Mentionsy

Powinieneś wyruszyć cichcem i powinieneś wyruszyć wkrótce, rzekł Gandalf.

Oczywiście, że nie możesz tak zniknąć, powiedział Gandalf.

Tak, pamiętamy, że Gandalf przyjechał 13 kwietnia do Froda, znaczy 12 kwietnia przyjechał, a 13 odbyła się ta słynna rozmowa, na którą spędziliśmy 4 odcinki podcast z Dzień na Przyszłości.

Tak, no i Gandalf powiedział, że lepiej dla sprawy, dla tego, żeby to lepiej przeprowadzić tą sprawę, to ważniejsze jest, żeby nie wywołać sensacji, niż zrobić coś pochopnie, prawda?

bo mamy to rozróżnienie wkrótce, a natychmiast, kiedy Gandalf sugeruje, że powiedziałem wkrótce, nie natychmiast, jeśli chodzi o wyjazd.

Następny fragment Akapi to puścimy, ale porozmawiamy o nim, ponieważ tam jest zawarte przemyślenia Froda i jest też mowa o tym, że nie wszystko to mówił Gandalfowi, nie o wszystkim mówił Gandalfowi.

Być może nie znał tak dobrze jak Bilbo Gandalfa.

Tak, też mi się wydaje, że tak się nie czuł komfortowo z tym, żeby mówić Gandalfowi o wszystkich swoich zmartwieniach.

jakie ma nastawienia do tego wyjazdu, dlatego ciężko mu to być może było ubrać słowa tak, żeby przeprowadzić jakąś sensowną dyskusję z Gandalfem na ten temat.

A może też do końca, nie wiem, to może do końca nie wierzył Gandalfowi.

Gandalf też nie mówił wszystkiego, prawda?

Bo w momencie, kiedy Frodo dopytywał o niektóre rzeczy, Gandalf go zbywał na zasadzie, nie tylko jego, bo wszystkich...

Czy ten pierścień mógł pływać na tyle, żeby próbować zbudować dystans między Gandalfem a Frodem, Frondem i Gandalfem?

Niemniej jest też powiedziane w tekście, że Frodo unikał myślenia o pierścieniu i o celu podróży póki co, a Gandalf ostatecznie się zgadza.

Nie mów głupstw, odpadł Gandalf.

Niezbyt daleko przed siebie umiesz sięgnąć wzrokiem, powiedział Gandalf.

No i tutaj mamy początek takiego, no nie wiem, dla mnie ten dialog z Gandalfem jest taki specyficzny, bo Gandalf ma takie nastawienie jakby, nie wiem, beształ Froda za to, że nie wie, dokąd ma iść, a przecież wcale o tym nie rozmawiali.

Tak samo ten fragment, w którym Gandalf mówi, jeżeli chcesz usłuchać mojej rady,

Ale już jak wcześniej też jest ten moment, kiedy Gandalf mówi, moim zdaniem idź na północ, południe, wschód albo zachód.

Tak i dlatego mi go trochę szkoda, że Gandalf zamiast go tak wspierać, to jeszcze bardziej go...

Teoretycznie Gandalf rzucił hasło, że można go zniszczyć tylko w Cienach Zagłady, prawda?

Tak, ale Gandalf przyznaje, że żaden z nich nie umie jakby przewidzieć, co się wydarzy do przodu, czy jak też powinni to zaplanować.

I to tutaj już nie jest przytyk w stronę Froda, bo Gandalf przyznaje, że on też nie potrafi, więc to raczej jest takie jakby opis sytuacji i nie wiadomo, i nawiązuje do tego, że nie wiadomo, czy to Frodo, czy ktoś inny będzie musiał się podjąć tego zdania zadaniowego i geograficznego celu.

No i tutaj Gandalf jako ten kierunek sugeruje pierwszy przystanek w podróży Rivendell.

No i Frodo się ucieszył, prawda, bo jakby wyartykułował swoją radość w tym zdaniu, które powiedział do Gandalfa, że weźmie to ze sobą też sama i tak dalej, ale po chwili jest też jeszcze dopisane, że w głębi duszy wierzył, że spotka Bilba i ucieszył się jeszcze bardziej, czyli tak jakby ta jego radość była większa niż to, co powiedział Gandalfowi, prawda?

Przeważnie dopatrywano się jakiejś tajemnej i niewykrytej dotychczas intrygi Gandalfa.

Tak, dokładnie, czyli jest Gandalf, który się przyczaił w Bagend.

Tak, może nie był to chyba zbyt komfortowy pobyt, no ale w każdym razie Gandalf jest oskarżany o to, że...

Gandalf przebywał w Shire dwa miesiące z górą.

Początkowo Frodo bardzo był zaniepokojony i często rozmyślał, co też za słuchy mogły dojść do Gandalfa.

Tak jak mówiliśmy na początku odcinka, Gandalf przybył do Shire 12 kwietnia.

No i teraz Gandalf decyduje, że musi opuścić Froda na chwilę, mówi, że na chwilę, bo musi zasięgnąć języka i mówi, że sam długo próżnował i wybiera się za południową granicę.

