Mentionsy

że w późniejszym etapie funkcjonowania Wojska Polskiego czołgi zeszły na drugi plan.

No to te czołgi zawsze były jakimś tam mikroskopijnym dodatkiem do Wojska Polskiego.

rajdy jednostek mieszanych czy motorowych ze sławnym rajdem na Kowel wykazały potencjał, jaki tkwi w wojskach pancernych zmechanizowanych, jaki tkwi w manerze wojsk zmechanizowanych, nawet na obszarze o niskiej jakości i wątłej jakości dróg.

Tylko, że to były doświadczenia szczebla kompanii, szczebla plutonu i my nie zanegowaliśmy znaczenia czołgów, ale one pozostały w strukturze naszego wojska jako broń pomocnicza, mimo że, tak jak mówię, lata 1919-1920, one mogły być początkiem czegoś zupełnie innego.

Otóż w roku 1917, po upadku caratu, otwiera się okienko polskiej współpracy z mocarstwami zachodnimi i to okienko skutkuje od razu procesem formowania Wojska Polskiego, na przykład we Francji.

Kilka lat później, w 1925 roku, major Wojska Polskiego Henryk Romiszowski napisał taką książkę Zasady użycia czołgów.

No ale kiedy w ogóle te czołgi Renault FT trafiły do Wojska Polskiego?

I Dywizja Piechoty, Kościuszki, potem I Armia Wojska Polskiego, II Armia Wojska Polskiego.

Chodzi o to, że Polacy to najpierw masa, ochotnicy bądź jeńcy z armii austriackiej i niemieckiej, którzy wstępują do Wojska Polskiego.

Francuzi mają potężną armię i mają silne wojska pancerne, mają półki czołgów, a właściwie półki artylerii szturmowej, dlatego że jest to artyleria szturmowa, jest to broń wsparcia piechoty.

Kapitan Wojska Polskiego, a porucznik francuskiego, Dafu, on nie był w stanie uzyskać w 2.

A komunikat Polskiego Sztabu Generalnego podawał.

To wszystko odbywało się w warunkach komfortowych polskiego natarcia, zdobywania terenu, czasu, strachu nieprzyjaciela, pozbawionego środków obrony przeciwpancernej.