Mentionsy

Jest to praktyczne zastosowanie tego, kim Bóg objawił się w Jezusie.

Bóg zostawił nam Kościół w darze i my jesteśmy powołani do tego, żeby nieść tą miłość dalej.

I gdyby ktoś mnie spytał, to oczywiście wyrecytowałabym, że nie, że Bóg nas kocha.

To był moment, kiedy tak naprawdę Pan Bóg mógł zacząć pracować nade mną, bo była na to przestrzeń i było na to miejsce.

Więc ja w sumie nawet byłam na tej duchowej pustyni, ale nie dlatego, że Bóg mnie na nią zaprowadził i nie dlatego, że nie chciał do mnie mówić, czy mnie jakoś testował.

Są fale, są przypływy, są odpływy, ale myślę, że niesamowitą łaską jest to, że Bóg chce nas takimi, jakimi jesteśmy w danym sezonie i w danym momencie.

I Bóg nie patrzy na służbę w kontekście widoczności, ale Bóg patrzy na służbę w kontekście posłuszeństwa i miłości.

Dać sobie szansę i zobaczyć, dokąd po prostu Bóg nas zaprowadzi.

Ale jeszcze też Krzysztof mówił o obietnicach i chciałam powiedzieć, że Pan Bóg naprawdę to był proces i to nie było łatwe, ale wczoraj wieczorem jeszcze czytając trafiłam na psalm, który to idealnie podsumowuje. 138.

I po prostu Bóg jest dobry i Jego Słowo jest prawdą.

I tak jak mówię, to nie był jeden moment, to był proces, kiedy się zadomowiłam, ale pamiętam jedną taką rzecz, jak wracaliśmy w którąś z niedziel z kościoła samochodem i pamiętam, że byłam taka maksymalnie poruszona, co Bóg robi w naszym kościele.

Pan Bóg mówi, chodź taki, jaki jesteś, daj mi rękę i Cię poprowadzę i pochodź.

Tak, zaufaj i myślę, że Pan Bóg ma o tobie lepsze zdanie niż te osoby.

otworzyć drzwi, przez które naprawdę Bóg może zacząć coś robić w waszym życiu, żeby poznać ludzi, żeby zaczerpnąć relacji, żeby Bóg mógł zacząć robić operacje na waszym sercu, bo wierzę w to, że nasza relacja z Bogiem nie opiera się tylko na byciu w niedzielę na nabożeństwie.

Jeśli chcemy poznać czyjś charakter, jeśli chcemy, aby czyjaś osoba, w tym kontekście Bóg, to jak On kocha, to jak On przemienia, aby to miało wpływ na nasze życie, potrzebujemy otworzyć drzwi naszego serca i naszego życia, aby mógł

Bóg mógł zacząć pracować.

A forek poszłych błogosławieństw nie ma dna i naprawdę nie zdajemy sobie sprawy, co Bóg dla nas przygotował.

A jednak Bóg powołuje nas w naszych zdolnościach do tego, żebyśmy przynosili do spichlerza nasz talent, bo to, co robimy w dużej mierze opiera się o naszym talencie, o naszych zdolnościach.

Nie musicie na pewno wyprowadzić sobie flaków, żeby Bóg was zauważył, żeby was bardziej kochał, żeby wam bardziej błogosławił, bo my już to mamy.

Czasami może nie dowiesz się tego, że masz dar nagłaśniania, dopóki nie stwierdzisz, ok, dzisiaj może zacznę od układania krzeseł po to, żeby może dana osoba, która przyjdzie do tego miejsca, żeby Bóg mógł

Czasami poczucie tej odpowiedzialności to nie zawsze jest łatwe, ale naprawdę wierzę w to, że przede wszystkim Bóg to widzi.

Bóg widzi nasze serce i Bóg widzi czasami naszą gorliwość, nie czasami zawsze widzi.

I absolutnie nie chcę, żebyście zaczynali służyć z miejsca strachu, bo muszę zbudować sobie dom w niebie i Bóg mnie z tego rozliczy.