Mentionsy

W I wieku, wtedy kiedy żył Jezus, zaraz wam powiem, jaki jest punkt, ale w I wieku, kiedy żył Jezus, uczta to było coś więcej niż jedzenie.

Na przykład jesteśmy dzisiaj rozproszeni przez kalendarze, dzieci, media społecznościowe, kredyty, scrollowanie do drugiej w nocy, a Jezus mówi, to już wszystko jest gotowe.

Ale, ale, kochani, Jezus mówi, już wszystko jest gotowe, chciałbym, żebyś był tutaj ze mną.

Jezus pokazuje, że Boże zaproszenie jest większe niż nasza kultura, bo on pokazuje, że Bóg jest ponad to wszystko.

To wszystko można oczywiście sobie wziąć i potłumaczyć, tylko Jezus nas nie zaprasza ani nie mówi ogarnij się i wtedy przyjdź.

Jezus nigdy nie powiedział ogarnij się i wtedy przyjdź.

Jezus mówi tak.

W tamtej kulturze, żebyśmy się zrozumieli, w tej żydowskiej kulturze, w której żył Jezus, kiedy mówił tą przypowieść, zakopanie czegoś cennego było formą zabezpieczenia.

Bał się porażki, bał się oceny, bał się straty, ale Jezus nazywa to... To jest takie piękne, stare słowo.

Jezus nazywa to gnuśnością w starym tłumaczeniu, bo lęk może być duchowo paraliżujący.

I choć niczego nie zniszczyliśmy, Jezus mówi, ale też niczego nie pomnożyłeś.

Ale Jezus odwraca logikę.

Jezus odwraca logikę bezpieczeństwa.

Miały pilnować lamp, aż przyjdzie narzeczony, czyli Jezus.

Tam mamy taki fragment, w którym Jezus sumuje tę przypowieść 25-13 Mateusza.

Nie możesz po prostu stwierdzić, dobra, olewam, dzisiaj się zachowuję jak najgorszy człowiek na świecie, bo dzisiaj chyba Jezus nie przyjdzie.

Wydaje mi się, że Jezus ma dzisiaj gorszy dzień, to nie patrzy.

No Jezus nie patrzy dzisiaj.

Można być fizycznie blisko Jezusa, ale nie mieć w sobie Jego życia.

Można być fizycznie blisko Jezusa, możesz chodzić do kościoła, ale oliwa Ci się już dawno skończyła.

Musisz chodzić w życiu wspólnoty, musisz powiedzieć, chcę więcej, chcę się zakorzenić, chcę pójść na live grupę w tym nowym sezonie, chcę dołączyć do kursu Alfa, chcę się dowiedzieć więcej o Bogu, o Jezusie i o tym, co mam robić, żeby żyć owocnie.

I czy Jezus, kochani, bo to jest pytanie, które sobie zadaję dzisiejsze pokolenie, czy Jezus naprawdę oczekuje, że będę stale gotowy, ale tak naprawdę Pan Jezus tak by oczekiwał, przecież jak stale gotowy, jak ja śpię, jak ja mam swoje życie, jak mam być stale gotowy?

Chodzi o codzienne pielęgnowanie relacji z Jezusem.

Jezus pokazuje nam cierpliwość Boga.

Jezus zawsze nam daje czas.

Jezus pokazuje nam cierpliwość Boga w ten sposób, że mówi, daję czas jeszcze na nawożenie.