Mentionsy

Chciałabym, żeby to była trochę taka baza do waszych refleksji, ale żebyście też mogli wracać do tej książki i czerpać z niej wiedzę.

Chciałabym też podziękować tym, którzy zdecydowali się na jej zakup.

Zakłada grupę, której celem jest znalezienie zabójcy kociąc.

Kiedy grupa zaczyna zbliżać się do konkretnych tropów, na tablicy, którą śledzą, pojawiają się dziwne posty.

Mija zaledwie tydzień od momentu, gdy w sieci pojawiło się nagranie One Boy, Two Giddens, a historia zaczyna nabierać rozgłosu.

Nagroda w wysokości 5 tysięcy dolarów sprawia, że cała ta sprawa nabiera tempa.

Internetowa grupa, która jeszcze kilka dni wcześniej działała jak chaotyczne forum, zaczyna przypominać zorganizowany sztab.

11 użytkowników z różnych krajów zakłada wspólny projekt nazywany Animal Beta Project, w skrócie Project AB.

Po miesiącach analiz i nieprzespanych nocy, członkowie Project AB mają wystarczająco dużo informacji, by spróbować coś zrobić.

Dla członków Project AB to moment przełomowy.

Dla członków Project AB to zwycięstwo jest małe, ale ważne.

Dla członków projektu AB to moment frustracji.

Podobne odczucia ma grupa Project AB.

Pojawia się w redakcji brytyjskiego tabloidu The Sun w Londynie.

Mówi, że chce zabrać głos w sprawie filmów, które od miesięcy wywołują oburzenie w sieci.

Wspomina też o tym, że dla niego zabawne jest obserwowanie tego wszystkiego, jak miliony ludzi wpada w złość i frustrację, bo nie mogą go złapać.

Dodaje też, że zabijanie uzależnia, a świat dopiero zobaczy, do czego jest zdolny.

Członkowie Project AB, którzy od dwóch lat śledzą każdy ruch luki, dostają anonimową wskazówkę.

Członkowie Project AB biją na alarm.

Kolejny makabryczny żart, mający przyciągnąć uwagę.

Można dostrzec na niej plakat z kasablanki.

Kiedy nagranie zaczyna krążyć po sieci, jego link trafia także do członków Project AB.

Ci sami ludzie, którzy od dwóch lat ostrzegali, że Luca w końcu kogoś zabije, teraz patrzą na ekran w milczeniu.

Jest pewien, że Luka właśnie kogoś zabił.

Tłumaczy, że to projekt prywatny, niekomercyjny, nie będzie żadnej zapłaty, ale dobra zabawa.

Pracownicy biura są przekonani, że to żart albo jakaś makabryczna przesyłka od któregoś z przeciwników politycznych.

Wśród zabezpieczonych przedmiotów policjanci odnajdują dokumenty na nazwisko Luca Rocco Maniota.

Zabezpieczają także nagrania z kamer w budynku.

Na stół sekcyjny trafia nie tylko korpus, ale też fragmenty zabezpieczone w paczkach wysłanych do urzędów i szkół.

Dla nich to makabryczna układanka, którą trzeba odtworzyć, by dowiedzieć się, co wydarzyło się w mieszkaniu Luki.

Laboratoria potwierdzają, że wszystkie znalezione części ciała należą do jednej osoby.

Analizowane są także zabezpieczone dowody, m.in.

Władze ostrzegają, że może być niebezpieczny, niestabilny i gotowy zrobić wszystko, by utrzymać kontrolę nad własną historią.

To moment, w którym śledztwo nabiera tempa.

Profilerzy podkreślają jednak, że w momencie zabójstwa Luca nie był podniecony.

Dwa dni później, 6 czerwca, na lotnisku w Montrealu ląduje rodzina Jun Lina, przyjeżdżając z Chin, by zabrać ciało syna i uczestniczyć w jego pożegnaniu.

Kiedy cały świat żyje już wiadomością o zatrzymaniu luki, w kraju docierają kolejne makabryczne przesyłki.

Policja błyskawicznie łączy obie paczki ze sprawą zabójstwa Jun Lina.

Śledczy obawiają się, że mogłaby się stać inspiracją dla naśladowców.

Kanada od dawna nie widziała tak makabrycznej zbrodni.

Nie komercyjnym samolotem, lecz wojskową maszyną, która ląduje na lotnisku w Mirabel, niedaleko Montrealu.

Podczas przesłuchań Luca nie zaprzecza, że to on zabił Junlina.

Lopez miał stopniowo przejąć nad nim władzę, zabierał mu leki, bił, upokarzał i zmuszał do nagrywania filmów, w tym tych, na których zabijał zwierzęta.

Policja nie odnajduje żadnego śladu istnienia osoby, która nazywałaby się Manny Lopez.

