Mentionsy

Witamy Was bardzo serdecznie w naszym kolejnym braterskim spotkaniu, ponownie gościem ojca Jana.

Jan Paweł II, też jest bardzo

Myślisz, że patriotyzm, czy w ogóle dbanie o ojczyznę, dbanie o pamięć o historii i taki ogólny, nie wiem, jakby to nazwać, szacunek do miejsca, w którym się wychowałem, do tradycji, też jest jakoś ważne w tym kontekście naszego powołania w ogóle zakonnego, na przykład czy kapłańskiego, czy powołania chrześcijańskiego?

Czyli z tej pięknej historii naszej ojczyzny, na przykład, znając ją, ja wiem też, kim jestem.

Nie znasz historii swojej pięknej ojczyzny?

Nie znając tej historii, no to żyjesz w tej ojczyźnie takiej w pustce, w takiej bańce mydlanej sobie jestem.

I tak naprawdę nie wiem wtedy, no bez tej historii, znajomości historii, no nie wiem jak, według mnie jestem przekonany o tym, że nie wiedząc jaka jest moja historia, ja nie wiem jak dalej żyć.

Ja sobie myślę, że też ta pamięć o historii to nie jest jakieś ckliwe rozpamiętywanie, jak to kiedyś było cudownie i jaki naród był piękny, albo może lepsze czasy niż dzisiaj, to myślę, że to nie jest ten kierunek.

ilu wielu świętych, polskich, pięknych, wspaniałych historii życia ludzkiego, przykładów.

No bo mówimy o tym, że Polska ma piękną historię, ale w tej pięknej historii jest wiele ran zadanych przez inne narody, nie?

czy jakieś błędy, pewnie i zgorszenia, grzechy moralne, które w historii też naszej ojczyzny są obecne i na pewno też tak jest.

Ale jednak na końcu można czuć dumę, bo jednak w tej historii naszej ojczyzny

Co też mi pokazuje choćby ten fragment Ewangelii, kiedy stanął nad Jerozolimą i zapłakał nad ich losem.

Przecież Kościół też ma w swojej historii piękne rzeczy, ale też niestety były rzeczy no złe, co się w Kościele działy.

I patriotyzm polega na tym, że z tego nie jestem dumny, ale z tej historii, tej ciemnej, ja wyciągam wnioski, żeby coś już więcej nigdy nie powtórzyło, nie?

Ale mamy przykład świętego Jana Pawła II, który kochał ojczyznę, błogosławiony Stefan Wyszyński, który też był patriotą, ale nigdy nie miał nienawiści w sobie.

Jan II w roli też filozofa, że właśnie tym się różni człowiek od wszystkich innych stworzeń, że my tworzymy kulturę.

I właśnie za hasłem patriotyzm ja widzę przede wszystkim człowieka, nie tyle, że wiadomo, w tym się też kryje terytorialnie ziemia, jakieś tam budowle i tak dalej, ale to nadal jest wszystko dzieło człowieka, więc myślę, że patriotyzm jest też szacunkiem i respektem wobec tej historii, którą pozostawili nam nasi też przodkowie.

Czy ty masz jakiś pomysł na to, jak dzisiaj młodzież uwrażliwiać na takie kwestie szacunku do historii, do kultury, w której są wychowani, do języka?

My dzisiaj z tego tworzymy piosenki piękne, utwory robimy z tych wierszy, tych wierszy się uczymy, nie po to, by zakuć, zdać, zapomnieć, żeby jakaś ocena w szkole była, ale prosta rzecz, żeby pamiętać o historii, pamiętać o tej kulturze.

jest też wychowywaniem do szacunku wobec historii, tradycji, kultury, w której żyjemy.

Dlatego też na wzór świętych naszych, wielkich świętych XX wieku, świętych Polaków, wielkich pasterzy, Stefana Wyszyńskiego i Jana Pawła II, możemy powiedzieć, że dobrze kochać ojczyznę.