Mentionsy

Prokurator zapowiedział, że najwcześniej tego samego wieczoru podejmie decyzję, czy wystąpić do sądu z wnioskiem o jego tymczasowe aresztowanie.

Na tej podstawie wystąpiono do sądu o jego tymczasowe aresztowanie.

Następnie sąd okręgowy przechylił się do wniosku prokuratury i mężczyzna został formalnie aresztowany.

Dowód ten natychmiast zabezpieczono i przewieziono do zakładu medycyny sądowej.

Tam lekarz sądowy przystąpił do oględzin.

Oprócz o tymczasowe aresztowanie prokuratura złożyła jeszcze wniosek o poddanie zatrzymanego sądowemu badaniu psychiatrycznemu.

Dzień później, 4 grudnia, areszt tymczasowy został potwierdzony przez sąd ponownie.

8 grudnia obie te osoby zostały decyzją sądu tymczasowo aresztowane.

Dopiero jeśli sąd zdecyduje inaczej, można ujawnić tożsamość podejrzanego.

W tym jego wędrówkę wzdłuż autostrady, dziwne tłumaczenia odnośnie jakiejś bójki, która do dziś nie wiadomo z kim w teorii miałaby być, a potem jego niespójne tłumaczenie, że był tam, bo szukał Wilmy i sądził, że ją tam widział.

Do tego obrończyni wskazywała na to, że świadkowie mogli nieświadomie zasugerować się relacjami medialnymi i to wpływało na ich osąd.

Sąd Okręgowy uznał, że Tiszko jest winny zabójstwa Wilma, a także, że naruszył spokój zmarłej, czyli zbezcześcił zwłoki.

W związku z tym sąd skazał go na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

W zasadnieniu wyroku sąd podkreślił, że doszło do poważnej, powtarzającej się przemocy, a przebieg wydarzeń nie był ani nagły, ani krótkotrwały.

Zdaniem sądu Winnetishko udowodniono ponad wszelką wątpliwość.

Sąd zwrócił też uwagę na to, że śmierć Wilma wiązała się z silnym cierpieniem i niepokojem.

Oprócz wspomnianej kary sąd nakazał Tiszko jeszcze wypłatę prawie 230 tys.

Obrona w dniu ogłoszenia wyroku nie komentowała decyzji sądu.

Niedługo po tym sprawa trafiła do sądu apelacyjnego.

Tiszko odwołał się od wyroku dożywotniego pozbawienia wolności, który zapadł w sądzie okręgowym.

Tak jak sąd pierwszej instancji, sąd apelacyjny uznał, że to właśnie Tiszko dopuścił się zabójstwa i że nie istnieją żadne alternatywne wersje wydarzeń.

W zasadnieniu sąd podkreślił, że kara dożywotniego pozbawienia wolności w szwedzkim systemie prawnym powinna być stosowana wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach.

W ocenie sądu w tej sprawie ten próg nie został przekroczony i wiązało się to też z lukami dowodowymi, które miały znaczenie przy ocenie kary.

Zdaniem sądu nie można też było jednoznacznie wskazać, że Tiszko działał z bezpośrednim zamiarem zabójstwa lub że czyn był wcześniej zaplanowany.

Sąd podkreślił, że nie ma wątpliwości co do winy skazanego, ale też przy okazji zaznaczył, że zbezczeszczenie zwłok, czyli odcięcie głowy, jej przechowywanie i ukrycie reszty ciała, było czynem szczególnie poniżającym i spowodowało dodatkowe cierpienie dla rodziny ofiary.

Prokuratura przyjęła decyzję sądu apelacyjnego, zaznaczając, że na tym etapie raczej nie decyduje się na dalsze odwołanie.

Zakładając, że Sąd Najwyższy i tak nie zajmie się tą sprawą.

Innego zdania był Tiszko, który postanowił spróbować i złożył apelację do Sądu Najwyższego, ale zgodnie z przewidywaniami prokuratury Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia apelacji.