Mentionsy

Ale w rozumieniu Jana Pawła II, communio personarum to jest najbliższa więź jednak między małżeństwem i jednak z tą więzią fizyczną, której tutaj śladów nie znajdujemy.

Część tych listów pewnie nie ocalała, bo też wiemy z innych źródeł, że Janowi Pawłowi II zdarzało się niektóre z tych listów drzeć, kiedy Anna Maria Tymieniecka pisała zbyt dosadnie i dawała mu, powiedzmy, dyplomatycznie uwagi papieżowi.

Jest w oryginale, i ja mówię, historycy tutaj byliby potrzebni, ktoś, kto rzeczywiście to dobrze przebadał od takiej strony, bo są listy z kopertami, które były wysyłane z pewnością do kardynała Wojtyły ze Stanów Zjednoczonych, są też koperty z adresem, ze znaczkami, z pieczątkami pocztowymi, więc albo Jan Paweł II te listy przechowywał i je zwracał,

Z tego, co mówisz, to wynika, że ta relacja była wręcz burzliwa, skoro dochodziło do darcia listów, do jakiejś irytacji być może papieża Jana Pawła II.

o tych dwóch ważnych osobach, jednej kobiecie, która była znaną filozofką polko-amerykańskiego pochodzenia i najważniejszym w tym czasie przecież Polakiem, Janem Pawłem II.

Jan Paweł II już w tych ostatnim roku swojego życia przesyłał tak naprawdę zdawkowe życzenia, ale Tymieniecka robiła w tamtym czasie taki przegląd całej znajomości, podsumowywała ją trochę.

I trochę Jan Paweł II przez te listy zyskuje

Jan Paweł II znał jej męża, znał rodzinę, odnosił się do nich w listach, a ona pisała mu czasami o takich banalnych, wydawałoby się, sprawach, kiedy na przykład wzdychała, że szkoda, że nie masz pieska, bo bardzo by ci taki piesek pomógł, gdyby był obok ciebie i się przytulił.