Mentionsy

Sam początek mówi już o tej miłości Boga, o tej miłości do Boga i człowieka, bo mówi, bo to jest w ogóle jego reguła, jest jakby

Na podstawie tego przykazania miłości Boga i bliźniego, on się odnosi do Boga, ale w dużej mierze, w tej regule pisze właśnie o tym wymiarze wspólnotowym, tego życia wspólnego, jak to życie wspólnotowe ma wyglądać.

No nie dlatego, że nie wiem, że sobie nie radzi, tylko też dlatego, że właśnie są osoby, które mają inne spojrzenie, zobaczą coś inaczej i dzięki temu to ubogaca, to dzięki temu to powoduje rozwój, a w naszym kontekście rozwój duchowy, rozwój tych...

No i to jest, myślę, że też bardzo wartościowe, kiedy my możemy ubogacać się nie tylko innymi spojrzeniami.

ubogacić się nie tylko innymi charakterami, osobowościami i tak dalej, ale przede wszystkim tym, że jeden się za drugiego modli.

A też przy okazji tej wspólnoty, którą tworzymy w ramach tych rzeczywistości spotkań pobratarskich, no to też prosimy Was o taką modlitwę, żebyśmy też w jakiś sposób się ubogacali.

Wspomniałeś na początku, że właśnie mówi o tej miłości Boga, a następnie bliźniego, ponieważ to są przykazania zasadniczo nam dane.

Przełożony niech będzie czcią otaczany wśród Was, sam zaś wobec Boga niech będzie podnóżkiem Waszym.

On sam o tych pisze też w swoich wyznaniach, że został porwany przez miłość Boga, nie?

Przez karcenie, przez to, że ktoś będzie ukarany, on się może opamiętać i zwrócić na nowo do Boga i przemienić swoje życie.

Jest pięknym darem Pana Boga.

I tak sobie jeszcze myślę, że trzeba o tym też zawsze pamiętać i mówić, że wspólnota jest nie tylko darem Boga, ale Jego dziełem.