Mentionsy

Jeden z tych balkonów na ostatnim trzecim piętrze należał właśnie do Sobczaków.

Wiosną 1962 roku starsza z pociech Sobczaków, Dorota, była już dorosła i pracowała w lokalnym urzędzie.

Nóż z zastawy stołowej Sobczaków sterczał dokładnie znad serca dziewczyny, wbity równolegle do żeber.

Jeżeli zatem morderca nie był rabusiem ani dewiantem seksualnym, co pchnęło go za próg sobczaków?

Mieszkanie Sobczaków i Ameli dzieliła tylko ściana oraz nieużywane, zawsze zamknięte drzwi, ale świadek nie zarejestrowała żadnych dziwnych dźwięków.

Ale w lany poniedziałek, kiedy po 20 wrócili do siebie, u Sobczaków panowała absolutna cisza.

Sobczakówna jednak odmówiła, wymigując się nauką.

Ten chłopak wszedł do klatki schodowej Sobczaków,

Zeznający Karol M. zapamiętał też, że jego klient długo stał na skraju chodnika i zerkał w górę jakby na okna Sobczaków.

Wyjaśnił, że rabunek u Sobczaków uzgodnił z nieco starszym uczniem, Markiem H., który potrzebował pieniędzy na swój ślub.

Osobnik ten podobno opowiedział im o bogactwie Sobczaków i ich zwyczajach wyjazdowych.