Mentionsy

Rymiko Szokraska, redaktor naczelny najlepszego prawdopodobnie pisma lewicowego w Polsce, nowy obywatel, jakiś czas temu popełnił całkiem obszerny i całkiem nośny wpis.

Grzegorza Brauna i Remigiuszowi wyszło, że po raz pierwszy w historii III RP prawdopodobnie mamy do czynienia z narodzinami neofaszystowskiego bądź też protofaszystowskiego elektoratu w Polsce.

I skoro to Remigiusz Okraska był jednym z prowokatorów

Konstanty, drogi mój, czy ty spoglądasz na okoliczności historyczne narodzin faszyzmu w podobny sposób jak Remigiusz, czy jednak rację mają lewicowcy, liberałowie twierdząc, że po prostu faszyzm to jest coś, z czym...

I ten wpis Remigiusza Okraski był takim pierwszym przykładem tego, żeby potraktować faszyzm zgodnie z historią idei, z tym, czym de facto faszyzm był i też historią po prostu polityczną, ponieważ wbrew pozorom, i tu się zgadzam z Remigiuszem Okraską,

Więc jak zrobił coś Remigiusz Okraska z pozycji tru lewicowych, tak to nazwijmy, zrobił to profesor Matczak z pozycji centrysty, no to teraz my to robimy z pozycji katolickiej.

Tak jak to najprawdopodobniej, bo jeszcze tego nie nagrałem, ale taki mam plan w intro, powiedziałem, że przekraczamy te stereotypy i uproszczenia, w tym nam między innymi pomoże, od razu to wprowadzam, to jest też intrygujące, bo zacząłem od Nowego Obywatela Remigiusza Okraski, tutaj mamy książkę znakomitą, którą polecam nie tylko w kontekście faszyzmu, ale ogólnie, żeby sobie z nią zapoznać i to jest wydawnictwo Krytyki Politycznej.

I to w analizach Remigiusza Okraski i Matczaka, profesora Matczaka, nie pada.

To też jest charakterystyczne, a tego nie przywoływałeś w wpisie Remigiusza Okraski.

To tutaj ten wymiar też ekonomiczno-ambicjonalny wydaje mi się bardzo ważny, na który też Remigiusz Okraska tą uwagę zwracał.

Tymczasem, na co zwraca uwagę Okraska, na co zwraca uwagę Müller i na co teraz zwrócili się uwagę za pośrednictwem Hofera, to jest bardzo ważne, moim zdaniem, dla zrozumienia znowu faszyzmu, tak jak mówiliśmy też o jego nowoczesności, to jest to, że to był ruch, co do zasady...

Zresztą nawet Remigiusz o tym na końcu pisze, że rzeczywiście w tych latach 30. na końcu pojawiała się figura wodza Duce, tego, który miał uporządkować rzeczywistość i odnosiłem wrażenie, że Remigiusz pozytywnie o tym pisał.

Czyli dokładnie to, co krytykował w swoim wpisie Remigiusz Okraska.

Kolejne takie przekonanie, zresztą o tym też pisał Remigiusz w tym swoim wpisie, pisał we wpisie, zwracając uwagę, że zgodnie z tymi badaniami CBOS, które przytaczał, to nie jest tak, że wyborcy Brauna są elektoratem religijnym.