Mentionsy

sześciu astronautów, a dokładnie czterech astronautów i dwóch kosmonautów, bo jest czterech przedstawicieli Zachodu i dwóch Rosjan, którzy krążą dookoła Ziemi.

I to jest problem z Rosjanami.

Dwie postacie w tej książce to są Rosjanie i oni są, oni też są takimi postaciami jakby właśnie takimi romantycznymi, wiecie, kosmonautami, którzy tam są jakby przedstawicielami i przedłużeniem tej całej takiej rosyjskiej myśli kosmicznej, rosyjskiego podboju kosmosu i tak dalej.

Wychodzi w momencie, kiedy Rosja... Z Rosją są wysokie.

Ona w ogóle wyszła jeszcze w momencie, jak Rosja walczyła w Ukrainie, ale też walczyła wtedy jeszcze w Syrii.

Po to jest sztuka, żeby pokazywać, że Rosjanie mogą być dobrzy, że mogą wyjść poza tą rolę mordercy, którą mają teraz, i że nie muszą być takimi skurwysadami, jak z nimi są.

Właśnie tak, więc jakby mówię, że to wynika z takiej perspektywy kulturowej, jaką właśnie mamy, że dla nas ta wojna w Ukrainie jest taka, że definiuje wszystko, a dla Brytyjki, która pisała tę książkę, no ona być może w jakiś taki właśnie bardziej naiwny sposób jest w stanie spojrzeć na tych Rosjan w kosmosie i widzieć w nich jakiś taki...

Jeszcze bym chciała jedną rzecz powiedzieć i mi się wydaje, że to też akurat w Polsce jest wiadome, ale wydaje mi się, że Rosja jest tak wielkim krajem, że są literalnie ludzie jeszcze na świecie, którzy będąc mieszkańcami terytorium Rosji nie zdają sobie sprawy z tego, że są Rosjanami.

I jakby bardzo trudno, przez to jak gigantyczny to jest kraj i ile tam jest takich ludów różnego rodzaju nacji i wszystkiego, szczególnie tam na takim bardzo dalekim wschodzie, to bardzo trudno jest być krytycznym wobec każdej osoby, która technicznie z definicji jest Rosjaninem.

Więc to oczywiście nie było w czasach, kiedy Rosja była krajem nieimperialnym, bo nadal tam już to było po Krymie na przykład, co nie?

takiej wiecznej, desperackiej obrony przed Rosjanami, przed frontem, przed okruźnictwami wojny i tak dalej.