Mentionsy

Witam serdecznie, Rafał Buca, Nowy Ład.

Kilka dni temu przez Wiedeń przeszła manifestacja identytarystów, czyli tak zwanych tożsamościowców, ludzi sprzeciwiających się masowej imigracji, będących zwolennikami afirmowania własnej tożsamości, takiej wspólnotowej, o tym będę zaraz mówił, ale to, co jest kluczowe, to to, że były to setki młodych ludzi...

idących pod hasłem reemigracji, czyli odesłania ponownego imigrantów do swoich domów oraz zatrzymania procesu masowej imigracji do Europy.

Maszerowali nie tylko pod hasłem reemigracji, ale też pod hasłem odeślijmy ich z powrotem.

Była to manifestacja właśnie ruchu tożsamościowego, tych tak zwanych identitarystów, to można tłumaczyć jako tożsamościowcy i kim właściwie oni są.

To są ludzie, którzy... W ogóle ruch identitarystyczny wywodzi się z myśli Alain de Benoît, czyli francuskiego myśliciela, który jest określany jako myśliciel, założyciel właściwie nurtu europejskiej nowej prawicy.

Są to ludzie, którzy nawiązują do takich idei jak komunitaryzm, wspólnotowość, jak sprzeciw wobec liberalizmu i to zarówno ekonomicznego, jak i obyczajowego.

Ci identitaryści, którzy są głównie, w tym Wiedniu to byli głównie ludzie z krajów niemieckojęzycznych, byli Szwajcarzy, Austriacy, Niemcy, ale również we Francji ten ruch jest popularny.

Tam jest na przykład Génération Identarée.

No i oni w 2012 roku, jako właśnie Génération Identarée, francuska organizacja identarystów,

bo jest to ruch rozproszony, deklarowali wprost wojnę.

Francuska młodzież mówi o tym, że są ofiarami właśnie roku 68, który pozwolił, znaczy postawił na to, by odrzucić autorytety, własną historię, tradycję, odrzucić ideę odpowiedzialności.

Zresztą znamienne jest to, że Alain de Benoist, który jest założycielem tego ruchu i głównym ideologiem nowej...

jest naturalnie imigracja, sprzeciw wobec masowej imigracji, postulat masowej deportacji imigrantów, no bo tym jest właśnie ta reemigracja.

I na przykład zamiast wprost mówienia o deportacji czy deportacjach masowych, no to mówią o właśnie reemigracji.

I to jest ruch, który też za Alain de Benoist nawiązuje do

I to jest idea, którą właśnie identaryści starają się wpoić.

podkreślanie tego, że wróg Europy nie jest pod turbanem, jak kiedyś jeden publicysta też w Polsce pisał w bardzo dobrym tekście, najgorszy wróg Europy, jeśli dobrze pamiętam, że najgorszy wróg Europy nie jest pod turbanem, nie jest on jakimś Arabem, tylko czai się w każdym z nas i jest w naszym nihilizmie.

defetyzmie, lenistwie, ojkofobii, która jest pokłosiem właśnie postmodernizmu, który kulturowo wygrał w 1968 roku.

I to, co ten i polski publicysta pisał, i to dzisiaj też starają nam się przekazywać identaryści, czyli że ta walka zaczyna się od samego siebie i podkreślają właśnie tę rolę również samorozwoju i działalności metapolitycznej, która ich zdaniem króluje nad tą działalnością polityczną.

Dlatego też na przykład nie ma żadnej partii identitarystów.

Myślę, że nie trudno zgadnąć, na kogo głosują, czy niemieccy, czy austriaccy, czy francuscy identitaryści.

Czemu identitaryzm?

Ma to związek z tym, że nacjonalizm jest jednak ideą, która wywodzi się z rewolucji francuskiej.

Alain de Benoît podkreśla to, że jest to termin, który właśnie wychodzi z tej rewolucji francuskiej, kojarzy się z taką unifikacją.

No i przez to oni jakby odchodzą trochę od tego nacjonalizmu, zwłaszcza właśnie Alain de Benoît, chociaż no, tak jak mówiłem, nie wszyscy i na przykład identaryści dużo częściej już utożsamiają się z samym nacjonalizmem, no ale te korzenie europejskiej nowej prawicy są w zasadzie nienacjonalistyczne, tylko...

