Mentionsy

20 maja grupa mikrobiologów pod kierownictwem profesora Bolesława Smyka schodzi do krypty popróbki.

Smyk jest doświadczonym naukowcem, ale gdy wchodzi do komory grobowej, czuje dreszcz, którego nie potrafi wyjaśnić.

Profesor Smyk pobiera wymazy z kości, fragmenty tkanin, próbki powietrza.

To profesor Bolesław Smyk, mikrobiolog, ten, który pobrał próbki z krypty.

Bo profesor Smyk odkrył coś w próbkach skrobowca.

Profesor Bolesław Smyk nie wygląda jak bohater thrillera.

Smyk zabrał ze sobą sterylne probówki, wymazy, pojemniki próżniowe.

Po dwudziestu minutach smyk musiał wyjść.

To nie jest normalne, myśli smyk.

Profesor Smyk nie może spać.

Ale profesor Smyk jest naukowcem.

Smyk patrzy przez mikroskop i nie wieszy własnym oczom.

Pospolita bakteria glebowa, zwykła pleśń, ale inne są czymś, czego profesor Smyk nigdy nie widział.

Smyk rozpoznaje go od razu.

To nazwa, która sprawia, że Smykowi robi się gorąco, bo przypomina sobie artykuł, który czytał lata temu.

Profesor Smyk siada przy biurku, zapala lampkę.

Do profesora Smyka zaczynają spływać listy z całego świata.

Ale tak jak już wcześniej powiedziałem, Smyk nie ma już czego wysłać.

Profesor Smyk zrozumiał to wszystko, układając dane jak detektyw śledzący seryjnego mordercę.

W 1976 roku profesor Smyk opublikował swoje odkrycia w polskim czasopiśmie naukowym.

Profesor Smyk wrócił do swojej pracy.