Mentionsy

Wakacyjna seria wybranych przez słuchaczki i słuchaczy poprzez plebiscyt odcinków Zmierzchu, która odtwarza lubiane, najciekawsze te wybrane odcinki ku waszej radości w wakacje, wtedy kiedy Niedźwiecka Podcastu nie nagrywa.

I nie mają kontaktu ze swoim ciałem i z tym wszystkim, o czym też dzisiaj powiem.

Więc trafiłam na taki epistemiczny hafafo, taką trudność zasadniczą.

Zapnijcie pasy i odłóżcie płyny, bo dzisiaj będzie na grubo.

Mamy to pod skórą, ten przyzwyczajalny ból zmienia całą naszą percepcję, zarówno siebie, jak i świata, tak bardzo, że może się wydawać, że rzeczywistość taką, jaką widzimy, że to jest prawdziwe, chociaż nie jest.

I w ogóle o tym procesie parentyfikacji, czyli o takim zjawisku, w którym dziecko przejmuje część lub wszystkie zadania rodziców względem siebie.

Wielo mądrych osób napisało bardzo wiele mądrych rzeczy i to, co dzisiaj będę opowiadać, nie jest na kontrze do tych opowieści, tylko jest ich uzupełnieniem.

Ale pamiętajcie też, że to wszystko, o czym dzisiaj gadam, jest realizowane, wydarza się w kontekście nieprawdopodobnie potężnego, wieloletniego stresu emocjonalnego.

Powiedział The catastrophe you fear will happen has already happened.

A tu są zgliszcza, na których trzeba żyć.

To się bardzo ciężko opisuje słowami.

To wygląda tak, że sparentyfikowani ludzie, oczywiście tam może wchodzić w to milion subtelności związanek z osobowością, zaburzeniami, dodatkowymi rzeczami, traumami, wiecie, na proces odpinania od ciała rzutują też, nie wiem, nadużycia seksualne, choroby, tego typu historie.

I sparentyfikowane osoby najczęściej świetne w walce z rzeczywistością, bo takie dzieci są bardzo dzielne, bardzo pracowite, mają wysoki poziom determinacji najczęściej, no chyba, że są kompletnie zdemolowane tym procesem.

Zależność i bezradność, jakby pewno bym zrobiła ankietę wśród was, to wygrałoby jako dwa najgorsze słowa opisujące to, w czym możemy się znaleźć, prawda?

Źródłem pewności, że mam prawo tu być i że jestem tu bezpieczna, bezpieczny, bezpieczne, że mogę istnieć, jest dla nas miłość rodziców.

w sobie takiego ugruntowanego poczucia, że mamy wartość dlatego, że istniejemy.

Trzeba przestać być istotą o tych właściwościach i zacząć być istotą o innych właściwościach.

Gdybym była, był, było cokolwiek wart, to ta opieka i miłość by zaistniały.

Potem rzeczywiście możemy dojść do mistrzostwa i przez tą dysocjację i odpinki w ogóle już nie słyszeć tego głosu ciała.

Sky is the fucking limit.

Razem ze skutkami wieloletniej niszczącej reakcji stresowej.

Na przykład w celu przeżycia bliskości, miłości, więzi.

nie dopuszczając do siebie rozpoznania, że to zło i syf gdziekolwiek istnieje, bo to rozpoznanie by oznaczało przyjęcie do wiadomości tej iluzji, którą się narzuciło na rzeczywistość, tej różowej farby.

Oczywiście można wybrać drogę cynizmu, czyli negowania, że jakakolwiek niewinność istnieje i opowiadania sobie bajek tylko całych na czarno.

Zresztą brak nadziei jest bardzo perwersyjną, ale bardzo skuteczną, znaczy jakby rozgrywanie tego braku nadziei, nie brak nadziei, rozgrywanie tego braku nadziei w ten sposób jest bardzo ciekawą strategią, która chroni te osoby przed rozczarowaniami i zranieniami, bo jak wszystko jest złe, to nie muszę testować rzeczywistości na okoliczność wystąpienia dobra i się zawieść.

Niezależnie od tego, jaką formę celebrowania tego czasu przyjęliście dla siebie, przyjąłyście dla siebie, ściskam was bardzo ciepło i życzę

Szczególne uściski dla matronek i patronów i podziękowania, że cały ten rok byli z nami, ze mną, ze zmierzchami i pozwolili, żeby to wszystko istniało.

Raz w miesiącu zapraszam cię na webinary, które są rozwinięciem treści z podcastu albo opowiadają głębiej o tematach, o których do mnie piszecie i które chcielibyście lepiej rozumieć.

Na stronie niedźwiedzkanet.pl można się zapisać do newslettera Przyjaciele z przywilejami, który wysyłam raz w miesiącu.

I serdecznie zapraszam do oceniania i pytania, komentowania odcinków i podcastu na Spotify, bo istnieje już taka możliwość.