Jednak to jest zakorzenione w języku francuskim, no bo po rewolucji francuskiej pojęcie Francuza, pojęcie nacjonalizmu, narodu francuskiego było, jakby to powiedzieć, odetnicznione.

Jeśli ma francuskie obywatelstwo, to jest w zasadzie zgodnie z tą ideą rewolucji francuskiej już członkiem, jako obywatel narodu francuskiego.

Ale nie zgadza się to z pewnym takim pojęciem bardziej etnicznym pojmowaniem narodu, jaki właśnie reprezentują identaryści i który jest też w Polsce obecny.

więc dlatego ten nacjonalizm jako termin jest dość kontrowersyjny i tutaj odsyłam też do ciekawych artykułów, ciekawych analiz, które pojawiały się już na kanale Nowego Ładu na temat właśnie myśli samego Alana de Benoit, których ja nie będę rozwijał, bo nie jestem aż takim specem, jak niektórzy, którzy już na naszym kanale dawali wywiad, na przykład dr Bielawski.

Oczywiście te ruchy odwołują się też do szerszych różnych myślicieli, idei europejskich, narodowych, konserwatywnych, do Ernesta Jungera, Maury Saberesa, Juliusa Ewoli, Karla Schmidta.

Warto jednak, zamykając kwestię korzeni tego ruchu identarystycznego, wspomnieć o tym, jakie podejście ma

właśnie sam Alain de Benoît do liberalizmu, bo to się wydaje takim trzonem jego myśli.

To jest coś, z czym idenceryści nie zgadzają się fundamentalnie, no bo jako ruch tożsamościowy w swojej istocie nie mogą zgodzić się na ideologię, która prowadzi do tego, że człowiek staje się podporządkowany regułom rynkowym, kupna, sprzedaży.

Tak jak nasza cywilizacja w ogóle jako taka jest wielkim zbiorowym wysiłkiem, jakimś zbiorowym osiągnięciem, no to logika liberalna odrzuca w zasadzie jakieś wielkie zbiorowe osiągnięcia, no bo domykając zatem liberalizm jest w opinii europejskiej nowej prawicy błędem antropologicznym, który doprowadza do odczłowieczenia jednostki i wyrwania jej ze wspólnoty.

a ruch identarystyczny wyrosły właśnie z tego, z europejskiej nowej prawicy, jest ruchem po prostu głębnie wspólnotowym.

I wracając do identarystów, identaryści lubią symbolikę i bardzo mocno przykuwają do niej dużą wagę, do estetyki, do właśnie miejsc symbolicznych, tak jak na przykład blokowanie powstania meczetu w Poitiers, czyli miejsca, gdzie chrześcijanie w VIII wieku

Analogia jest tutaj bardzo prosta, że identaryści chcieli podkreślić, że tak jak w VIII wieku Francuzi odparli najazd ludności arabskiej, taki właśnie podbój, tak dzisiaj odeprą oni najazd imigrantów, który też określają jako podbój.

z bramy branderburskie organizowała liczne manifestacje, jak właśnie ta, o której teraz dyskutujemy w Wiedniu.

To jest jeden z liderów ruchu identarystycznego.

Też bardzo ciekawa postać, bo jest to chyba obecnie jeden z najbardziej zwalczanych systemowo aktywistów w Europie Zachodniej.

Nie było go tam, ale kiedy tam policja wparowała, to młodzież zaczęła skandować hasło o remigracji, czyli właśnie o tej deportacji imigrantów.

Jest on jednym właśnie z liderów ruchu identarystycznego, zwłaszcza w krajach niemieckojęzycznych, no bo jest niemieckojęzyczny.

W Detroit populacja białych Amerykanów to było 90% w latach 60.

Natomiast osoby nie będące obywatelami to są, jak pisze Selner, teraz mam to przed sobą, stanowią oni obciążenie często ekonomiczne, karne lub kulturowe i należy zaprzestanie masowego nadawania im obywatelstwa, odebranie zezwoleń na pobyt i również reemigrację.

