Mentionsy

Mateuszem i jego Ewangelią na Pustynię Judzką, by spotkać Jana Chrzciciela, ale pośrednio, a może i bezpośrednio, także proroka Izajasza, który pojawia się w dzisiejszej liturgii słowa dwukrotnie, bo w pierwszym czytaniu i w Ewangelii.

Jana, które dzisiaj także doświadczamy.

Tak, Jana wiążemy z Kumran.

Te słowa proroka Izajasza odnoszą się do Jana Chrzciciela, którego z kolei przywołuje dzisiaj święty Mateusz, opisując to, jak mieszkańcy Jerozolimy, całej Judei ciągnęli do Niego nad Jordan, by przyjąć chrzest.

Identyfikacja Jana z tym głosem na pustyni pojawia się we wszystkich Ewangeliach.

Mamy Jezusa, Jana i Izajasza.

Scott Brazile opublikował w bardzo prestiżowej serii, jednej z najbardziej naukowych, Library of New Testament Studies, opublikował książkę Jesus and Yahweh Text in the Synoptic Gospels, czyli Jezus i teksty Yahweh, odnoszące się do Yahweh w Ewangeliach Synoptycznych, bez Jana.

To jest niezrozumiały ten głos Jana, który przygotowuje drogę Panu, prawda?

który się identyfikował jako człowiek syn Boga, w którym potem dostrzeżono, ale już później Mesjasza, a później jeszcze syna Bożego, a gdzieś tam na końcu wymyślono, że on jest tam u Jana pod koniec wieku, że on jest Bogiem.

Ludzie przychodzą do Jana nad Jordan, by przyjąć chrzest, ale często słyszą bardzo gorzkie słowa.

Heroda, Herod uwielbiał słuchać Jana Chrzciciela, bał się go też, czyli widział, że to nie jest tylko i wyłącznie kaznodzieja, że tam jest coś bardzo poważnego, on to czuł głęboko, więc Jan był niesamowitą postacią.

Tak samo postępowali wtedy ludzie, kiedy przychodzili do Jana Chrzciciela, a on mówi, nie myślcie, że możecie mówić o sobie Abrahama mamy za ojca.

I uważam, że to wektoruje właśnie taki sens postaci Jana.

To też bardzo trafiało do mnie te wspomnienia Jana Pawła II, świętego Jana Pawła II, którym widział ten napis, czas ucieka, wieczność czeka, tej dzwonnicy w Wadowicach.