Mentionsy

I dzisiaj rozmawiamy sobie na początku o Iranie, później sobie chwilkę porozmawiamy na temat surowców naturalnych.

No cóż, drodzy Państwo, okazuje się, że przewrotu w Iranie nie ma.

Unikaliśmy takich ocen, ale oczywiście też przewrotowi politycznemu w Iranie to wyszło załamanie, ale nie załamanie

Właśnie przez parę z lat tego, co się wydarzyło w Iranie, czyli mimo wszystko, mimo kolejne ładne słowo, że warstwą aluwialną mojej dzisiejszej wypowiedzi będzie Iran, to będziemy patrzeć na problem bardziej z perspektywy rosyjskiej.

Natomiast proszę Państwa, przypadek Iranu jest o tyle ciekawy, bo mówimy o systemie państwa, który jest zbudowany w sposób bardzo oryginalny.

W Iranie mamy do czynienia z tak na dobrą sprawę państwem, którym zarządza grupa ludzi świeckich, a politycy są jej podlegli.

weźmy pod uwagę, że ludzie wychodzą na ulicę nie z tego tytułu, że czasami też, ale nie w przypadku Iranu, ludzie tam nie wyszli dlatego, że taki jest system polityczny, choć tych wątpliwości wobec tego systemu politycznego jest coraz więcej, ale głównie z tytułu tego, że po prostu dramatycznie pogorszyła się sytuacja ekonomiczna.

No to wówczas oczywiście pojawia się bunt kolejny, który tym razem znowu przetoczył się przez Iran i tutaj głównie z tego tytułu, że po prostu ceny dramatycznie znowu podrosły.

No ale oczywiście, jeżeli spojrzymy na perspektywy ministra spraw zagranicznych Iranu, no to ten już na łamach Wall Street Journal zdążył obwieścić, że oczywiście protesty zostały wywołane przez terrorystów wewnętrznych, wspieranych przez zewnętrzne siły nieprzychylne obecnemu reżimowi.

Natomiast no właśnie, spróbujmy dzisiaj z tego równania, choć będziemy dużo mówić o Iranie, wyciągnąć Iran, wstawić Rosję i zobaczyć, co nam de facto po znaku równości wyjdzie.

Oczywiście Rosja jeszcze nie jest pod takimi sankcjami jak Iran, ale Rosja jest pod sankcjami cztery lata.

Jeżeli weźmiemy pakiet z 2014 roku, no Iran jest już ponad 16 pod pełnymi sankcjami, które są w ogóle umocowane rezolucjami ONZ-owskimi.

Z drugiej strony te państwa, czyli Iran i Rosja w narastającej tendencji budują swoją zależność od importu chińskich technologii.

a deficyt, jak już mówiliśmy kilkukrotnie w przypadku Rosji, w Iranie jest ta sama sytuacja, starają się pokryć na koszt systemu bankowego, który jest obciążany regularnie coraz bardziej.

no to widzimy, że ta inflacja nie miała aż tak dramatycznych skutków, jak ma na przykład w przypadku Iranu.

Teraz spójrzmy na Iran.

No to właśnie, deficyt w Iranie sięgnął w latach 23-24 2,5%, rok później 3,3%, a w tym osiągnąć 4%.

No ale właśnie, żeby uporać się z tym wzrostem, uporczymym wzrostu deficytu, no Iran musiał wyemitować dwukrotnie większy niż wcześniej zakładano dług wewnętrzny oraz zwiększyć masowo wydatki z Narodowego Funduszu Rozwoju, który jest bardzo podobny do swojego rosyjskiego odpowiednika, tylko tam to jest Rosyjski Fundusz Dobrobytu, chyba tak dokładnie się on tam nazywa.

No i właśnie, te państwa Iran i Rosja, one mogą pozyskiwać kapitał tylko i wyłącznie na rynku wewnętrznym, bo tak jak wspomnieliśmy w preludium do naszego dzisiejszego odcinka, dostęp do rynku kapitałowego, niestety ten strumyczek został odcięty dosyć jednoznacznie.

Także 4% deficytu w Iranie czy w Rosji znaczy zupełnie coś innego niż nawet 7% deficytu w Polsce.

W Iranie też upadł jeden z największych jego przedstawicieli.

i z artykułem pana Marka Kęskrawca, który bardzo ciekawie opisał system polityczny i ten system w ogóle powiązań w Iranie.

Prezes tego banku, i to też jest ciekawe, żeby mieć tą taką swoją dominującą, zachować, może zbudować i zachować tą swoją dominującą pozycję w systemie finansowym Iranu, no był w stanie na przykład kupić zaufanie wierchuszki dzięki hojnym prezentom.

W Iranie wciąż chyba Londyn góruje nad Hiszpanią.

No i proszę Państwa, i teraz na chwilę, wyjdźmy z Iranu, pomyślmy o Rosji.

Iran żyje pod ścisłymi sankcjami 16 lat, jak wspominałem wcześniej.

to warto podkreślić, że Rosja intensywnie rozwija, w przeciwieństwie do Iranu, powiązania i relacje z państwami globalnego południa, uzyskując tym samym dostęp do alternatywnych kanałów finansowania.

Import technologii został mocno nadwyrężony przez sankcje, ale ona znacznie szerszym strumieniem napływa do tego państwa niż w przypadku Iranu, który jest praktycznie od nich wyższy.

No i to jest też właśnie moim zdaniem główna lekcja płynąca z doświadczenia Iranu dla Kremla, że beztroskie trwanie pod sankcjami na dłuższą metę po prostu silnie koreluje ze stanem lodówki obywatela.

A myślałbyś 6 lat temu w Iranie, że to jest możliwe?