Mentionsy

I w tym odcinku, nawiązującym nieco do waszych ulubionych Buffetta i Mangera, spróbujemy sobie trochę takie decyzje wybrać i spróbować opracować jakiś może subtelny model pracy z takimi decyzjami.

No i o patrzeniu na różne przykłady, w tym panów z Omaha, Charlie Munger, Warren Buffett.

To jest ten tydzień, a w zasadzie weekend, bo dokładnie 30 sierpnia urodziny będzie obchodzić Warren Buffett.

Bo tak akurat się składa, że Warren odchodzi ze stanowiska CEO Berkshire Hathaway w tym roku.

A mi zostało kilkadziesiąt książek śladami Warrena Buffetta w magazynie i to są ostatnie egzemplarze.

Tak jak Warren nie będzie już CEO Berkshire Hathaway, tak śladami Warrena Buffetta aktualizacji już nie dostanie i kolejnego wydania.

On się troszkę z Buffettem wiąże, bo Warren posłuży nam jako pewien model do zrozumienia tej koncepcji, ale najpierw inspiracja.

I tu nie chodzi o Warrena.

Bo gdybyśmy spojrzeli na Warrena Buffetta, to kilka takich momentów w jego życiu mogło poprowadzić go w zupełnie inną stronę i wystarczyła pojedyncza zmiana jakiejś ścieżki, żebyśmy może nie mieli tego Warrena z wielkim Berkshire Hathaway, tylko zupełnie innego Warrena.

Przykładowo, pójście na studia w tych czasach, czasach Buffetta i Mangera było bardzo istotne.

Natomiast u Warrena była blisko ta czołówka, bo był Harvard, ale Warren na ten Harvard się nie dostał i podobno na komisji rekrutacyjnej kompletnie nie widzieli w nim cech, których szukali.

Warren wielokrotnie przyznawał im rację i gdzieś tam we wspomnieniach zaznaczał, że no jasne, jeśli szukaliście lidera, to na pewno nie byłem ja w tamtym wieku.

Warren decyduje się na zajęcia, które prowadzi Graham i poświęca się maksymalnie, żeby stać się jego uczniem.

Buffett nie miał pochodzenia żydowskiego, więc Graham nie mógł go zatrudnić w swojej firmie.

To też jest ta słynna historia, gdzie Buffett wynajmował mieszkanie i nie było kołyski dla dziecka, więc dziecko spało w szufladzie.

Chociaż wydaje mi się, że w całej tej przypowieści o młodym Buffetcie innym momentem, który jest dla mnie najciekawszy i trochę determinuje to, kim Buffett dzisiaj jest, była rezygnacja z pracy w domu inwestycyjnym Grahama, kiedy ten już odszedł na emeryturę.

No bo oni pracowali razem przez kilka lat, było super, Warren dużo się uczył i mieli fantastyczny układ mentor-uczeń, ale też coraz bardziej partnerski, no bo Benjamin Graham widział w nim takiego genialnego inwestora, który mógłby trochę tym biznesem dalej pokierować.

I to jest decyzja z etapu, zanim Buffett był tym wielkim Buffettem, którego zna cały świat.

Większość z nas, taką mam teorię, nigdy nie byłaby w stanie iść drogą Buffetta nie ze względu na jakieś kompetencje analityczne czy umiejętność liczenia itd., ale właśnie na to poświęcenie, które u niego graniczyło często z fanatyzmem.

I ta historia, która pokazuje jak obsesyjny w tym swoim dążeniu do finansowej perfekcji był Buffett jest też dla mnie istotną lekcją, która wskazuje mi pierwsze pytanie, które zadaję sobie podejmując jakąś ważną decyzję.

A później te same decyzje mają dużo większy ciężar i wydaje mi się, że tu jest bardzo cenny zbiór rad od Charlie'ego Mangera, który w życiu prywatnym był dużo bardziej doświadczony od Warrena.

Nie chcę zabrzmieć jak life coach ani fan Donalda Trumpa, bo w jego starych podręcznikach biznesowych zawsze był rozdział o intercyzie, ale tak jak żona Buffetta akceptowała go ze wszystkimi dziwactwami i obsesją zarabiania pieniędzy, tak Charlie Munger miał dużo bardziej wyboistą drogę i na początku nie miał tyle szczęścia.