Mentionsy

Eliza Adasiak zatrzęsła się z zimna i zapięła do końca kurtkę.

Eliza przybliżyła obraz w kamerze i zaczęła przyglądać się wyciąganemu ciału.

Mimo, że teraz Eliza mogła uwierzyć w złą energię objawiającą się w ludziach jako pech, w duchy nie wierzyła.

Eliza bardzo chciała zobaczyć chociaż jedno z nich, które byłoby doskonałym dopełnieniem jej artykułu.

Większość materiału Eliza zebrała właśnie od mieszkańców.

Eliza postukała paznokciem w kamerę, którą przymocowała sobie paskiem do dłoni.

Eliza obeszła go ostrożnie.

Eliza podniosła starą latarkę.

Eliza sięgnęła ku niej i nagle spod biurka wychynęła trupioblada ręka i zabrała kartkę.

Eliza bez zawahania wybrała drugą opcję i zaczęła się wspinać.

Eliza spanikowała i zaczęła schodzić najszybciej jak potrafiła.

Eliza w pewnym momencie musiała usiąść na chwilę, by odpocząć.

Eliza bez większego namysłu zawróciła.

Eliza chwilę się wahała, ale ostatecznie odważyła się podejść.

Wydawałoby się, że wydarzyła się tu jakaś cicha walka w ciągu tych kilku sekund, kiedy Eliza nie patrzyła.

Eliza zacisnęła zęby, z trudem powstrzymując łzy.

Wbrew pozorom, te pomieszczenia zdawały się nieco różnić od tych, w których Eliza wylądowała na początku.

Eliza nagrała je.

Eliza weszła za ladę i obejrzała ją dokładnie.

Eliza jeszcze raz spojrzała na ekran przedmiotu.

Eliza odwróciła się gwałtownie akurat w momencie, kiedy trupia kreatura dostała się na szczyt poprzez pełzanie po suficie.

Eliza odzyskała władzę w nogach i zaczęła uciekać.

Eliza zrzuciła ją z siebie i cofnęła się kilka kroków.

Eliza wróciła do pracy.

Eliza cofnęła się i zaczęła gryźć paznokieć kciuka.

Eliza z angielskim na szczęście sobie radziła.

Eliza drgnęła.