Mentionsy

Dzisiaj, słuchajcie, piękne nowe otoczenie i mam nadzieję, że ono już tutaj z nami zostanie.

A bo on dostał to do jedzenia, to ja teraz też chcę.

W sensie, że jednak rywalizacja jest o czymś, o jakimś ruchu, o jakimś działaniu, o jakiejś pracy i jakimś planowaniu, czy też, wiesz, marzeniach, czymkolwiek.

Z mojego doświadczenia wynika, że dziewczyny właśnie w tych swoich dwudziestych latach pędzą na oślep bardzo często i nie biorą jako temat do weryfikacji tego, że pojawia się porównywanie, tylko biegną w to porównywanie.

A to porównywanie, które jest o tym, Jezu, ona to zrobiła, też chcę, to jest to, co cię może zmotywować, co może ci pomóc w jakimś podjęciu nowych decyzji, w tym ruchu do jakiejś zmiany, w tym zobaczeniu, że być może w tym miejscu, w którym jesteś, to nie do końca się czujesz jak u siebie.

To jest po prostu samo poznanie, czyli to, czego z mojego doświadczenia dwudziestokilkulatki jeszcze nie robią, bo one mają tyle pracy i spraw i tak dynamiczne jest to życie.

I na pełen pakiet, dlatego że my nie jesteśmy obrazkiem, my mamy cały pakiet naszych skilli, umiejętności, naszych cech, wad, tego, w czym jesteśmy dobre, jakie mamy zasoby, nasza historia, nasze doświadczenie.

Naprawdę, to jest tak, że oczywiście tutaj dużo robi wiek i wiek jest moim zasobem i to doświadczenie i to, ile czasu pracowałam nad sobą, ale też praca z innymi kobietami dała mi bardzo dużo w tym kontekście, że naprawdę zbudowałam się siebie i osadziłam siebie w sobie na tyle mocno, że porównywanie dla mnie jest zawsze z uśmiechem.

jednak większości z nas, osób, które na przykład nie prowadzą w ten sposób swojego życia zawodowego, to nie jest takie oczywiste, że stworzenie jednej genialnej, pięknej rolki, to nie jest 90 sekund, które ktoś widzi na tej rolce.

I to takie po prostu uświadamianie sobie tego, że obserwujemy wycinek, który ktoś chce nam pokazać, a nie wycinek, który jest obiektywnie do obejrzenia, że to robi dużą robotę.

ale jednak bym robiła nacisk zawsze na to, żeby jednak pilnować tego, kim my jesteśmy, jakie my mamy zasoby, w czym my się rozwijamy i uczenia się tego o sobie, co dla nas jest ważne, bo stąd się biorą pomysły, stąd przychodzi natchnienie i kreatywność do tego,

Przyciągamy do siebie wydarzenia na tej wibracji, jesteśmy jak radia, jak radioodbiorniki, więc jeżeli jesteśmy w wibracji poniżej, czyli zazdrości, złości, frustracji, takiego, wiesz, po prostu rozżalenia, to będziemy z tej cały czas wibracji ściągać do siebie, czyli kolejne jakieś wydarzenie złe i będziemy znowu mówić, bo mi się ciągle to przytrafia.

Mam dom i coś do jedzenia w lodówce, prawda?

I wiesz, jesteśmy tego uczeni przez pokolenia, nieważne ile mamy lat, ciągle ta bieda jest jednak szlachetna.

momentem w moim życiu było to, kiedy przeczytałam książkę Zen współczesnych i poznałam w ogóle filozofię Zen.

Zen współczesnych to jest taka mała, bardzo cieniutka pozycja, którą teraz ciężko dostać po angielsku dużo prościej, po polsku bardzo ciężko, bo to było raz wydane przez wydawnictwo Sensus, ale na Allegro gdzieś można złapać.

Ale jest właśnie taki tam jeden z koanów zen, który bardzo lubię.

A wiesz, a tu przychodzi po prostu mnich zen i mówi do ciebie...

a nie przepuściłabyś tego w sekundę i wiesz, i to jest o tym, że ludzie wygrywają w totka i przepuszczają w sekundę, bo nie mają w sobie przestrzeni i gotowości na pieniądze.

Sylwia, myślę, że to jest w ogóle piękne zakończenie tej rozmowy.

Do usłyszenia w kolejnym odcinku.