Mentionsy

Najpierw jest Fernanda, potem jest Ewa, potem jest Marii i Teres, Dora Mar, Olga, Francis Gillo i Jacqueline Rock.

To było zabawne, ale niestety był kolejny minus, bo Françoise Gillot w tym serialu przedstawiona jest jako kobieta, którą najbardziej kochał Picasso.

Dziwne i stronnicze i widać, że jest wiele historii wziętych z książki właśnie Gillot pod tytułem Żyć z Picassem.

Zresztą w serialu jest wątek, jak Gillo pisała tę książkę już po rozstaniu z Pablo, z własnej woli się z nim rozstała i jak Pablo i jego prawnicy utrudniali jej wydanie tej książki, a Pablo Picasso miał wtedy dostęp do najlepszych prawników i miał bardzo dużo kontaktów i pieniędzy.

I wiele z tych rzeczy oczywiście, że się zgadza, ale było pokazane, jakby Pabli to jej nawet nie lubił, jakby miała być tylko taką zemstą na Francis Gillo, za to, że Francis nie chciała do niego wrócić.

Jest tam taka bardzo mocna scena, że Pablo miał z Gillo dwójkę dzieci, Cloda i Palome, i wyobraźcie sobie, że one, przez to, że oni nie byli małżeństwem, to w tamtym czasie we Francji chyba było takie prawo, że

I on już będąc Jacqueline powiedział, że on uzna te dzieci tylko jeżeli Gillo wyjdzie za niego za mąż.

Obok stoi Picasso i odkrywa jej twarz, a tam nie jest wcale Gillo, tylko właśnie Jacqueline.

I Gillo się o tym dowiedziała.

Jeszcze pamiętam, jak w serialu babcia Gillot powiedziała do Gillot właśnie po zerwaniu z Picasso, że jesteś młoda, jeszcze wiele razy się zakochasz.

A Gillot wtedy odpowiedziała, ale nie tak babciu.

Są tam oczywiście te dramatyczne sceny, kiedy Dora Mart jest w ogóle moja ulubiona postać poza Gillo, ale jeżeli chodzi o ten serial, no to Dora jest przedstawiona jako taka...

Wydaje mi się, że to miało ogromny wpływ na Pablo, bo wiele razy po powrocie o tym wspominał, w sensie jak wrócił do Francji, o tym niewyobrażalnym mordzie na ludziach, na co Gillot, jego partnerka, z którą miał dwójkę dzieci, byli razem 10 lat, mówiła, że no tak, jej przyziemne problemy już nie mają dla niego żadnego znaczenia.

To, co Gillo powiedziała, też jest zrozumiała.

I chociaż Pablo jako ojciec w filmie jest przedstawiony w miarę dobrze, no to jest scena, gdzie Gillo, która była malarką, bardzo zdolną zresztą malarką, ale przez opiekę nad dwójką dzieci i Pikassem, musiała być, wiecie, żoną, matką, kochanką, panią domu, nie miała zbyt dużo czasu na tworzenie.

Także Gillo musiała robić wszystko sama, dlatego była tak wykończona i wręcz nie miała czasu na malowanie, ale ona wyjechała do tego Paryża.

I tutaj po prostu w głowie Gillo już zaczęła taka myśl kiełkować, że to jest pora zostawić Picasso.

I przyznam, że właśnie Francisze Gillot miała bardzo podobny styl do Picasso, no ale w sumie nie ma co się dziwić, bardzo często osoby, które są razem, a tworzą, no to przyjmują jakieś wspólne cechy, zresztą nie tylko w tworzeniu, ale też w życiu codziennym.

Jak wiecie, stworzyłam podcast o książce właśnie Mon Mantre za czasów Picasso albo Mój Dziadek Picasso, ale jeszcze chciałabym zrobić o tej książce Gillo, naprawdę jedna z moich ulubionych, bo Gillo opisuje tam nie tylko ich miłość, tak jak jest to w serialu głównie przedstawione, ale przede wszystkim proces twórczy.