Mentionsy

Ja już robiłem ten żart, ale no nic dziwnego, że Joel zrobił lepszy film, bo znalazł sobie lepszego scenarzysta.

I jest taka dosyć śmieszna scena, gdzie właśnie Florence Pugh i mąż

Wychodzi mu to dosyć naturalnie, ale z tych wrestlerów, którzy przeszli do aktorstwa, czyli John Cena, Dave Bautista między innymi, to wydawało mi się, że The Rock jest po prostu taki, że on ma tylko jeden...

Masz Johna Cena, masz Dave'a Batista i to są akurat dwa aktorzy, którzy posiedli sztukę odsłaniania się przed kamerą.

John Cena odsłania się w taki sposób autoironiczny, autoupokarzający się, taki na granicy komedii, ale takiej komedii, gdzie ty jesteś puentą żartu.

W sensie nie ty jako widz, tylko... John Cena ze swoim własnym emploi.

Rabban ma trzy sceny, w których głównie na kogoś krzyczy, a mimo to w tych trzech scenach czujesz jakby tragedię tej postaci.

Nie wiem właśnie, czy Batista gra tą rolę, czy John Cena, to zupełnie coś inaczej bym sobie to wyobrażała.

Każda scena w tym filmie jest dobra.

No to ta scena w Wesołym Miasteczku jest o tym przede wszystkim.

Tak jak powiedziałem, każda scena w tym filmie jest dobra.

Tak, no każda scena jest dobra.

Mówiłaś właśnie o tych scenach kłótni, ale jakby też trochę ten finał inaczej ustawia ten film, gdzie finał zapaśnika jest takim samobójczym finałem kogoś, kto rzuca wszystko i po prostu chrzanić to skacze, bo muszę.

To tutaj masz finał, w którym facet przegrywa i jakby uświadamia sobie chyba absurd trochę tej swojej napinki całej, bo jest ta scena, w której on się śmieje pod prysznicem.

Bo to jeszcze trzeba powiedzieć o tej drugiej stronie tego równania, czyli to, że po tej scenie jeszcze jest ta scena dokumentalna, ta scena na parkingu pod jakimś supermarketem, gdzie Mark Kerr we własnej osobie idzie sobie z zakupami i macha do kamery.

No na przykład ta scena jego tego napadu, ataku, gdzie on leży nieprzytomny i jego dziewczyna grana przez Emily Blunt dzwoni po pomoc i jego cały czas nie ma w kadrze.

Dobra, otwierająca scena to jest ta scena tego poranku, czy dnia Almy.

Ale następna scena, scena imprezy, gdzie widzisz, że po prostu wszyscy są...

Tam to była ta scena wykładu Cate Blanchett.

Tak, ale to już jest scena, którą ewidentnie, jeśli chcę,

Więc to jest trochę taki wymyk scenarzystki, który pozwala jej od razu przywołać te różne konteksty, ale z drugiej strony

Na przykład ta scena w knajpie, w której Garfield zamawia

Jedzenie, to jak napisałem w recenzji, to jest najbardziej niekomfortowa scena jedzenia chlebka nan w historii kina.

Jeszcze jest ta scena, że wzburzony Garfield przychodzi na wykład i to jest z kolei z ręki nakręcone, nie?

Są takie instrumenty dęte, które nagle się nie wiadomo czemu odzywają i to zwykle jest w takich scenach, że Julia Roberts się snuje nocą po mieszkaniu, nie?

jest taka scena, że Alma i Chloe Sevigny siedzą i nagle leci piosenka The Smiths i Chloe Sevigny się mówi, o, kto to puścił?

Bo jest tylko jedna scena, gdzie Ayo Edibiri jest bez Almy.

Ta scena z jej partnerką, czy osobą partnerską, żeby nie być Almą.

I to jest jedna, jedyna taka scena, tak mi się wydaje.

Nie wiem, bo też sobie tak myślę, że dlatego też byłam tak wkurzona na początku za pierwszym razem, że na przykład jest ta scena, gdzie...

I też nawet ta scena kłótni od tego innego u Homera, bo to są też dwie rzeczy.

Chociaż jakbym miał się przyczepić do scenariuszowych zabiegów w tym filmie, to ja mam trochę problem z tym motywem choroby, który jest taki nachalnie, zbyt nachalnie metaforyczny, tak mi się wydaje.

To jest w ogóle bardzo ważna scena, prawda?

No i właśnie scena, jak on ten czeka na to jedzonko,