Mentionsy

Podobno najczęściej tłumaczonej polskiej książki nie napisała Olga Tokarczuk ani Henryk Sienkiewicz, lecz Helena Kowalska, znana nam bardziej jako Święta Siostra Faustyna.

Dzienniczek pisała siostra Faustyna, mająca bardzo podstawowe wykształcenie.

Tam są notatki po spotkaniach ze spowiednikami albo wnioski najciekawsze z różnych spowiedników z ostatniego czasu, a też refleksje o spowiedniku w ogóle, jaki powinien być, bo już Faustyna zaczyna mieć jakieś takie własne opinie, co by było pomocne dla niej.

Faustyna myśli o sobie i dostaje informację, że jest sekretarką Bożego Miłosierdzia, że trzeba to głosić, że świat musi wiedzieć, znaczy jest posłana.

Pokazujesz, że Faustyna jest taką postacią, która zupełnie spokojnie mogłaby stać się bohaterką chłopek Joanny Kuciel-Fleczyszak, prawda?

Tam jest konkurs, żeby opisać swoje życie, a Faustyna dostaje zadanie od spowiednika, żeby pisać te swoje wizje, ale jednocześnie ona opisuje też swoje życie, zaczyna układać to autobiograficznie, co jest znanym w historii Kościoła doświadczeniem zakonnic, które mają jakieś albo wizje, albo przemyślenia religijne i spowiednik prosi o prowadzenie zapisków i to badaczki tego, na przykład jest dr Judę Lewandowska, bada takie biografie,

Nawet jak się to robi jako dziennik duchowy z wizjami dla spowiednika, to wciąż jest autokreacyjne zajęcie, przedsięwzięcie i w tym sensie te chłopki piszące autobiograficzne teksty też podejmują się czegoś podobnego, może bardziej chętnie niż Faustyna, która, mówię, wielokrotnie zastrzega, że nie chce tego robić i nie umie.

Czego tam może szukać człowiek, który uznaje, że jednak Ewangelia domyka objawienie i objawienia to może nie jest to, co mnie najbardziej interesuje w mojej religijności, ale jednak ciekawi mnie ta Faustyna.

Podzielcie się swoimi myślami o tym, co sądzicie, co myślicie, kim jest dla Was Faustyna.