Mentionsy

W tym wypadku przede wszystkim Stany Zjednoczone, ale także Chiny.

konflikt konwencjonalny z przeciwnikiem takim jak Chiny.

Bo to dzisiaj Chiny są głównym producentem dóbr na świecie, są przede wszystkim wiodącym państwem w zakresie produkcji przemysłowej, to już chyba około 30% w tej chwili w Stanach Zjednoczonych, około chyba 17%.

Chiny są przeciwnikiem zupełnie innej wagi.

Tutaj chociażby produkcja stoczniowa, gdzie Stany Zjednoczone to niecały 1%, Chiny ponad 50% produkcji stoczniowej.

ale zobowiązania są, bo trzeba odstraszać Chiny, teraz okazuje się, że znowu strategia bezpieczeństwa priorytetem jest półkula zachodnia, więc jeszcze trzeba utrzymać tą częściową blokadę Wenezueli, to oczywiście generuje koszty, no i jeszcze teraz jest Iran, więc nagle się okazuje, że ta kołda jest po prostu za krótka, skądś trzeba wziąć, czyli zabrać, żeby przerzucić w inne miejsce, no i to jest właśnie kwintesencja.

Są tacy, którzy jak Elbridge Colby, który jest w Pentagonie, uważają, że największym zagrożeniem są Chiny.

Tak jak powiedziałem, ta bardziej radykalna część frakcji powściągliwych polemizuje jednak z takimi poglądami Kolbiego i uważa, że Chiny faktycznie mają potencjał do bycia regionalnym hegemonem, ale...

Może inaczej, Chiny nawet bez amerykańskiego aktywnego powstrzymywania, w momencie kiedy zaczną faktycznie wchodzić na tą ścieżkę również elementami wojskowymi, militarnymi, będą chciały narzucać swoją wolę.

A bodziec do tego, żeby powstrzymywać Chiny, ich zdaniem, tej części frakcji powściągiwych, to będzie po prostu naturalny.

Pytanie, czy Chiny nie mają takiej przewagi, żeby narzucić tak duże koszty potencjalnie państwom, które chciałyby dołączyć do takiej koalicji, że one stwierdzą, że po prostu lepiej się dogadać z Chinami, no bo nie wiem, Tajlandia nie jest bezpośrednio zagrożona przez Chiny.

Moim zdaniem dużo zależy od tego, jaką drogę Chiny obiorą, w jaki sposób faktycznie będą realizować swoją politykę.

ale nawet stosowanie przymusu geoeconomicznego, odcinanie od pierwiastków ziem rzadkich itd., jeżeli Chiny będą częściej stosować tego typu narzędzia, to istnieje większe prawdopodobieństwo, nie pewność, bo to nie są nauki ścisłe, ale większe prawdopodobieństwo, że ten potencjał równoważenia się uruchomi.

Argumentacja, którą Colby przedstawia ma sens jak najbardziej z punktu widzenia Stanów Zjednoczonych, bo zaangażowanie Stanów Zjednoczonych w tworzenie koalicji równoważącej Chiny daje Amerykanom cały czas wpływy.

odnaleźliby się, czy zaakceptowali sytuację, w której mają, ok, mniejsze przełożenie na politykę regionalną, na swoich sojuszników, godzą się z tym, że nie mają już taki wpływ na Seul i na Tokio, no ale w imię równowagi sił i w imię mniejszej ekspozycji na ryzyko, no bo z kolei jak są bardziej zaangażowani w tworzenie koalicji chętnych, koalicji powstrzymującej Chiny, jak są bardziej zaangażowani militarnie, no to równocześnie zwiększa to ich ekspozycję na ryzyko.

Może wybierzemy się na początek na Pacyfik, na Daleki Wschód, no i Chiny.

Ten poprzedni rok był bardzo ważny i w ogóle uważam, że jeżeli chodzi o politykę chińską, Chiny przekroczyły bardzo ważną barierę psychologiczną, ponieważ odpowiedziały jako jedyne państwo, odpowiedziały na amerykańską presję handlową.

Pierwszy raz Chiny zdecydowały się na faktyczny odwet.

Kolejnym będzie przełamanie bariery psychologicznej w stosowaniu siły militarnej przez Chiny.

Gdzie to nastąpi, czy to będzie wokół Tajwanu, czy Filipin, kto wie, ale istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że jeżeli Chiny nie zaliczą jakiegoś kolapsu,

Mamy do czynienia... Potężny biznes, który bardzo cierpi też na tym, jak sankcjonowane są Chiny.

Każdy, kto jest zapędzony do rogu, chce z niego wyjść, a tak naprawdę sankcje Stanów Zjednoczonych w dziedzinie półprzewodników powodowały, że Chiny były trochę zapędzone w ten róg.

i właśnie używają tego argumentu, który Ty przytoczyłeś, że sankcje są nieskuteczne, że tak naprawdę to wygeneruje tylko i sprawi, że amerykańskie podmioty technologiczne będą miały konkurencję, bo Chiny będą miały bodziec do rozwijania własnych technologii i tak dalej.

jak w jednej administracji pomiędzy poszczególnymi nawet departamentami czy ministerstwami mieliśmy zupełnie rozbieżne poglądy na temat tego, czym są Chiny, czy są zagrożeniem, czy szansą.

Raz, że oczywiście są kręgi biznesowe, o których też już wielokrotnie tutaj mówiłem, które są tym zainteresowane, ale przede wszystkim chodzi o to, żeby Rosji poszerzyć pole manewru, a Ameryce otworzyć możliwość gry w tym trójkącie Rosja-Chiny.

bo wtedy Chiny, jak się poczują, może trochę mniej pewnie, to będą skore do pewnych ustęp, w związku z tym pojawi się pewna możliwość gry w tym trójkącie.

Oczywiście pytanie otwarte, co zrobi z tym Rosja, jak na to zareaguje, jakby to pytanie jest otwarte, również jest pytanie, jak Chiny będą na to reagowały.

czy Chiny będą spokojnie patrzyły na wpływ amerykańskich inwestycji w Rosję.