Mentionsy

Zofia Burzyńska wchodziła właśnie do domu z siatkami w dłoniach, zmęczona po długim dniu pracy w sklepie z Połemowskim.

Zofia obróciła się raz jeszcze i dopiero wtedy ją zobaczyła.

Zofia zrobiła krok.

A kiedy jej twarz znalazła się w dobiegającym z zewnątrz świetle lampy ulicznej, Zofia zamarła.

Agentka Marusak przyjechała o świcie następnego dnia, zanim jeszcze Zofia Burzyńska skończyła przygotowywać śniadanie dla siebie, męża i Kołeckiego.

Zofia zacisnęła palce na kubku.

Zofia zaś wstała od stołu i ze spływającą po policzku łzą udała się do łazienki, z której nie wychodziła przez następne dwadzieścia minut.

Zofia osunęła się na kolana, po czym zaczęła modlić się o pomoc.

Dukała Zofia głosem pełnym wyrzutów.

Zofia spojrzała na męża, ale Mirosław uciekł wzrokiem gdzieś w podłogę.

Wtedy Zofia na kolanach, z rękami złożonymi do modlitwy, pod wpływem przerażenia zaczęła mówić drżącym głosem.

Zofia i Mirosław stali w progu przytuleni do siebie, jakby dopiero teraz zaczęli rozumieć, co naprawdę się wydarzyło.