Wyglądało na to, że wymyślił sobie Lopezan długo przed tym, zanim naprawdę zabił.

Rodzice Ricka nie potrafili stworzyć stabilnego środowiska dla dzieci.

Matka uczyła je w domu, zabraniała kontaktów z rówieśnikami i powtarzała, że świat zewnętrzny jest zły i skażony.

Najsilniejszą więź miał z babcią, a ta go faworyzowała, ale potrafiła też być brutalna.

Dla Erika oznaczało to, że nadszedł koniec jego stabilności.

Luca miał być tą wersją przystojniejszą, pewniejszą siebie, pozbawioną lęku i słabości.

W środowisku szybko zyskał reputację osoby niestabilnej, ale atrakcyjnej.

Zaczyna pozować jako model dla torontońskiego magazynu FAB, skierowanego do społeczności LGBTQ+.

W wywiadzie mówi, że jego największym marzeniem jest zostać policjantem z Wydziału Zabójstw.

Pozowanie do magazynu Fab było tak naprawdę jego pierwszym i właściwie jedynym sukcesem w świecie modelingu.

Za pomocą photoshopa przerabia zdjęcia, by wyglądało to tak, że wakacje spędza w tropikach, chodzi po czerwonych dywanach i pozuje dla znanych fotografów.

Reality show o operacjach plastycznych, w którym uczestnicy opowiadają o swoich zabiegach i o tym, jak zmieniły ich życie.

Dwa przeszczepy włosów, korektę nosa i zabieg pod oczami.

Przyznaje też, że planuje kolejne zabiegi.

Zdjęcia z wyjazdów rzuca do internetu, przerabia, dodaje filtry.

Jesienią 2010 roku publikuje na swoim Facebooku link do brutalnego filmu Free Guys One Hammer, przedstawiającego realne zabójstwo dokonane przez ukraińskich nastolatków.

Pojawiają się głosy, że zbrodnia mogła mieć podłoże rasowe, że Jun Lin padł ofiarą nie tylko zwyrodniałego zabójcy, ale też ksenofobii i uprzedzeń.

A trzeba dodać, że to już drugie głośne zabójstwo chińskiego studenta w Kanadzie w ciągu zaledwie roku.

Minister Spraw Zagranicznych Kanady spotyka się z ambasadorem Chin, aby oficjalnie przekazać kondolencje rodzinie ofiarę i rządowi kraju.

Jego siostra Melissa wspomina, że dwa miesiące przed zabójstwem brat wyglądał na oszołomionego.

Później dowiedziała się od jego babci, że rzekomo się ożenił i przeprowadził do Rosji.

Babcia utrzymywała z nim najczęstszy kontakt.

Na przykład, że ma żonę, pracę, stabilne życie.

Babcia przyznała, że rozmawia z nim ostrożnie, ważąc każde słowo, bo łatwo go urazić.

Wymienia kilka współistniejących zaburzeń.

Między innymi schizofrenię typu niezróżnicowanego, zaburzenie osobowości histronicznej, cechy osobowości borderline oraz parafilie, czyli seksualne dewiacje o sadystycznym charakterze.

Obrona oskarżonego podkreśla, że Luka cierpi na poważne zaburzenia psychiczne, a jego działania wynikają z choroby.

Od sposobu zabójstwa, po nagranie i wysyłkę szczątków.

Był w pewnym sensie zobowiązany do wejścia w związek z kobietą, która mogłaby zostać kiedyś jego żoną.

W zasadnieniu sędzia podkreśla, że choć Luka cierpi na zaburzenia psychiczne, to w chwili popełnienia czynu był świadomy charakteru swoich działań i dokładnie wiedział, co robi.

Wówczas 33-letni zabójca opisuje swoje codzienne życie, że pracuje 7 dni w tygodniu w więziennej kuchni, a po godzinach oddaje się muzyce, sztuce, sportowi i lekturze.

Nie ma w nich jednak ani słowa o wyrzutach sumienia za zabicie i poćwiartowanie Junlina.

W swoim profilu napisał, że szuka białego mężczyzny w wieku od 28 do 38 lat w dobrej formie, który jest lojalny, wykształcony i stabilny, zarówno finansowo, jak i emocjonalnie.

Antoni odsiadywał wyrok za brutalne zabójstwo innego sadzonego pod prysznicem.

Jest przekonana, że jej syn się zrehabilitował i zasługuje na drugą szansę.

Na prośbę władz więziennych sprawą zajmuje się zespół lekarzy, który w swoim raporcie zaleca oferowanie przestrzeni i wsparcia, aby zbadać właściwą eksplorację tożsamości płciowej.

To ośrodek przeznaczony głównie dla skazanych, którzy nie stwarzają już najwyższego ryzyka, a ich zachowanie w więzieniu uznaje się za stabilne.