Mentionsy

I pomyślałam sobie, dobra, Luca Guadagnino robi film o Me Too, zaczyna go w taki sposób, że my widzimy kobietę, która jest postacią centralną, która ewidentnie jest taką zimną, powiedzielibyśmy nastawioną na karierę, bezdzietną, bogatą kobietą, przekonaną o swojej turbo zajebistości i potem daje mi czołówkę tego filmu, która jest dokładnie kopią, czołówek filmu Woodego Allena, którego to nie należy nazwiska w sobie powiedzieć głośno.

Pada takie pytanie, czy kiedyś mieliśmy na siebie pomysł, może byliśmy lepsi, czy może bardziej byliśmy zgodni co do Boga, płci, rasy i polityki.

I to jest też historia o tym, że ta dziewczyna jest ciemnoskóra, jest studentką filozofii, jak się za chwilę okaże dość kiepską, ale bardzo ambitną, że jej rodzice są bardzo bogaci, czyli to nie jest takie dziecko, które walczy o jakieś tam...

Jej rodzice są bogaci, to nie jest aż tak ważne w całej tej historii i bardzo dobrze no to, że jest homoseksualna.

W pewnym momencie to jest też trochę opowieść o tym, tam pada takie zdanie, że bogate dzieciaki mogą brudzić, one nigdy nie musiały po sobie sprzątać, zawsze ktoś po nich sprzątał.

W tym wszystkim ta Julia z tymi jasnymi włosami, taka, nie wiem, ona jest jakby z takiego magazynu mody dla bogatych kobiet amerykańskich, typu Country Life, coś w tym stylu, które siadają w swojej rezydencji w Hamptons, a w style widać po prostu zachód słońca i ich jacht.