Ciekawe, czy chodziło o południową granicę Shire, czy gdzieś dalej, bo południowa granica Shire nie była daleko, to była krótka wyprawa, ale okej, my wiemy, gdzie się Gandalf wybierał, więc to wszystko, o co będziemy za chwilę mówić, to są wiadomości, które pochodzą z późniejszych książek albo późniejszych rozdziałów tej książki.

Tak, czyli wtedy jeszcze Gandalf z Frodo są oboje w Shire, a niedługo potem właśnie Gandalf ruszy.

To jest jedna z tych wieści, która właśnie mogła Gandalfa wyciągnąć z bagend.

Druga wieść, która też miała wpływ na pewno na decyzję Gandalfa, została nam przedstawiona też na naradzie Uldronda przez Legolasa.

No i dziwnego, że to zaniepokoiło Gandalfa.

Gandalf mówi, że wróci szybko, a jak nie, to wyśle wiadomość.

No więc Gandalf wyrusza i Frodo początkowo jest zmartwiony, ale później piękne lato, które w Shire było tego roku, jakoś te ponure myśli odpędza.

Tak, także gdyby tempo rozdziałów tych 1-5 załóżmy było takie samo jak reszty książki, no nie mielibyśmy szans poznać Shire jako tako, a po drugie nie mielibyśmy też okazji poznać tak dobrze od razu, bo poznajemy bohaterów książki kilku co najmniej, bo Frodo, Sam i Gandalf chociażby przez te pierwsze rozdziały mają bardzo ładnie zarysowane jakby swoje charaktery, odrębności i cechy temperamentu chociażby.

Frodo zaczął się ponownie niepokoić o Gandalfa dopiero na jesień, czyli we wrześniu, jak się zbliżało przyjęcie urodzinowe, bo przecież Gandalf obiecał, że wróci do tego przyjęcia.

Słuchajcie, pierwsze co, najprawdopodobniej około 25 albo 28, między 25 a 28 czerwca, czyli zaraz po wyjeździe od Froda, Gandalf spotyka Radagasta.

Radagast przekazuje mu list od Sarumana, który, Saruman, zaprasza Gandalfa do siebie, do tanku, do swojej siedziby na rozmowy na temat sytuacji w Śródziemiu, prawda?

Gandalf reaguje jakby tak, jak powinien chyba, tak mi się wydaje, bo wiadomo, że Saruman nadal był uznawany za najważniejszego tutaj czarodzieja.

I to wszystko właśnie dzieje się pod sam koniec czerwca i Gandalf na szybko wyrusza w stronę Ortanku, w stronę siedziby Sarumana.

W międzyczasie wiemy, że około 4 lipca Boromir, czyli syn denatora z Gondoru, wyrusza w podróż do Rivendell, więc to się dzieje w Gondorze, a 10 lipca, czyli niecałe dwa tygodnie zajmuje Gandalfowi podróż, Gandalf zostaje uwięziony przez Sarumana w Ortrangu.

18 września Gandalf zostaje uwolniony z Ortanku i udaje się do Edoras.

Czyli zobaczcie, Gandalf jest uwięziony prawie przez dwa miesiące, ponad dwa miesiące, tak?

Gandalf jest uwolniony.

Tak, Gandalf najpierw jest ujęziony, a później uwolniony.

Dopiero na przykład o tych wydarzeniach, które się teraz wydarzyły i mogliśmy wam je przytoczyć, dowiadujemy się albo z narady Ulronda, albo z opowieści Gandalfa, albo dopiero z trzeciego tomu Władcy Piersieni, prawda?

Na zajutrz Frodo, nie na żartu już zaniepokojony, przez cały dzień wypatrywał Gandalfa.

Gandalf jednak się nie zjawił.

Ale cztery ich hobbici kipieli werwą, toteż po chwili mimo nieobecności Gandalfa wesoły nastrój ogarnął całe towarzystwo.

Pożegnalna uczta Froda była zakończona, a Gandalf nie przybył.

Wywołany brakiem Gandalfa.

Tak, tak, to jest cały czas jakby... Coraz częściej Frodo gdzieś tam jest wspominany, że Frodo zagląda, szuka, patrzy, czy Gandalf nie jedzie, a w tym samym czasie list, który napisał Gandalf leży sobie w gospodzie pod rozbrykanym kucykiem.

Tak, i też jakby dla mnie to nawiązanie do gwiazd też tak oddala trochę perspektywę i tym zaraz nawiązanie do Gandalfa, który wiemy, że gdzieś jest, tak?

Frodo's party was over and Gandalf had not come.

Cały czas wygląda za Gandalfem.

Jeszcze się łudził, że może zobaczy Gandalfa wspinającego się w mroku pod górę.

Pójdę, a Gandalf niech mnie goni.

Frodo wciąż liczył, że Gandalf, że jeszcze gdzieś tam zobaczy Gandalfa na horyzoncie, że Gandalf zdąży.

Już podjął decyzję, że nie będzie czekał na Gandalfa, ale wtedy usłyszał rozmowę dziadunia.

Także do usłyszenia w podcaście pod Zielonym Smokiem za tydzień i jak mówił Gandalf, niech wiatr niesie wasze skrzydła tam, gdzie słońce żegluje i gdzie przechadza się księżyc.