Bo naturalnie ludzi, którzy są obywatelami już danych krajów, to ciężko reemigrować, mówiąc językiem identitarystów.

i Selner określa trzy fazy tego procesu właśnie reemigracyjnego i to jest faza A, czyli natychmiastowa stabilizacja chaosu w azylu i to jest zatrzymanie w ogóle dalszej imigracji, zatrzymanie nadużyć systemu azylowego, deportacja tych imigrantów, którzy są nielegalnie i przywrócenie w efekcie tego bezpieczeństwa wewnętrznego.

I tutaj widzimy na przykład różnicę jego podejścia z niektórymi niekompletnymi podejściami partii, często prawicowych, które mówią tylko o sprzeciwie wobec nielegalnej imigracji, a zapominają o tym sprzeciwie wobec legalnej, która również jest szkodliwa i również większość tych imigrantów, którzy są we Francji, którzy dzisiaj sprawiają, że Francja wygląda tak, a nie inaczej, czy Bruksela, czy inne europejskie miasta.

Więc podsumowując, identaryści są ruchem tożsamościowym, skupiającym się przede wszystkim na tym haśle właśnie reemigracji, które propaguje Martin Selner.

Są oparci o podstawy, które stworzyła europejska nowa prawica, czyli Allende Benoit, który jest oparty jeszcze na tych różnych europejskich prawicowych myślicielach.

Ta akcja w Poitiers, blokowanie meczetu było w 2012, czyli już od kilkunastu lat, wtedy też była ta słynna deklaracja wojny, o której mówiłem, kiedy wypowiedzieli tę wojnę pokoleniu 68, ideologii pokolenia 68, ale tak w zasadzie najgłośniej o nich było od momentu tego wielkiego kryzysu migracyjnego, rok 2014, 2015, 2016, kiedy były te liczne...

zamachy, kiedy też wyszła książka Welbecka, uległość, gdzie przedstawiają też identitarystów i front narodowy w kontrze do muzułmanów, którzy przejmują władzę nad Francją, zapowiadając to, albo nawet przepowiadając, no bo widzimy na przykład, jak wygląda sytuacja w Wielkiej Brytanii, gdzie już powoli muzułmanie przejmują choćby samorządy.

Hasło reemigracji, które propaguje Selner i ruch identarystyczny jest hasłem interesującym o tyle, że brzmi ono właśnie bardzo miękko, a w zasadzie niesie bardzo poważną treść, która mogłaby być przez, jest w zasadzie przez wielu liberałów, liberalną, lewicową pracę traktowaną jako rasistowska, faszystowska, chociaż sam na przykład Benoit wielokrotnie krytykował ruchy

Ruchy identarystyczne czasem nawet nie wspominają o nacjonalizmie, więc myślę, że jest to raczej przesadzona.

i nie jest to podyktowane jakimiś uprzedzeniami stricte rasowymi, a raczej wyciąganiem wniosków poprzez to, że masowa imigracja z państw, które są obce kulturowo, przyniosła ich państwom, ich miastom gwałtowne przeobrażenia, spadek bezpieczeństwa, wzrost liczby przestępstw.

drobnych przestępstw takich jak kradzieże, na przykład w Hiszpanii jest bardzo widoczne, czy poważnych przestępstw jak morderstwa i gwałty, które są widoczne w całej Europie Zachodniej i bardzo mocno w Szwecji i od niedawna również w Polsce też widzimy przypadki takie, że migranci z krajów obcych kulturowo błyskawicznie w momencie jakiejś potyczki, sprzeczki z lokalsami, z Polakami są gotowi na przykład takiego Polaka zamordować.

Te sytuacje doszły do nas i wydaje mi się, że też hasło reemigracji, może nie w takiej formie, ale hasło takiej deportacji imigrantów również powoli będzie do Polski dochodziło, chociaż na razie nie są one tak popularne.

a w Europie Zachodniej już doszło do tego, że oni napłynęli, więc pojawiają się częściej hasła właśnie deportacyjne, promujące nie tylko sprzeciw wobec ściągania ich, ale też postulowanie pozbycia się po prostu tych ludzi, czy którzy są nielegalnie, czy po prostu tych, którzy są niebezpieczni i są odlegli kulturowo.