Mentionsy

Jednakowoż spojrzenie na to, co Dmowski sądził o Anglii wraz z porównaniem tegoż z pismami wybitnego myśliciela angielskiego Rogera Scrutona może posłużyć jako klucz do lepszego zrozumienia poglądów głównego teoretyka polskiego obozu narodowego.

tekst adriana kohana myśli nowoczesnego polaka a elegia ostatniego anglika skróto zmarły w roku był angielskim konserwatywnym filozofem znanym głównie z zainteresowania estetyką i obrony piękna w życiu publicznym

W wywiadzie rzece przeprowadzonym przez Marka Dooley'a angielski badacz opowiadał o tym, jak powinno wyglądać jego epitafium.

w którym jako syn ziemi angielskiej oddaje hołd jej i temu, co czyniło ją niewątpliwie inną niż pozostałe.

Skruton o wiele większą rolę przypisuje samej angielskiej ziemi.

Prawo angielskie, wręcz przeciwnie, było jednym z elementów jego zaczarowania jako żywa tradycja wielu pokoleń.

Właśnie te lokalne formy przynależności przez Edmunda Burke'a, jednego z największych myślicieli konserwatyzmu, nazywane małymi plutonami, były solą ziemi angielskiej.

Poprzez zagospodarowanie lokalnej przestrzeni małymi plutonami ta przestrzeń stawała się zaczarowana, przepełniona relacjami moralnymi i uczuciowymi, tworząc wspólne angielskie my, doświadczające tego samego domu, Anglii.

Mary Mead z opowieści Agaty Christie, gdzie znajdziemy tradycyjny angielski pub, dystyngowaną angielską posiadłość, a po środku wioski zimny, kamienny, gotycki kościół.

Wydawać się może, że powyższy, mistyczny wręcz opis Anglii i angielskiej tożsamości z perspektywy jednego z ostatnich przedstawicieli wymierającego gatunku niewiele ma wspólnego z rzutką wizją narodu, zaciekle walczącego o życie, a więc witalnego, lecz byłby to błąd.

Lecz Dmowski idzie dalej, twierdząc, że podstawą tego nacjonalizmu jest, cytat, przywiązanie do angielskiego języka, zwyczajów, tradycji do instytucji angielskich i przejawów angielskiego ducha.

Wyrazem zaś głównym obrona interesów angielskich zawsze i wszędzie oraz noszenie ze sobą Anglii po całym świecie, polegające na tym, że Anglicy tak bogato mają indywidualność narodową i tak silnie są do niej przywiązani, że w drobnych nawet grupkach na obcym gruncie zdolni są sobie angielskie życie stworzyć i oprzeć się asymilującemu wpływowi otoczenia.

Przytoczone powyżej słowa idealnie wykazują zgodność pomiędzy charakteryzacją społeczeństwa angielskiego przez Dmowskiego i Skratona.

Pomimo różnicy terminologicznej, stosunek do słowa nacjonalizm oraz kwestii zaczarowanej ziemi, ewidentne jest to, że obaj autorzy zgadzają się co do siły angielskich instytucji, tych ciał pośredniczących, małych plutonów, które są stricte angielskie.

Nawet będąc poza granicami swej zaczarowanej wyspy, zdaniem Dmowskiego, Anglicy odtwarzają angielskie instytucje i swe angielskie życie.

Angielskie poczty, angielskie puby, angielskie banki.

Wszelkie angielskie instytucje są przesycone angielskim duchem, są na skroś narodowe, a więc nacjonalistyczne w szlachetniejszym tego słowa znaczeniu.

Zdaniem Skratona podział ten miał bardziej charakter osobowościowy niż polityczny, gdyż figury Wiga i Torysa oznaczały dwa dopełniające się angielskie typy osobowości.

Ale bycie imperium i rozpowszechnienie języka angielskiego na każdy zakątek świata państwo to zawdzięcza torysom, którym liberałowie nazbyt nie naprzykrzali się w tej materii.

Gdy Dmowski wyraźnie pokłada nadzieje w możliwościach cywilizacyjnych imperium, Skraton określa imperium jako niemalże z góry skazane na porażkę, bo model życia angielskiego został wytworzony przez Anglików i dla Anglików.

John Don, wielki angielski poeta barokowy, pisał, iż żaden człowiek nie jest samoistną wyspą.

Dmowski i Skraton zgadzają się ze sobą, pomimo fundamentalnej różnicy perspektywy obserwacji, co do charakteru ówczesnego społeczeństwa angielskiego.

jego małych plutonów, które są przesiąknięte angielskością i powodują, że Anglicy wnosili ze sobą życie angielskie.

gdziekolwiek byli, zaprowadzając na antypodach ziemi dominację angielskiego języka i angielskiej instytucji.

Zdaniem Skratona był to błąd, błąd polegający na tym, że angielskie instytucje są dla Anglików, a do innych narodów nie pasują, więc imperium z góry było jakby skazane na porażkę.