Mentionsy

Dzisiaj z perspektywy ponad 80 lat, kiedy mamy Muzeum Auschwitz, kiedy mamy bardzo dużą, bardzo bogatą i wartościową literaturę przedmiotu, kiedy mamy olbrzymi bagaż kulturowy, emocjonalny, związany z Auschwitz, filmy, wspomnienia, relacje ocalałych, kiedy mamy tego dużo, to raporty Pileckiego z Auschwitz są jednym z wielu zapisów tamtych zdarzeń.

Jednocześnie Pilecki

Kiedy czytamy raporty Pileckiego, to czytamy wspomnienia człowieka.

Pilecki pozwala się aresztować w czasie łapanki w mieszkaniu.

Pilecki przyjechał tam w nocy z 21 na 22 września 1940 roku.

Pilecki jedzie do Auschwitz zorganizować polską organizację konspiracyjną, kiedy ten obóz jest malutki.

I kiedy to Auschwitz osiąga już poziom Auschwitz-Birkenau, Auschwitz II przede wszystkim, kiedy powstają już takie prawdziwe konglomeraty śmierci przemysłowej, Pilecki ucieka wtedy z Auschwitz.

Wtedy Pileckiego w Auschwitz nie ma.

Pilecki ucieka z obozu, kiedy ten obóz de facto przestaje mieć polski charakter.

Kiedy dużą część Polaków, także członków organizacji Niemcy wywożą do innych, ponoć bardziej łagodnych obozów koncentracyjnych, Dachau, Buchenwald, Rasensbrück, Pilecki uznał, że jego praca w obozie się skończyła.

Co Pilecki gorzko przyjmuje do wiadomości.

Jednocześnie Pilecki stwierdza, że Auschwitz im dłużej funkcjonowało, tym mniejszy panował w nim regor i agresja.

Dlatego, że kiedy Pilecki trafia do Auschwitz, ja tu przytoczę wiele fragmentów jego raportu i uprzedzam, to nie jest literatura dla ludzi o słabych nerwach.

Ale Pilecki mówi, że obóz łagodniał, dlatego że ci, którzy mieli żyć, byli w tym obozie stopniowo coraz lepiej traktowani, a ci, którzy mieli umrzeć, byli zabijani od razu.

Podczas gdy jak Pilecki trafił do Auschwitz, nikt nie miał przeżyć.

I Pilecki opisuje ten horror, który jest jednocześnie paradoksem, że im więcej ludzi ginęło w Auschwitz, tym lepsze były w Auschwitz warunki, tym poprawiała się, zabrzmi to upiornie, jakość śmierci.