wynikała z tego, ile akurat srebra dało się wydobyć np.

Umówmy się też, nazwijmy tak, barter, wymiana dóbr bez pośrednika pieniężnego, cena to jest jakaś taka relacja między dwoma dobrami ustalane lokalnie i nieformalnie.

To w takim razie kolejne jakieś takie przykłady, to znaczy może inaczej, ustalanie cen.

Ojej, z dzisiejszego punktu widzenia byśmy powiedzieli, jaki wtedy był mechanizm ustalania cen.

Z dzisiejszego punktu widzenia, jak mówimy o mechanizmach ustalania cen, czyli metodach ustalania cen, to mamy pewnie trzy główne i ze dwie trzy dodatkowe, czyli jakie mamy mechanizmy.

I to są trzy główne metody, mechanizmy ustalania cen.

Był władca, czy kiedyś też kapłani, którzy ustalali poziom ceny, który był adekwatny, albo który był fair, dzisiaj byśmy powiedzieli, taki, który pozwalał zarobić, ale też nie był przesadzony?

W warunkach regulowanych, no i też tam pojawiał się taki element wartości, czyli jeżeli to było na targu, w takim miejscu, gdzie to się dokradziło wyrumiane, czy to jest dla mnie wystarczająco warte, żebym za to zapłacił tą cenę, którą władca czy regulator ustalił?

Ceny podstawowych dóbr były ustalone odgórnie.

To właśnie ciekawe, bo właśnie w średniowieczu z jednej strony to władcy ustalali, czy regulowali ceny, ale też cechy rzemieślnicze pełniły taką rolę regulacyjną, gdzie ustawiały indeksy cenowe, dzisiaj byśmy powiedzieli, czy tabele cenowe po to, żeby zapewnić z jednej strony zysk zarobek rzemieślnikom, a z drugiej strony, żeby te ceny były w miarę, dzisiaj byśmy powiedzieli, fair,

Ja bym powiedział nawet, że w tej epoce średniowiecza to trochę zahaczało tak o pewną umowę, żeby nie powiedzieć umowę cenową, no bo cech rzemieślniczy ustalał

Liverpool chociażby, Bawełna, Stal, Nowy Jork, Londyn.

Bo wtedy przy ekspansji, dynamicznym rozwoju, wzroście produkcji potrzebna była jakaś metoda ustalania cen i efektywnego i praktycznego ustalania cen.

I myślę, że to jest właśnie to, co później przez długi czas do XX, do drugiej połowy XX wieku było taką dominującą metodą ustalania cen, czyli koszty, narzut, metoda koszt, koszt plus, byśmy dzisiaj powiedzieli, stąd się wzięła i tak się ugruntowała.

Dzisiaj taki odcinek historyczny, czyli porozmawialiśmy chwilę, jak ustalono ceny w różnych epokach i gospodarkach.