Mentionsy

Podcast Muzeum Historii Polski
13.03.2024 14:00

Zbrodnie Wehrmachtu na ziemiach polskich

II wojna światowa ma swoje najważniejsze symbole: bombę atomową, lądowanie w Normandii, czerwony sztandar nad Reichstagiem. Wydarzenia ważne z polskiego punktu widzenia na tym tle zdają się być nieco zapomniane. Zwłaszcza gdy mowa o tych, które miały miejsce niedługo po zaatakowaniu Polski przez III Rzeszę. Przez długi czas po II wojnie światowej panował mit Wehrmachtu, który walczył szlachetnie. Żołnierz w barwach feldgrau miał nie być odpowiedzialny za zbrodnie wojenne. W dzisiejszym odcinku "Rzeczy Historycznej" zmierzymy się z tym mitem. Przypomnimy o wydarzeniach, które rzucają światło na faktyczne funkcjonowanie niemieckiej armii w początkach globalnego konfliktu. Na czym polegała specyfika miasta Frampol i dlaczego niemieckie lotnictwo wybrało je sobie do przeprowadzenia morderczego eksperymentu? Co wydarzyło się 9 września 1939 roku w Ciepielowie? Czym był Żelazny Krzyż i dlaczego po wojnie noszenie go bywało powodem do wstydu? Wreszcie, dlaczego Polacy winni są wdzięczność amerykańskiemu fotografowi Julienowi Bryanowi? O tym wszystkim w najnowszym odcinku Rzeczy Historycznej! Zapraszamy do subskrypcji naszych profili. Program zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 8 wyników dla "III Rzeszy"

Po powrocie do USA jesienią 1939 roku spożytkował materiały, jakie zebrał podczas wojny obronnej Polski, aby ukazać światu okrucieństwo wojsk III Rzeszy.

Wehrmacht, armia III Rzeszy, składała się poza jednostkami Luftwaffe, czyli lotnictwa, z jednostek Kriegsmarine, a zatem marynarki, oraz Heer, czyli sił lądowych.

Cóż, wedle spójnego obrazu wyłaniającego się ze źródeł współpraca pomiędzy Wehrmachtem, a tak zwanymi oddziałami specjalnymi stworzonymi do prowadzenia eksterminacji wrogów Rzeszy przebiegała bez najmniejszych zakłóceń.

Dwa miesiące przed wybuchem wojny niemiecko-sowieckiej, w kwietniu 1941 roku, ten sam generał Eduard Wagner wraz z szefem Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy Reinhardem Heydrichem ustalili zasady współpracy Wehrmachtu z Einsatzgruppen.

Może po prostu wykonywali rozkazy, a odpowiedzialność spada jedynie na administracyjne władze III Rzeszy Niemieckiej?

Oznacza to, że Wehrmacht ponosi pełną odpowiedzialność za działanie instytucji i formacji III Rzeszy na tym terytorium.

Jak uzasadniał to wódz III Rzeszy i przywódca zbrodniczego reżimu w jednej osobie, sprawcy zabójstw mieli działać w afekcie w związku ze zbrodniami popełnionymi przez Polaków na mniejszości niemieckiej.

W ten sposób Hitler nie tylko rozgrzeszył niemieckie zbrodnie wojenne, ale także wskazał pożądany sposób postępowania w okresie okupacji.